Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quinto ergo loco egrediendūeſt ab inquietudine mentis adpacis tranquillitatem Niſi eniꝫpacem habuerimus deus paciset dilectionis nō erit nobiſcū.quia nō niſi in pacein idipſumdormiet et requieſcet. Propt̓quod deus volens diſcipulosſuos ad ſpūs ſancti ſuſceptionem preparare quotiens poſt r̓ſurrectionem eis apparuit dixit Pax vobis. Non enim dediteis pacem mundi cum alias diceret eis In mundo preſſurā habebitis in me vero pacem. Necdedit pacem corporis cū eiſdeꝫdice̓t Ecce ego mitto vos ſic̄ oues in medio lupͥorū Sꝫ dediteis pace cordis A Propt̓quod ſciendū ꝙ triplex ē paxcordis. vna ē eqnimis ſuſceptio emergentium in tēpoe. vt qd̓quid ꝑturbationis tribulacōisemerſerit tāqꝫ munus a dn̄o ēquaminiter ſuſcipiatur Dequa dicit apl̓us Quantū in nobis eſt cuꝫ omnibus hominibꝰpacem habētes Et in Pro. Nōcontriſtabit iuſtum qͥdquid eiacciderit Secunda pax cordis eſt nō ſolū eqminis fuſceptio malorum ſicut bonoruꝫ ſedgaudens et deſiderata aduerſorum ꝓpter deum ſuſceptio Adquā hortatur nos Iacobꝰ di.Omne gaudiuꝫ exiſtimate fratres cum in varias t̓bulatiōesincideritis. Vn̄ dn̄s dixit diſcipulis Beati eritis cum vos oderint homines. De hijs duobogeneribus pacis dixit dominꝰad diſcipulos Paceꝫ relinqͦ vobis. quātuꝫ ad pͥmam Pacemmeā dovobis. quantum ad ſecundā Quaqꝫ nobiliorem dicebat in qͣ gaudēs ſe obtulit ꝓnobis paſſioī Propt̓ quod dicebat Deſide̓io deſide̓ aui hocpaſcha vobiſcum manducareIn hac pace oſculum deditiude que vocauit amicū dicensAmice ad qͥd veniſti. Nec dubiū qn̄ qd̓ ore ꝓtulit in corde r̓tinuit. alias v̓ba caderet ab effectū qd̓ de d̓o ē īpoſſibile Deedue paces vt ita dixerim cordis ſunt in cōꝑatione ad exteriora. Tercia pax cordis ē inplena ⁊ oīmodā poſſeſſione interioris boni. ita vt hec pax ſuꝑaddat prioribus vt non ſolūſit pax ad exteriora. ſꝫ ad ſeipſuꝫ et in ſeipſo ⁊ in deo feliciteret cū deo Hec pax ē ī dulcediepacati. q̄ pͥmo conficit̉ ex puraꝯſciētia ⁊ remiſſiōe pccōrū. vtip̄a ꝯſciētia exhonerata pcc̄isdicere poſſit illd̓ Iob. Nō rep̄hendit me cor meū in ōni vitamea Et illd̓ apl̓i Nichil mihiconſcius ſū. ſecundo ad hancpacem neceſſaria ē ipſiꝰ ꝯſcientie ad deuꝫ pacificacō. hoc eſtcōſciētie reſpectu dei. vt teſteconſcīa de hijs que ad deū ꝑtinet nihil penitꝰ ſit obmiſſū. vt