De regulis iuris.

nō arguimus ad ſitia: qꝛ pene nō excedūt ꝓpͥuꝫ caſū: vt dr̄ de pe. bi. i. §. pene. Quarto qꝛ vbi ē tale verbū puniāt̉: pͥuent̉: ⁊ hiꝰ: ꝑ ſn̄iam ītelligimꝰ: non ip̄oiure: de elec. qꝛ ꝓpter. Niſi eſſent ibi verba q̄ aliud ſaperent: vt ip̄o iure: vel eo ip̄o: de elec. qͣꝫ ſit li.vi. Gar. tn̄ ꝯtra: ſed pͥmū credo ẜm Guil̓. Quintoqꝛ ī dubio mitiorē cam eligimus. ff. de ſuſpec. tu.l. hec enī. An aūt iudex poſſit pēas moderare. nō.ij. q. iij. §. notādū in glo. Benignior dicit canon. Illa digniora ſūt imitatōe q̄ ſūt excellentiora pietate:di. ix. ſāe. Interp̄tatio: de ml̓tiplici īterp̄tatōe: noͣ. xiq. i. §. ex his oībus. Io. an. ¶ Extende. Cū videmᶻaliquos flagellatos: p̄cipue bonos cū diuerſis decāis flagella cōtingāt: vt de pe. di. iij. productior. debemꝰ īterp̄tari ī benigniorē cām: puta ad maioremcumulū pͥmij. Itē cū nos deꝰ flagellat: quod faciatad purgatione peccatoꝝ: de pe. di. i. ſi peccatū: n̄ adinitiū dānatōis: vt Anthiochū ⁊ herodē. Itē vt cūſeueritate miſceat miſericordiā: aliꝗd diminuēdoſi pōt. Sicut deus punit citra ꝯdignū: di. xlv. diſciplina. ⁊. c. ꝗ iuſte: cū glo.mputari non debet eiao per quē ſtat ſi non faciat: qd̓ ꝑ eū fuerat faciēdumPone caſū ī eo ꝗ dꝫ appellatōem proſeꝗ īfra ānū:cui nō īputat̉ ſi ꝑ eū nō ſtetit. ij. q. vi. anteriorū. Itēī eo ꝗ dꝫ ꝓmoueri īfra annū ad ſacerdotiū: cui nōcurrit annus ip̄e: ſi iuſto īpedimento detentus nōpotuit ꝓmoueri: de elec. cōmiſſa li. vi. Itē ī eo ꝗ rēemit ſub pacto legis cōmiſſorie .ſ. ꝙ ſi p̄cium infraterminū ſtatutū nō ſolueret: res eet inēpta: ⁊ emptor ī terminio ſoluere volēs nō habuit cui ſoluerꝫſibi nō īputat̉. ff. d̓ leg. cōmiſſoria. l. cōmiſſoria ī fi.Ad idem. xliij. di. epheſijs. ¶ Et nota ꝙ dicit ꝑ quēnon ſtat. Nō enī ſufficit velle niſi ad opꝰ procedatquātū in eo ē. Impoſſibilitas ergo facti ſicut a pͥncipio annullat obligationē: vt ī regula nullus: ita ⁊ex pox facto elidit: vt hic. Si tn̄ tenetur quis facere aliꝗd in certū tēpus: nec ꝑ eū ſtetit licet nō īputetur: tn̄ poſt tp̄s tenet̉: de do. ⁊ cōtu. cū dilecti. Conſulo tn̄ ꝙ ſi pōt īfra tp̄s de īpotentia proteſtet̉. ij. q.vi. poſt appella. Sed ꝗd dices de eo ꝗ ſua culpa incidit in caſū: per quē poſtea facere nō potuit: quodper eū fuerat faciendum: videt̉ pͥmo ꝙ ſibi ſit īputandū. qꝛ regl̓ariter ꝗs de caſu tenet̉: ꝗ ſeꝗtur culpa: di. l. ſepe ⁊. c. ſtudeat: ⁊ de eta. ⁊ quali. c. i. In cortrariū videt̉ de elec. c. vlt. ⁊ de p̄ben. qꝛ diuerſitatēSatis videt̉ dici poſſe ꝙ īputādū ſit illi ꝓpter iura pͥmo īducta. Hīc dicit lex: nō debere ſuccurrieꝗ ī neceſſitate ſe poſuit. ff. ꝗ ſatiſda. co. l. fideiuſſor.Ad iura in contrariū inducta: rn̄deo ⁊ dico: ꝙ decre. illa de elec. c. vlt. ⁊ decre. diuerſitatis: loquun̉de quadā pena canonis prolata: ſolū ꝯtra negligētes: vn̄ ibi culpa ſiue negligētia nō pūitur. Hoc ſatis probat decre. qꝛ. Uel dic ꝙ ſi ex culpa imponit̉aliqua pena ſuſpeſio vel deportatio: tūc culpa illavlterius pūiri nō dꝫ. ad hoc. xiij. q. ij. c. vlti. Io. an.¶ Extēde: qꝛ ſi pater familias facit qd̓ ī ſe ē: ad cor

