quē apex tāte dignitatis attollit. in quo ſi deſunt bona acqͥſita ꝑ meri-tum. ſufficiūt q̄ a loco et fathedra teſtātur. Et iteꝝ. fathedra aut clarosad hec faſtigia erigit. aut qui erigūtur illuſtrat. Ad que dicimus. plurimū ſalli eos qͥ de loci dignitate letātur. Nā p̄dicta de illis intelligit ca-non. qui ꝑ bonos actus ſuos. ſanctos p̄deceſſores imitātur. vnde ſubditꝙ ea q̄ de lathedre ſanctitate dicta ſūt. ad illos ꝑtinet. quos proprie cōuerſationis ſplendor decorat. Sed ꝓ tāto ſcōs vocat canon. qꝛ propterloci et lathedre ſanctitatē. boni et ſancti p̄ſumūtur. Neqꝫ vos reddat ſe-curos o patres. alte dignitatis faſtigiū ſꝫ reprimat potius et humiliet.ingens periculū et ip̄is ceruicibus veſtris imminēs ſi vita obeſt digni-tati. Quid ꝑadiſo altius. qͥd tutius celo. et tn̄ homo de ꝑadiſo peccādo.angeli de celo ceciderūt vt poſteris exemplo eſſent. qꝛ nō loci aut dignitatis amplitudo. ſecuritate tribuit. ſꝫ innocētia vite. Ecce in quāto verſamur ꝑiculo. In cūctis ceteris ſtatibus culpa ſuos tenet actores. qui-libet ſuo punitur peccato. qꝛ ſcriptū eſt. Anima q̄ peccauerit ip̄a moriet̉In hoc autē vno viuēdi genere noſtro. ne dū ſuo ſꝫ aliorū paſtor ſcelereplectitur. populoꝝ dānatur iniquitate. dn̄o ꝑ prophetā acerbiſſime cō-minante. Si nō fueris locutus vt ſe impius cuſtodiat a via ſua. et illein iniqͥtate ſua morietur. ſanguinē eius de manu tua exquirā. Qd̓ ma-ius periculū illo poterit excogitari. qͥs ſane mētis cōpos. ad id genusvite aſpiret vt animā ſuā teneri obligariqꝫ baratro eligat ſi alij pecca-rint. In exordio hūani generis cayn ip̄e licet reprobus. tante tamē in-telligentie fuit vt vite aliene curā abiceret inquiēs. Aūquid ego cuſtoſſum fratris mei. Repellebat a ſe caute fratris curam ne incautius profratre teneretur. iſle etem̄ fratris curā recuſabat. nūc prochdolor ad ex-traneoꝝ curā. cū aꝑto periculo paſſim properat̉. curritur ab omni eta-te et ordine. a doctis pariter ⁊ indoctis. Quid vero tā demētie proximūqͣꝫ alienoꝝ facinoꝝ ſtrictā rationē ſe redditurū promittere. qui ſua autnō videt aut nō intelligit. Grandis proinde et ꝑiculoſa ſarcina eſt cu-ra paſtoris. Nā cuiuſlibet ouis deꝑditio illius periculū eſt. ad quē pro-pheta ait. Et erit anima tua pro anima illiuſ. O verbū tremendū. o ſtupenda ſentētia. o duriſſimū iudiciū. cui caput tuū paſtor inclinas atqꝫſupponis. qn̄ etiā tot mortibus dignus iudicaberis. quot ꝑditionis exempla ad ſubditos trāſmittis. Sed nemo ex nobis hec ſecū cogitat. oēsfelices nos beatoſqꝫ credimꝰ ſi hāc cōſeqͣmur curā. ſi paſtorale culmenadipiſcimur. laboramꝰ pro his nanciſcendis ꝑ phaſqꝫ nephaſaꝫ. dieſqꝫnocteſqꝫ. Dixerim omniū coniuentia aliqͣd acrius. hodie pro ep̄atū nōmō litigatur ſꝫ bellatur. nō ſolū cōtenditur ſꝫ pugnatur. qd̓ ceteris om-nibus deteſtabilius nō incōgrue iudicauerim. quoniā et ſi ſcriptū ſit.ſeruū dei nō oportet litigare. nos tn̄ qͥ ſpūales ſumus et lites atꝫ cōtentiones ſpecialius vitare iubemur. prochpudor tā acerbe. tā crebro. tamimpie litigamus vt omnes vincamus in contendendo laicos. Et certeplerūqꝫ non ſine orbis ſcandalo et periculo. ita ſub colore iuſticie. obre-pit impietas. Aiunt enim ex nobis multi. et ſi non verbis. factis tamē.