Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

do dicitur tercij Regū octauoDominus dixit vt habitaret īnebula. id eſt in obūbrationepanis. De tercio dicitur Iohānis decimoquarto Si quis diligit me ſermones meos ſeruabit ⁊ cetera. De quarto diciturApoca. viceſimoſecundo Eccevenio cito ⁊ merces mea mecuꝫeſt reddere vnicuiqꝫ ſecūdumopera De quinto Apoca. Eccevenit in nubibus ⁊ videbit eūōnis oculus ⁊ cedera Et in daniele Ecce in nubibus celi filiꝰhoīs veniet cuꝫ poteſtate magSimiliter Mathe. Tunc videbunt filiuꝫ hominis venientemin nubibus ⁊cͣ. Et in epiſtolaiude Ecce veniet deus in ſancctis milibꝰ De ſexto dicit Gregorius ſuper illud Luce Tranſiens miniſtrabit eis. Tranſire eius eſt. cum de iudicio ad regnū eius redit. vel tranſire eius ēcum ab humanitatis forma indiuinitatis ſue ſpecula tionemnos eleuare facitSciendū ꝙ in ſingulis aduentibus premiſit nūcios qͥ nos dereuerentia tantoruꝫ aduentuūpremunirent Veniens enim homo premiſit homines. patriarchas ⁊ prophetas. nuncios ⁊precones Secūdo vero aduentui p̄miſit figuras ⁊ dulciſſīasſignificationes. ſicut eſt illudIohan. Niſi māducaueris carnē filij hominis ⁊cͣ. Tercio aduentui premiſit tanqnā nūciosinternas deuotiones. Quartoaduentui tāquam nūcios premittit egritudines ⁊ paſſioneſQuinto aduentui premittit ſicut dicitur in euangelio prelia ⁊ ſeditiones. Sexto aduentui premittit pene omniū ſcripturarum exhortationes. Interqͣs tanqͣꝫ vltimū ⁊ finalem nuncium premittit illas benedictiones ſcilicet. Venite benedictipatris mei ⁊cͣ. Sermo autē nimis in longum duceretur ſi ſingulis aduentibꝰ ſingulas egreſſiōes vel exitꝰ poneremꝰ Propter qd̓ aliqui exitus ſunt ponēdi qui omnibꝰ iſtis aduentibꝰſunnt continui Ideo propter p̄maꝫ thematis exhortationeꝫ qͣdicitur Exite obuiaꝫ ei At̓bꝰeſt exeundum ſcilicet a mundivaītate. a carnis voluptate. ⁊a pcc̄i feditate Primo igit̉exeund̓ eſt a mundi vanitatenon paſſibꝰ corporis. ſed affectibꝰ cordis. ſcilicet amore. timore. operatiōe ⁊ intentione.R Volēs igit̉ iſtiꝰ aduētibꝰobuiae̓ egrediat̉ primo de hocmundo. vt videlicet amoreꝫ ſuum in oībꝰ q̄ ſunt ꝯtra deuꝫ inhoc mundo penitꝰ retrahat ⁊ auertat. Cur hoc quia deꝰ ⁊mundus antiquas aduerſusſe habent inimicicias Rundꝰenim ml̓tas animas a deoretrahit Vnde ip̄e dixit Ego nō