Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vtiqꝫ ſolius filij eſt. p̄cipitatꝰillico corruit qm̄ zelauit ꝓ filiopr ⁊ opere dixiſſe videtur. nōte oportet manu apponere fili.ꝯtinuo videbis ſathanā tanqͣꝫfulgur cadentē de celo Qui inuidēs hoīs ſaluti quā ꝯceperat in ſemetip̄o in eo peperit iniqͥtatē.ſuadēs vt lignū vetitū guſtaret⁊ fie̓t ſicut deꝰ ſciēs bonū ⁊ malū. cū ſolꝰ altiſſimꝰ filius claueꝫſcīe habeat. cuꝫ ip̄e ſit clauisdauid qui claudit ⁊ nēo aꝑit.In eo ſunt omnes theſauri ſapientie ⁊ ſcientie abſcōditi Adāergo ⁊ eua pͥncipia nr̄ē ꝓpagīꝰīobediētes. qd̓ filij eſt ſcilicetſcientiam. ſerpentis ymmo diaboli per ſerpentem conſilio furripere tēptat nec diſſimulat pr̄iniuria filij. pater em̄ diligit filiū Sed continuo in ip̄m hoīeꝫvindictā retribuit. et qꝛ ī adaoēs peccauimꝰ in eo ſm̄aꝫ dapnationis accepimus oēs Quidigitur agat filius vidēs ꝓ ſe zelare pr̄eꝫ ⁊ nulli penitꝰ ꝑcentemcreature Ecce inqͥt creaturas ſuaſ ꝓpt̓ me ꝑdidit pr̄. altitudīeꝫmeā primus āgelus affectauit⁊ ppl̓m qui ſibi credidit habuit. ſꝫ continuo pater zelans ꝓ filio v̓ indicauit in illū ꝑcutiēs eum cum omnibꝰ ſuis plaga incurabili caſtigatiōe crudeli Scietiā qͦꝫ que ⁊ nichilominꝰ meaē ſurripere voluit homo. ⁊ ne illi quidem miſertus eſt nec peꝑcit oculus eius Nunqͥd de bobocura eſt deo? Duaſ tm̄ nobileꝰcreaturas deꝰ fecit rōis ꝑticipeꝰbtītudīs capaces āgelū viꝫ ⁊ homineꝫ. ⁊ ꝓpt̓ me ꝑdidit angelos multos hoīes vniuerſos Ergo vt ſciant quia diligo patrequos ꝓpter me ꝑdidit ꝑ me r̓cipiet Qēs mihi inuidēt. vadamet talem meipſum exchibeo eiꝰvt quiſqͥs īmitari volue̓it fiatei emulatio iſta in bonum. Noui tamen in affectum malicie⁊ nequicie tranſſiſſe angelos deſertores. nec ex ignorantia aliqua ſen infirmitate peccaſſe. iōqꝫ perire neceſſe eſt penitere nolentes. propter hoc enim ⁊ creauit homines ab inicio quo ſuꝑplerent locum eorum et ruinaˢihrl̓m repararent Sciebat em̄angelis nullam patere viā redeūdi. qui nouit ſuperbiaꝫ moab ꝙ ſuperbus eſt valde. et ſuperbia eius remedium pm̄e nōadmittit ac per hoc nec venie.At vero hominis vice nullaꝫ poſtea creaturam fecerat. Innuens ex hoc ipſo redimenduꝫ adhuc homineꝫ. quippe queꝫ ſuꝑplantauerat aliena malicia. etideo eī prodeſſe poterat caritasaliena. Sicqꝫ patet dignitasvenientis ⁊ nichilominus ratioperſone hominem aſſumentis.G Secūdo dicendumē vnde veniat aut quo vadat.Verbum enim veiendi vtrūqꝫa iij