Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſit. nobiſcum laboret. laboribꝰnoſtris prebens auxilium ⁊ iuuamen Propter quod in Yſaia dicitur Tecū fui in omnibuˢquocūqꝫ perrexiſti Vnde apoſtolis et in eis omnibus nobisdixit Tollite iugum meū ſupervos Gloſa. ⁊ ego porta boA Hinc eſt ꝙ dei ſeruitiū iugum dicitur. quia iugumduorum eſt non vnius. Iubemur ideo tollere iuguꝫ dei volūtatem dando. ⁊ ipſe portabitauxilium ⁊ iuuamen preſtādoVnde Aplūs Spiritus ſanctꝰadiuuat infirmitatem noſtraꝫ⁊ poſtulat pro nobis geītibꝰinenarrabilibus. in quibus vtiqꝫ habet rationem adiuuantisG Tertio venit vt viator vt ducatuꝫ prebeat per hūcmundum Cum em̄ multa ſuntxxxiiiaduerſātia. demonū aſtuti a.mūdi malicia ⁊cͣ. vt dicere poſxn mn nbatitmſimus illud machabeorū Quomodo reſiſtere poterimus tam⁊ xtplatamimultis taꝫ pauci niſi adiuues ?.j iPūtbimnūVnde deuterononij. DominꝰE. jnaipntixideus tuus ipſe eſt ductor tuꝰ.ilx illiditItem Dominus deus tuusipſe tranſibit ante te ignis deuorans qui conteret ⁊ diſperdꝫhoſtes tuos āte faciem tuam velociter Et iterū Portabit te dominuꝰ quomodo nutrix ſoletportare infantē in ſinu ſuo. Vnde Pſalmus. Dominus cuſtodit te ab ōni malo Precepit em̄6omni creature dicens Nolite tāgere criſtos meos De hac nrādefenſione dicit Apoſtolꝰ Certus ſum ꝙ neqꝫ morꝰ neqꝫ vitaneqꝫ āgeli ⁊cͣ poſſūt me ſeparare a caritate dei que eſt ī criſtoiheſu Super qcod etiam Pernardus Certi ſumus ⁊ nos cūapoſtolo ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita ⁊cͣ. Sed attende quanta numerauit minime tamē adiciensnec noſipſi Nimirū hec eſt libertas quā nos criſtus liberauit vtnll̓ a penitus alia creatura euellere ab eo aut violent̓ auerterenos poſſit Sola em̄ id noſtradeſerere poſſumus propria volūtate. vnde in nobis eſt ſi vnici volumus ⁊ nemo noſtrum inhoc cer tamine deiciet̉ inuitus.Sub te eſt o homo appetitustuꝰ ⁊ tu dominaberis illiꝰ. p̄tinimicꝰ excitare temptationismotꝰ ſed in te eſt ſi volueīs dare conſenſuꝫ Ex hijs dictis pꝫquāta neceſſitate in huiꝰ peregnatiōis exilio deū viatoreꝫ neceſſariū habeamus Qd̓ bene inſinuabat moyſes Cui cū diceret dn̄s Vade īdūc ppl̓m ī terrāde qua locutꝰ ſum tibi. faciēs enim mea precedet te Reſpondit moyſes Si nō tū ipſe precedis nos. ne educas nos de locoiſto In qͦ eniꝫ ſcire poterimusego ⁊ populus tuus inueniſſenos gratiam in conſpectu tuo.niſi ambulaue̓is nobiſcū ⁊ glo