De Aeſtorianis et eorū erroribusOrantur nichilominus in ſancta ciuitate Ieruſalem quidāalij homines Reſtoriani nūcupati a Reſtorio quodā peſſi-mo hereſiarcha qui ꝑ ſua peſtifera dogmata. magnā orientispartē infecit. maxime autē eos qͥ in ꝑſide habitāt ſeorſum inmultitudine copioſa dicētes ſe eſſe xp̄ianos. Et qͣꝫqͣꝫ prophanā macho-mēti legē hij Reſtoriani nō ſuſcipiat. immo habeāt horrori. ꝑ hereticostamē corrupti miſerabiliter errāt. Nā p̄dictus ꝑditionis filius Neſto-rius quondā cōſtantinopolitanꝰ ep̄us et oēs neſtoriani. eiꝰ ſequaces.virginē glorioſam maria negant eſſe matrē dei ſiue theothocon grece. ideſt dei genitricē. ſꝫ xp̄i hominis eā eſſe matrē cōcedūt ſiue xp̄othocon grece. id eſt xp̄i genitricē. Nā et aliā aſſerūt eſſe in xp̄o ꝑſonā diuinā. aliāhumanā. diſtinguētes ſcd̓m duas in xp̄o naturas. etiā duas ꝑſonas. etꝑ cōſequēs nō vnū xp̄m ex verbo et carne ſubſiſtentē. ſꝫ ſeparatim. alte-rū filiū dei. alterū filiū hominis affirmant. Hec autē deteſtanda hereſisin Epheſina ſynodo. in qua erāt trecenti ſancti patres reprobata eſt etcōdemnata. et oēs eā ſectātes anathematis ſententie ſubiecti. Pretereahij neſtoriani in fermētato pane cōficiūt inſtar grecoꝝ. atqꝫ ſub vtraqꝫſpecie cōmunicāt eulariſtie ſacramētū ꝑuulis et adultis. et alia multaabuſiua. ac ſancte romane eccl̓eſie cōtraria et erronea obſeruāt. de qͥbusſingillatim dicere longū eſſet nimis. Caldaica vtūtur littera et linguain officijs diuinis et ſcripturis. lingua vero ſarracenica in Ieruſalemet terra ſancta. In alijs autēmundi partibus earū loquūtur linguisterrarū in quibus morantur.