Druckschrift 
Sanctaru[m] peregrinationu[m] in montem Syon ad venerandu[m] xp[ist]i sepulcru[m] in Ierusalem atq[ue] in monte[m] Synai ad diua[m] virgine[m] et matire[m] Katherina[m] opusculum hoc contentiuum per Erhardum reuwich de Traiecto inferiori impressum in ciuitate Moguntina anno salutis. M.cccc.lxxxvj. die xj. Februarij finit feliciter
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vtribus corrupta. nec panes alij niſi paximates ſiue biſcoth. nec lignapro igne niſi radices herbarū. et omnia que de Gazera recentia tulimꝰdefecerant. Eodem ſero arabes noſtros vidimus ſubcinericios cōqu̓erepanes. Rurſus die. xiij. ſeptembris in torrentem magnū incidimus.ab vtroqꝫ latere montibus cinctū. quem Arabes nominant weadalar.vbi coloquintidā in copia magna reperimus. Sequenti die que fuit. xiiij. ſeptembris vaſtiorem ſolitndinem qͣꝫ heriet nudiuſtercius intrauimus. vbi deinceps nec homines nec beſtias vi-dimus aut aues. niſi dumtaxot ſtrutiones qui morātur in deſerto. ve-nimuſqꝫ intra altiſſima montana et ſteriliſſima nō niſi limpidiſſimiset abruptiſſimis petris coagulata. in loco arenoſo magare dicto tentoria figentes. montes vero pro ſui ſingulari vaſtitate arabice gebelhelelnūcupantur.¶Porro die. xv. in deſertum rigidiſſimū et frigidiſſimū cōtra morem ori-entaliū regionū venientes. manſimus in loco vbi gleba erat abbiſſimaet petre quaſi creta. zabulum vero quaſi calx poſtqͣꝫ extinguitur. et vo-catur locus ille arabice mynſcheue. In craſtino id eſt die. xvj. ſeptembris proceſſimus ꝑ regionē nimis ri-gidam et latiſſimā que cōtra orientē finem nō habet quā eques trāſienſnon poteſt in duobus menſibus venire (vt ferebatur) vbi hominum ſithabitatio. nec tamen illa inuenta finis eſt illiꝰ deſerti. eſtimaturqꝫ a nōnullis ꝙ ſit pars torride zone que duret vſqꝫ ad paradiſum terreſtrem.die illa in extremitatibus eius ambulantes venimus in alherocl̓. Die vero ſequenti. id eſt. xvij. ſeptembris in meſmar ad radices mōtiseminentiſſimi quē nominant caleb qui artificialiter videbatur factus.Inde recedentes die. xviij. ſeptembris ꝑambulata terra ſalſuginis vbiros. montes. valles. ſaxa et arena inſtar ſalis ſunt. venimus in torren-tem quē aqu̓oſum dicebant ſed non erat. Sie vero. xix. ſeptembris in montana venimus quibus alonge vidi-mus montem dei oreb. et Synai ad leuā. ad dexterā vero mare rubrū.Nam diſtabāt a nobis adhuc quatuor dietis. Ibi facta collatione de-ſcendimus pedites propter pruptas petras et ſaltus p̄cipites. viā val-de periculoſam. et manſimus in loco qui dicitur Ramathym per diemvnam et noctem propter infirmos in cauernis ſuꝑpendentibus petrislatitantes. nec erat ibi aqua nec arbores aut virgulta.In craſtino. id eſt. xx. ſeptembris diluculo ſurgentes montana aſperrima ingrediebamur. vbi nichil niſi arbores quedam valde ſpinoſe erantque tūc temporis florentes locū optimo replebant odore vnde quaſi recreabamur. Dicūt quidā de illis ſpinis dn̄icam coronā plexam fuiſſe.et ideo de illis aſſumpſimus nobiſcū. Porro montes illi ex vtraqꝫ ꝑtevallis nō modo ſteriles erant ſed et petroſi et ſtopuloſi ſupra modum.mixtim coloris rubei et nigri et videbātur ſaxa in ſolis refulgentia qͣſieſſent oleo inūcta. Ibi grandem beſtiam vidimijs. maiorem camelo. et