Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIIII.

p̄dicatoribꝰ. Iuxͣ illd̓ Deute. xxv. Non alligabisos bouis triturantꝭ. Non tn̄ vt p̄cium ſacramētivel v̓bi dei tribuendū eſt qꝛ ſimonia eēt: ſꝫ modum elemoſynaꝝ. De qͣrto honore dr̄ eccl̓a. iij.Fili ſuſcipe ſenecta patris tui: ſi defecerit ſenſuveniā da: ne ſꝑnas in tua v̓tute. Sic ēt alijpatres ſiue p̄lati ſiue dn̄i tꝑales. Siū p̄dicatores confeſſores tolerari debent ī ſuis d̓efectibusa ſubditꝭ. Nec ꝓpter hoc pn̄t diſcedere ab obedīaeoꝝ iudiciū eoꝝ fugere. viij. q. iiij. nōne directa.Et hoc niſi p̄ciſi ſint ſn̄ias excōicatōis vl̓ ſuſpēſi. Pn̄t tn̄ denunciare ſuꝑioribꝰ eoꝝ vt ꝓuideantEt Aug dicit tolerandꝰ ē mercenarius. Difficile eſt diffinire qn̄ fiat ꝯtra illud p̄ceptū: ita peccet mortal̓r niſi cum ſit manifeſte magna iniuriaꝑentibꝰ: vt ꝯtēnendo eoꝝ monita: d̓ridendo eosꝯtumeliando: v̓berando: non ſubueniendo in neceſſitatibus..§. VIII.Tertio uidendum ē depͥmio obẜuationis huius p̄cepti. Ubi ſciendūtho. ad nll̓m aliud p̄ceptum ponit̉ remuneratio obẜuatoribus eiꝰ niſi ad iſtud .ſ. ī decalogi deſcriptōe. Et huius ē ẜm eundeꝫ. 2ᵉ. non qꝛ alioꝝ īpletio non hēat p̄miuꝫ ſicut iſtud: ſꝫ qꝛcum iſtud ſit valde de inſtīctu nature .ſ. honorarepentes: oꝫ aliꝗbus oriri eſtimatio ex hiꝰ obẜuatione nil mereri: natura ad hoc īſiſtat ſic minus ſolicite īplere: ſed ꝓpter hoc caret merced̓ia a deo: ponit̉ p̄miuꝫ .ſ. longeuitas .i. longata vt ſis ait longenª ſuꝑ terrā viuentiū vel moriētiū. Eſt aūt quadruplex vita .ſ. vita nature: vtta gratie: vita fame: vita gl̓ie in qualꝫ ſit longeuus honoratōem parentū. Quātuꝫ ad vitaꝫnature dr̄ eccl̓. iij. Qui honorat patrē vita viuetlōgiori qꝛ pater ē pͥncipiū actiuū generatiōis:frequentius ſit mentio ī ſcriptura de honore patris qͣꝫ matris: ſꝫ ſub eo ēt includit̉ honor maternꝰ eadē rōne qꝛ pͥncipium generationis ſi paſſiuum. Multū aūt ꝯgruit talis remuneratio huic operi: bn̄ vtit̉ bn̄ficio conceſſo: meretur illud ſibi augeri: qꝛ ergo bn̄ficiū vite poſt deū hꝫa parentibus: bn̄ vtitur eos honorando dignūeſt vt augeat̉ ei vita: aliqn̄ ꝯtrariuꝫ īueniaturqꝛ honorantes ꝑentes cito moriātur īhonorātes diu viuant: hoc accidit occulto dei iudicio ꝑꝑaliud melius nobis ignotū. De vita gratie dicitur eccl̓. iij. Qui honorat patrē ſuū iocundabitur in filijs: vel naturalibus qꝛ bonos hēbit honorātes: vel ſpualibus que ſūt bona oꝑa quemultiplicabunt̉ ei grām dant ei iucunditatēſpualē. Et ſubditur in die orōnis exaudietur.De tertia dicit̉ eccl̓. iij. Gl̓a hoīs ex honore patrisſui: dedecꝰ patrꝭ filius ſine honore. Gl̓ia aūt dicitur clara fama laude iteꝝ. Quā male fameē reliꝗt patrē maledictꝰ a deo exaſꝑat matrem. Dicit̉ āt hona fama quaſi quedaꝫ vita: qꝛhāc viuit ī memorijs alioꝝ. De vitā gl̓ie dr̄

