Titulus. XX.

Quod ob gratiaꝫ alicuiconceditur: nō eſt ī eiꝰ diſpēdiū retorquēdū. Ponecaſū īliconomo: ꝗ cū ī fauorē eccleſie ꝯſtitutus ſit:eccleſiā vacātē grauare non dꝫ. xij. q. ij. charitatemItem ī religionibꝰ n̄ mēdicātibus: de regula. nō ſolū ⁊. c. ſe. li. vi. Sed contra. ff. de aucto. tu. l. obligari. ⁊ īſti. de aucto. tu. §. neqꝫ. Ubi dicitur: ꝙ pupillꝰ n̄pōt adire hereditate ēt locupletē: ſine tutoris auctoritate. So. in his ī ꝗbus certū ē ꝯditionē pupillieffici meliorē: valet factū a pupillo etiā ſine tutorisauctoritate: vt ſi ferat̉ pro eo ſn̄ia vt in. l. non eo minus. C. de procura. In his vero in ꝗbus certuꝫ eſtconditione pupilli deteriorem conſtitui: vt ſi alicuicedat actionem vel ſe obliget: factū ſuū ſine auctoritate tutoris non tꝫ. C. de aucto. preſtā. l. ij. ⁊. iij.In his vero ī ꝗbus dubium eſt vel eē poteſt: anconditio pupilli conſtituat̉ melior vel deterior: vt īhereditatis aditōne q̄ pōt habere latētia onera: factū a pupillo ſine auctoritate tutoris nō valet: vt indictis cōtrariis. ⁊ hoc in fauorem pupilli: ne oneribus īplicetur. ff. d̓ acꝗ. here. l. more. Et hec regl̓a hꝫveritatē ī ſui cōtrario .ſ. ꝙ pena vel odiū non dꝫ cōuerti ī p̄miū. xvi. q. i. legi. ⁊ de ſen. ex. ſi vere. cū ſuisconcor. Io. an.Qui prior eſt tempore.potior eſt iure. Hec regula ſūpta ē ex. l. ff. eo. ti. l. qͦtiens. Pone caſū in iure ceſſionis ⁊ ſubſcriptōis: di.xvij. c. vlt. Ibi p̄ponitur pͥus ordinatꝰ: ī conſecutione aūt p̄bende p̄ponit̉ ꝗ pus īpetrat: de p̄ben. eumcui. li. vi. In duobꝰ emptoribus vel donatarijs: preponitur ī rei vēdicatione is cui res pͥus tradita fuit. C. de rei ven. l. quotiens. ¶ Sed quare ī hoc vltimo caſu p̄feret̉ is cui res tradita ē tradita pͥmo: ⁊non is cui res pͥus ē vendita vel donata: quod eēdꝫ ẜm hanc regulam. So. hec regula locū hꝫ ī hisquorū vtriuſqꝫ par ē cā: vt ī p̄dicta. l. quotiēs. ff. eo.ti. Sed poſt venditionē ⁊ an̄ traditōem ꝗs remanꝫdn̄s vendēdo: vēdēdo ergo ⁊ tradēdo ſcd̓o: potioreſt cā ſecūdi vt ibi. hec probat̉: tenet̉ tn̄ pͥori ex empto qͣꝫtū ſua intereſt vt ibi. Sed ꝑ lr̄as papales quisſtatī eſt canonicus: ⁊ ideo ī eis attendimus datā: vtin p̄dicta decreta. eū cui. Et noͣ. ꝙ hec regula locuꝫhꝫ in contractibus: ⁊ in his q̄ duoꝝ volūtate dependent. Sed in legibus ⁊ conſtitutionibꝰ q̄ pendēt exvnius volūtate: ſemꝑ poſterior tollit priorē ſeu reuocat. Ideꝫ in teſtamentꝭ: ⁊ eadem de cā: qꝛ dependet ex volūtate vniꝰ. Ad pͥmū de conſe. di. i. vaſa: etde cogna. ſpi. c. i. Ad 2ᵐ. xiiij. q. ij. vltima voluntasAd pͥmū contra. xxxiij. q. ij. hoc ip̄m: ⁊. l. di. dn̄o ſancto. vbi dicit: ꝙ ſtamꝰ potius antiquo iuri qͣꝫ nouoSed dic vt ibi: ⁊ vt ſupra dixi. Hec regula locū hꝫin his q̄ par ius hn̄t. Nam pͥuilegia conſideranturnon ſolum ex tp̄e ſed ex cā: hinc eſt ꝙ receptus aucͣtoritate apl̓ica: p̄fert̉ omnibꝰ alijs an̄ receptꝭ aliorūauctoritate: de p̄ben. hi ꝗ li. vi. Et creditrix dotalisp̄fertur ꝗbuſdā āterioribꝰ: n̄ tn̄ filijs ex pͥori matri