rigendū familiam ⁊ dirigendum ⁊ tn̄ mala eſt: ſibꝫnō īputatur quo ad deū vel eccl̓iam: ⁊ ſil̓r p̄latus ſifacit quod ī ſe ē ad directōem ⁊ profectū ſubditoꝝ⁊ tn̄ mali ſūt: ſibi non īputat̉: vt. xlvij. di. §. Quid tc̄fiet: ⁊. c. qͣꝫtūlibet: ⁊. c. quod ad nos. Sil̓r ſi ꝗs q̄ritbaptiſmū penitētiā: ⁊ hiꝰ: ⁊ ꝑ eū nō ſtat ꝙ accipiat:ſꝫ qꝛ non īuenit adminiſtrātē hiꝰ ſibi n̄ īputat quoad īteritū ſalutis: ſi al̓s eſt ꝯtritus: de conſe. di. iiij.baptiſmi vicē: ⁊ de pe. di. i. quē peniet. Sil̓r iudex:aduocatꝰ: medicus: ſi faciūt quod ī ſe eſt: ī vſu officioꝝ ſuoꝝ nihil omittendo de cōtingentibus: ſi dāa ſequūtur: non eis imputatur.Is qui in ius ſuccedit alterius eo iure quo ille vti debebit. Hec regula ſūpla eſt ex. l. ff. e. ti. ꝗ in ius. Pone caſū. in patrono: qꝛeodem iure vtet ſucceſſor: quo ⁊ p̄deceſſor. xviij.q. ij. eleutherius. Itē cōuenitur ſucceſſor ꝑ reſcriptū īpetratū ꝯtra p̄deceſſorē: de fo. cōpe. dilecti. iteꝫin herede qnon vſucapit: quod non vſucapiebatdefūctus. Fallit hec reguia in multis caſibus.Primo. vbicūqꝫ morte defūcti confirmat̉ donatioibi enī heres nō penitet. C. fami. herciſ. l. filio. Iteꝫfallit in cōuentiōibꝰ vbi ex ꝑſona ſucceſſoris mutat̉ forꝰ. Hīc ē ꝙ clericꝰ ēt ī ciuilibꝰ ⁊ pr̄imōialibꝰ ꝯuenit̉ corā ſuo iudice. xi. q. i. nullꝰ. de fo. cōpe. cū ſitItē fallit de iure pa. c. i. li. vi. In caſu vbi eccl̓ia ſuccedit laico patrono. Nā eccleſia hꝫ ſex menſes: cūtn̄ laicus habeat ſolū. iiij. Item legatarij acceptarenō pn̄t legatū pro parte: ⁊ pro parte reſpuere. Sitn̄ decedat pl̓ibus heredibus dīmiſſis: vnꝰ herespoterit pro ꝑte ſua acceptare: alter pro parte ſuareſpuere. ff. de leg. l. legatarius. Item fallit in caſuꝗ habetur ī. l. procula: de proba. Itē in caſu ꝗ ad. l.falci. reꝑitur. Rō regule eſt qͣre eodeꝫ iure dꝫ vti.qꝛ plus iurꝭ hr̄e nō pōt: vt in regula: nemo poteſt.Minus nō: qꝛ heres cenſet̉ eadē ꝑſona cū defuncto ⁊ ſucceſſor cū p̄deceſſore. Et nota ꝙ dicit eodēiure nō eo pͥuilegio ex ſui ꝑſona. Si ꝑſonale eratpͥuilegiū p̄deceſſoris: qꝛ pͥuilegiū perſonale ⁊c̄. jͣ. inregula cū ſuis cōcor. Idē dico de pacto perſonali:de trāſac. de cetero Io. an. Extende. Eādē ptātihꝫ papa ꝗ eſt pro tꝑe: ad ſtatuendū ⁊ deſtruenduꝫ:quā oēs ſui p̄deceſſores etiā ſi malus: di. xl. ſi papaEandem auctoritateꝫ hn̄t ep̄i: abbates generales:magiſtri: vel miniſtri: pͥores cōuentuales: quā habpuerūt eorū p̄deceſſores in dictis officijs rōne ipſorū officioꝝ. Illam exemptōnem habent exemptiſucceſſores quā ⁊ p̄deceſſores ex pͥuilegijs antiꝗsconceſſis ⁊ non habitis ⁊cͣ.n̄ re cōmunipotior eſtconditio prohibentis. Pone caſū in duobus coniugatis: quorum vno vouere continentiam volente altero prohibente potior eſt conditio vel cauſaprohibentis. xxxiij. q. v. c. i. Item in electione fienda vno prohibente ne procedatur per viam compromiſſi alijs volentibꝰ: potior eſt cōditio ꝓhibētꝭ