per occultos terre meatus. ſolent naute captis cocodrillis peſſes detra-here. et eaſdem deſiccatos mercatoribꝰ vendere qui eas in longinquasducentes terras. pelles falſo aſſerūt fore draconūIe itaqꝫ. xxij. octobris illuceſcente. in ip̄m portū roſſeti appli-cuimꝰ. nec vltra ducūtur peregrini nauigio ꝑ nylum niſi vſqꝫhūc vt cōmuniter. et ab hinc in camelis et aſinis Alexandriaaduehūtur. Qd̓ ideo fieri didicimus ne xp̄iani oſtia nyli principalia ꝑque influit in mare poſſint explorare aut inuenire. Aam hijs cognitiset cōpertis a mari magno naues in nylum poſſent inducere et ita egi-pto nocumēta inferre. Porro anteaqͣꝫ res noſtras de naui deponeremꝰintelleximis ꝙ oēs aſini et cameli illius opidi ad quendā vſum neceſſariū illo die fuiſſent aſſumpti. quo fiebat ꝙ nobis nequaqͣꝫ ſeruire po-terāt niſi in craſtino. dicebaturqꝫ nobis ꝙ ſi die illo tederet ibi nos manere aliā poſſemus cōducere nauim et inde vſqꝫ in mare deſcendere. ettandem de mari res noſtras allexandriam inferre. qd̓ cū nobis placuiſſet conducta naui alia et ſarcinis noſtris tranſpoſitis de priori in eammagnis clamoribus nauclerus prior impetijt naulum. poſtulans ſibiſolui. xxiiij. ſcꝫ ducatos qd̓ tamen trugzelmano chayrino antea exſol-ueramꝰ. Sed nauclerus cōſtāter affirmabat nilinde ſe accepiſſe. vndebreuiter vt inde recedere et abire poſſemus naulum denuo ſoluere oportebat. nec eſt enim ibi xp̄iano peregrino locus vel oportunitas iuſticiāinuocandi vel ad iudices recurrendi. Aimirum priuſqͣꝫ cōtra nequiſſi-mū illum trutzelmanū chayrinū iure proceſſiſſemus omne noſtra ſub-ſtantiā expoſuiſſemus ymmo et in periculo vite noſtre fuiſſemus nonparuo. ob eius tum potentiā tum fraudē. Igitur redempti a vexa perdatas pecunias ꝑ aliud nyli brachiū innumeris laboribus remoꝝ tra-ctu et funiū ꝑ aliud nyli brachiū deſcendimus in mare curſu vltra mo-dum tardo et lento. Inter hec quidā ſarracenus ꝑ denſum lutū cū lancea ad litus veniens procedere nos prohibebat niſi quilibet noſtrū vnūſibi madinū dediſſet. Faciūt autē. xxv. madini vnū ducatū. datis madinis rurſum in litore multū ꝓſpeximus populū cōfluxiſſe et multa ſominū tentoria ſicut ſepe antea per deſertu videramus. Erant autē ara-bes qui accurrentes funes ex manibus trahentium nauim rapiebamtnoſqꝫ ad litus tractos cōpellebant iterū aperire burſas dicentes ſui iu-ris eſſe ꝙ quicūqꝫ eos tranſiret aut ſponte propria aliquid eis exhibe-ret aut certe vi eum ſpoliarent etiā ſi Soldanns ip̄e tranſiret. Aſſeruntenim arabes ſe ideo omniū eſſe nobiliſſimos ꝙ ſpolijs du̓taxat viuūt.et in ſolitudine morantur. nec ciuitate nec villam nec domū vllam habentes ſed cum tentorijs de loco ad locū tranſmigrantes. Ipſis ſic muneribus cōpeſcitis in quandā venimꝰ planiciē vbi nylus ex vtraqꝫ ꝑtealueū ſuū egreſſus totā terre ſuꝑficiē ita operuerat vt qͣſi mare videret̉quo accidit ꝙ naucleri p̄ latitudine ⁊ effluctia aq̄ cōfuſi verū nyli alueūꝑdiderūt. a quo lōgiꝰ ꝓiecti in tenuē deueniētes aquā in incertu ferebāt̉