monio ꝗ agunt de dote materna. C. ꝗ po. in pig. habe. l. vlt. Io. an̄.Quod alicui non ſuo lꝫnoīe: nec alieno licebit. Pone caſū ꝑ. c. xlvi. di. ſic̄ n̄ſuo. Meo enī noīe non lꝫ fenꝰ exercere: ita nec alienō: vt ibi dicit̉. Itē extra: de fal. ad falſarioꝝ. Sicutpropͥo noīe non debeo falſare litteras papales: itanec alieno. Et noͣ. ꝙ hec regula v̓a eſt ī malefactꝭ.Indecens eſt enī crimē ſuū alienis cōmodis īperdere: vt ī dicto. c. ſic̄ non ſuo. Hoc dico qꝛ delegatex delegatōne cognoſcit de cā: de qͣ ex ꝓpo noīe cognoſcere non poſſet Et laicus ꝗ non pōt ꝓpͥo noīetractare cām ſpūalē: tractat alieno: vt de procu. c. ili. vi. Item hꝫ locū regula in his: q̄ vt demādari poſint requirūt ordinis adminiculū. Un̄ ſicut ſuo nomine ſacerdos ſimpliciter non chriſmat in frontenon ordinat ad ſacros: ita nec epiſcopi ſui mandato: cum talia demandari non poſſint. Et de hoc d̓conſe. eccle. vel alta. aqͣ. 1o. an̄. Non licet fraude.dāna: furta ⁊ huiuſmodi facere nomīe ſuo: ita nealieno.Que cōtra ius fiunt debent vtiqꝫ pro īfectis haberi. Pone exēpla. xxv. q.ij. īperiali. vbi ſūt hec verba. Et de regū. non ſolumli. vi. ī regula ſupra: nō p̄ſtat impedimētū. Obijcitur ad hac regulā de matrimonio contracto pꝰ vtū ſimplex quod tꝫ. Et de matrimonio ꝯͣcto cōtinterdictū eccleſie: ⁊ inter cōpatres ex catheciſmotm̄: de cogna. ſpi. c. ij. li. vi. ⁊ de ſn̄ia ſub conditionelata: q̄ tenet. ij. q. vi. biduū. Et in eccleſia conſecrata ab alieno ep̄o. vij. q. i. ep̄s. Et de omnibꝰ q̄ fieri ꝓhibentur ⁊ tn̄ facta tenent. Itē obijcitur de his q̄ ſunt contra ius ⁊ poſtea confirmant̉: q̄ allegata ſūtſupra in regula: non firmatur. So. generaliter dicipoteſt ẜm Io. qui hoc notauit: di. x. vides: ⁊ Beridē noͣ. de ſpon. duoꝝ. c. penul. ⁊ glo. penul. hancgulā locū habere in his que hn̄t perpetuā ꝓhibitōnis cām: contraria v̓o in his que tēporaleꝫ. Ul̓ dihāc regulā verā: niſi ī eodē vel alio iure tolleret̉:ſic ītelligūt̉ ꝯtraria. vel dic: ꝙ illa nō ſūtⁱ directe ꝯͣius: qꝛ licet n̄ aſſiſtat ius nō tn̄ plene reſiſtit ius. Etdr̄. C. de legibꝰ. l. nō dubiū: ꝙ ſufficit legiſlatorē aliquid prohipuiſſe: lꝫ non adiecerit: ſi contra factuꝫfuerit: non valere. Et hec regula locū habet in hisque de iure ſortiuntur effectu: non de maleficijs q̄cōtra ius fiunt: que vtiqꝫ nō hn̄t̉ ꝓ infectis. Et faciquod dictū eſt ſupra in regula n̄ p̄ſtat: ⁊ illd̓ hic adde Io. an.Quod omnes tangit debet ab omnibus approbari. Pone caſū ī archicp̄oconſecrando: ab omnibus ſuffraganeis ſuis. lxvi.di. c. i. In electione facienda ab omnibꝰ canonicis:de elec. qꝛ propter. In ꝯcedendo hauſtū aq̄: in quoconuocandi ſūt oēs ꝗ ius hn̄t. ff. de aqua plu. ar. in