eccl̓. iij. Honora patrē tuū vt ſuꝑueniat tibi bn̄dictio a deo .ſ. grē: bn̄dictio eius .ſ. gl̓ie in nouiſſmo maneat .ſ. in terra viuentiuꝫ. Et eſt ꝯtentiode aliquo īt̓ patrē filiū: p̄ponendus ē pater filioin honore: non p̄iudicet filio tn̄ in v̓itate. vn̄ augu. Queritur pater de malo filio. Querit̉ filiusduro patre: ẜuamus honorificentiā patri ei debetur a filio. Non eq̄mus filium patri ī honore.Sed p̄ponimus filiū patri ī v̓itate .ſ. ſi hꝫ: ſic tribuimus honoris debitū vt ꝑdat eꝗtas meritū.ij. q. vij. queritur.Quintuꝫ preceptum ē occides exo. xx. Poſt qͣrtū p̄ceptū qd̓ eſt pͥmuꝫin ſcd̓a tabula: qd̓ eſt v̓tutis pietatis: qua reddit̉ꝑentibꝰ debitū ī quo īcluditur qd̓ ꝓximoſli aliqua rōe fit ncc̄e fuit vt ponerent̉ alia p̄cerꝑtinentia ad iuſticiam ꝓprie dictā que īdifferenter reddit oībus debitū. Eſt aūt debituꝫ cuilꝫ vtnulli inferat nocumentū: ponunt̉ illa p̄ceptanegatiua ꝗbus ꝓhibentur nocumenta ꝓximis.De .n. nocumentū qd̓ īfert̉ alteri vel eſt ī ꝑſonāpͥam qd̓ ꝑtinet ad homicidiū vel ī ꝯiunctā mo libidīs qd̓ ꝑtinet ad mechiā vel in ſbām qd̓tinet ad furtū vel ad famā qd̓ ꝑtinet ad falſum teſtimoniū. Ultima duo ꝓhibent deſideria mechie furti: qꝛ ad illa trahit ꝯcupīa cordis rōne delectabilis vel vtilis āt ſic trahit̉ cōcupīa ad homicidiū vel falſū teſtimoniū ſe: qꝛ hn̄t rōneꝫdelectabilis vel vtilis. Et qꝛ inter nocumētaximū eſt qd̓ ſit in ꝑſona ꝓpͥa homicidiū: op ī negatiuis que obligat ſꝑ ad ſꝑ occideshec tho.. 2ᵉ. q. ccxxv. ar. vi. Et dicit idē ī tractatu de. x. p̄ceptis: tripl̓r eſt erratū circa iſtd̓ p̄cep. Aliꝗ .n. putauerunt licitū occidere brutaaīalia: ſed hoc ē falſū qꝛ eſt pctm̄ vti illis que ſt̓ſubdita ptāti hoīs. Eſt aūt ordo natural̓ planteſūt in nutrimentū aīaliū: aīalia q̄dā in nutrimē alioꝝ oīa in nutrimētū hoīs. Gen̄. ix. Quaſiolera virentia tradidi vobis oīa ꝯīs et ph̓spolliticꝭ dicit venatio ē iuſtu bellum. Et. i.cor. x. qd̓ venit ī macello manducate. dicit̉ occides intell̓r hoīem bruta aīalia. Scd̓serror fuit dicentiū ꝓhiberet̉ occiſio cuiuſcūqꝫ hoīs ēt malefactorꝭ. Un̄ iudices officiales occidentes reos appellāt homīcidas. Contra qͦs decit Aug. deus hoc p̄ceptū d̓dit: ſibi per hocptātem occidendi abſtulit. Dicit n. deū. xxxij. egooccidā viuere faciā. Iudices aūt occidendo reos iuridice occidunt mandato dei: legeꝫ ſtatuitvt rei occiderent̉: ꝓuer. viij. me .ſ. ſapīam deeſt legū ꝯditores iuſta decernūt ad Ro. xiij.ſine gladium portat. mīſter .n. dei ē vindex ī irāei malefacit. Intell̓r occides hoīem .ſ. ꝓpͥaaucͣte. Tertius error fuit dicentiū ꝓhibebaturhec occiſio ꝓximi ſed ſui: aſẜentes hoc licitūſed hoc ēt falſū ē. Nulli .n. licet quacūqꝫ ex occidere ſeip̄m: niſi deo iubēte vt hēmꝰ de ſanſone.