in radice montis Gynai ſitum. ad cuius conſpectū ingenti gaudio etvltra qͣꝫ credi poteſt leticia magna fuimus affecti. Quoniā multis iāemenſis diebus domū vel habitationem hominū non vidimus vllam.et nūc exoptatū pridem noſtre peregrinationis terminū ad quem. ſuboculis habebamus.Itaqꝫ monaſteriū ingreſſi et a monachis caritatiue ſuſcepti cunctā noſtram ſupellectilem et ſarcinas vniuerſas ad cellas intulimꝰ nobis a-ſignatās. Moxqꝫ ad audiendam miſſam in capellam ſeſtinauimꝰ la-tinorū eo ꝙ nondū hora eſſet meridiana. Reliquā illius diei partem inmonaſterio exegimus quieti operā neceſſariam iudulgentes. Sed neqꝫin craſtino. id eſt. xxiij. ſeptembris mōtes ſanctos Oreb et Gynai aſce-dere volebamus propter infirmos et valitudinarios. qui ex labore iti-neris nimiū adhuc erant fatigati.¶ Porro diē. xviiij. ſeptembris ante lucem monaſterium egreſſi. acceptisvictualibus que per biduum ſufficerent monte ſanctum Oreb aſcende-re conabamur. Conſcendentibus ergo nobis ꝑpreceps fons ille viuusnobis mox obuius fuit. qui ab inicio ibi miraculoſe emanauit. ex cau-ſa quā infra dicam. et procedentes ꝑ montis crepidinem viam apperri-mam atqꝫ oppido ſaxoſam. venimus ad capellam que beate Marie ti-tulo venerabilis habetur. in memoriā ſubſcripte rei quondā fundatā.Quodam nāqꝫ tempore ſerpentes. vippere. buffones. et alia animaliaveneno ſa adeo in monaſterio et per eius circuitū multiplicata increuerunt ꝙ monachi hac neceſſitate cōpulſi locū penitus deſerere decreuerūtVerū cōmuni prius ordinata proceſſione ip̄i monachi montē ſanctumaſcendere et locis illis valedicere ſtatuerunt anteaqͣꝫ cū rebus ſuis indemigrarent. Quo facto cum in eum locū triſtes meſtiqꝫ rediſſent vbi ho-die dicta capella eſt ſita. ecce virgo glorioſa mater dn̄i dulciſſima eis nōa loco tam ſancto diſcederent p̄cepit. ſecuritateqꝫ pollicita mox dippa-ruit. Monachi vero metuentes ne forte fantaſma eſſet qd̓ viderant. deideuotius exorauerūt vt ſi vera fuiſſet apparitio id aliquo eis ſigno da-to oſtendere diguaretur. Mox eis orantibus fons viuus de ſub pedibueorum emanans. ipſos maiorem in modū letificauit. qui vſqꝫ hodie iu-giter ſcaturiens aſcendentibus montē illum ſiue deſcendentibus multeeſt conſolationi. Sed et vermes venenoſi non modo proculinde aufu-gerūt ſed vſqꝫ in hodiernū diem nequeūt appropinquare loco eidem.Ab illo loco aſcendentes multo cū labore ad arcum venimus lapiden̄.qui ab vno latere crepidinis vſqꝫ in aliud tenſus in modū porte curuatur. Certaqꝫ didicimus narratione ꝙ nullus iudeoꝝ hanc poteſt ingredi portam. et hoc pluries fertur probatum.¶ Semū in ſummitatē illius montis ꝑuenientes in quandā quaſi pla-nictem deuenimus vnde mons oreb ſine alterius cuiuſcūqꝫ montis cō-glutinatione in altum erigebatur. Nam inferiores montes omnes ſibicoherent. In ip̄ius montis oreb pede capellam reperimus ſancti helle.