gratie eē poterit. qͣꝫ ꝙ pater deſinu paterno ꝓ nob̓ filiū deditīmortē? Et hoc de pr̄e Itē Qd̓euidētioris ſignū gratie eē poterit. qꝫ ꝙ mortem filius quā debuimiis ꝓ nobis ſoluit. Naꝫ deprima caritate ⁊ pr̄is dicit ApꝰPropter miniā caritatē qua dilexit nos ⁊cͣ ¶ De ſecūdā dicitfilius. Maiorem caritatē nemohabet Et Apꝰ. Cū adhuc immici eſſemus reconſiliati ſumusdeo per mortē filij eius. In omnibꝰ gratijs ab exordio mūdihūano gene̓i exhibitis euidētiſſima caritaꝰ de incarnatiōe exhibet̉. In alijs em̄ gratijs non poterat ſe credere hō deo. nec ītelligere poterat ꝙ tātā haberet erga nos caritatem. Vn̄ Gern.Quid em̄ dicebat homo creatꝰet ingratus. gͣtis quidē conditꝰſum. ſed nullo auctoris gͣuamne vel labore. Siquidē dixcit etfactus ſū. quemadmodū vinūſa. Quid magnū ē quelibet magna ſolo verbo facientem? Sicbeneficium creationis attenuāˢhūana impietas īgratitudiniꝰmateria īde ſumebat. vn̄ amoris cauſa habere debuerat. Sedobſtructū eſt os loquentiuꝫ imiqͣ Luce clariꝰ pꝫ quantum mōo hō pro te diſpendium fecit.Sex diebꝰ cōdidit oīa ⁊ te inter oīa. ſed non ea facilitabe redēptus qͣ factus. qꝛ per trigītaannos ⁊ amplius operatus eſtſalutē tuam in medio terreQuarto incarnatio xp̄i gratiadicitur. qꝛ ex ea nobis hauriūtur oīa genera gratiarū DEſt aūt gratia nichil aliud qdonū quo remittūtur mala ⁊ cōferuntur bona. Primꝰ eniꝫ parens hereditaria ſucceſſione qtuor mala in poſteros tranſfundit .ſ. culpā. pena. amiſſionēvirtutum. ⁊ celeſtis regni p̄uatione Et ideo ad iſtorum amotione. ⁊ contrarij collatione indigebat hūana natura quadrūplici gratia. Prima gratia. ſciꝫremiſſio culpe apparuit in incarnatior In hoc enim ꝙ dina natura vniuit ſibi humanaꝫ apparet ꝙ dimiſit omnē iniuria. Sicut ſi aliqͥs dominus veſtiret ſeveſte ſerui ſui quem prīꝰ odiohabuiſſet. ex hoc apparet ꝙ p̄orem culpā dimiſiſſet. et eū mngratiā recepiſſet. Vnde Bern̄.Quia ꝑuulꝰ factus eſt magnꝰfacilis eſt ad īdulgētiā. leuiterplacari poteſt. Nō mō dicendūmagnꝰ dn̄s et laudabil̓ mimiꝰ.ſed paruꝰ dn̄s et amabilis ml̓tum. Quāto em̄ minore ſe fecitin hūanitate. tanto maioreꝫ fecit ſe in bonitate ¶ Et qͣꝫto prome vilior factꝰ ē tanto michicarior. nec p̄t memīſſe culpe qꝛcaro ⁊ frater noſter e ¶ Scd̓agͣtiā ē remiſſio pene. ⁊ hec apparuit ī paſſiōe in qͣ dei filiꝰ ſoluitꝓ nobis mortē quā debuimusl ij