Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dat virtutes ꝓmouet ad profectū. vt dicere poſſet illd̓ YſaEgo creo celos nouos ⁊ terraꝫnouam. ⁊ nō erunt in memoria priora ⁊ n̄ aſcēdāt ſuper coret gaudebitis et exultabitis qꝛobliuioni tradite ſūt anguſtiepriores Ex hijs ⁊ ſimilibus deuote anime ex dei preſentia ꝓuenientibus noſtrum deſideriūdeberet merito inflaminariQuintuꝫ ergo mouens ad deipreſentiam deſiderandam et exintimis cordis noſtri medullitus affectandam eſt imperfectio conſolationis Omnis eniꝫconſolatio xeruꝫ temporaliumminꝰ habet. quia non habitapruritum quidem faciunt ⁊ adhabendum ſemper deſideriump̄uocant. ſꝫ nauſe am ⁊ tediuꝫfaciunt in habente Sed nec qſqͣꝫ ſcōrū ſufficientem conſolationeꝫ habere potuit. quippe quiconſolationeꝫ requirebat. ſicutmoyſes qui impeditioris eratlingue Yſa. Labia immundaſuūt Ieremias neſcit loqui qͥapuer eſt ⁊ ꝓphete oēs elingueꝰſūt. ſedqui voluit conſolari adhanc conſolationem omnes homines remittebat. ꝓpter qd̓ deomnibus īſufficiētibꝰ ꝯſolātibꝰ dixit Iob. Cōſolatōes osoneroſi vos eſtis. qꝛ nō datisqd̓ ꝓmittitis vl̓ ſi datis nō ſufficit vſqꝫ qͣqꝫ Vn̄ Ozee. Cōſolatio abſcondita ē ab ocul̓ meiꝰ. ⁊ p̄s Suſtinui qͥ ꝯſolae̓t̉ etnō inueni Qd̓ idcircō factū eſtne ꝯſolatiōe t̓rena ꝯtēti dei conſolatione minꝰ curemus Aeīto ergo relictis inſufficientibꝰconſolationibꝰ ad dei ꝯſolationem toto deberemꝰ conamīe ſuſpirare Sextuꝫ nr̄m deſideriū inflāmans ē affcus deuotionis qͥ ex ip̄a re promiſſa. in cordibꝰ hoīꝫ excitat̉ Tāte em̄ dulcedis e is q̄ venturus ꝓmittiturvt audito ſolo eiꝰ noīe deuotiomerito inflāmetur Nā ſi q̄libetres que alicuius eſtimatur p̄cijdeſideriuꝫ ingerit ad habendū.merito ⁊ in infinitū plus illudquod re et nomine dulciſſimuꝫeſt ex ſolo cordis ⁊ oris ꝯtractione deſideriū geue̓at et accendit. Vnde de hoc virtuoſiſſimobono dicitur in Cant̓. Oleū effuſum nomeū tuuꝫ Quia ſicutoleum cum tractatur fortem ſapore de ſe diffundit. ſic nomēiheſus ſapit nominatum et etiācogitatum. propter quod propheta dicit emoriale tuū vtvnium libaminum quod dulciter potatum ſuauiter mebriat.Vn̄ hūc ſēſum aliꝰ quidā commemorat dicēs Nomē tuum etmemoriale tuū in deſiderio aīeQui at hꝰ noīs memoria vl̓ cogitati dulcedineꝫ nō guſtauithoc ex eo n̄ ēe ꝙ nomē n ē dulceſꝫ īſipidas hꝫ fauces Is autē q̄cor ſuum ad guſtandum huiꝰ