Sermo
ꝯſequamur gr̄am inueniamus in auxiliooportuno Si em̄ tantam reuerentiā exhibent aīalia ſuo regi. ſcꝫ leoni. vt ad eiusrugitum timeant. gradū figant. expectātes cū tremore quid iubeat. nec circulumquē cauda deſcripſit ꝑtranſire p̄ſumantquid aīalium īmo creaturarū omniū faciendū eſt creatori; O ingratitudo hūanaO ſuꝑbia digne aliqn̄ ꝯfundenda qn̄ aīalia bruta leonē reuerenter metuunt quemtyrannū crudeliſſimū ad ſe ꝑſequendū ꝑſentiunt. ⁊ apes ſic ſuo regi ſeruiunt. īmocui multa preſtiterūt dum ſibi eū regemfecerunt. et homo creaturarū digniſſimaa deo formata et omībꝰ rebus mundi prepoſita. p̄cioſo ſanguine ꝯꝑata. et de morte ad vitam reducta renuit ſuo regi ſeruire. Unde ip̄e ꝯqueritur in Iohē. Ego honorifica patrē meū. et vos inhonoraſtismē. Et Malach. j. Si ego pater vbi eſthonor meꝰ ¶ F Scd̓s gratie vſuseſt in frenando ꝓpriam voluntatē ꝑtemperantiā ꝯſtringentē. Turpe eſt et eſt nature ꝯtrariū vt vbi ſe frenat brutalis natura que in laſciuiā tota eſt prona ſine freno viuat rationalis natura. que ſenſualitatis et carnis eſt domina nō ancilla Notandum igitur eſt. ꝙ Aureolus phūs inquodam libro ſuo de nuptijs dicit. Querit em̄ an vir ſapiens ducere debeat vxorem. etiam ſi ſit pulcra. ſi caſta ſi bene cōpoſita. ſi bene morigerata. ſi ex parentibus honeſtis ⁊c̄. que in muliere ſunt ꝯmēdanda. et ait raro iſta omnia ꝯueniunt inaliqua. que et ſi cōueniant. a ſapiente tamen vxorducenda non eſt. et rationemaſſignat quare. vxores inquit querunt̉ p̄cioſas veſtes. ſuppellectilē variam. aurum et gemmas. Et obſequentes ancillas. et tamen vt ipſe addit. ꝓponunt marito garrulas queſtiones talis inquit advirum. Illa me honoratior preceſſit adpublicum. talis honoratur ab om̄ibus. etin conuentu feminaꝝ quaſi miſera deſpicior. cum etiam hodie talem quā inſpexi-
ſti vicinam. dic mihi quid loquebaris hodie cum ancilla. d̓ foro etiam veniēs q̄dinquit mihi portaſti. Et ſic nec amicū necſodalem habere poſſumus. qꝛ vxor alterius odium ſuſpicatur ⁊c̄. ¶ G Tercius vſus gratie eſt in releuando ſummāneceſſitatem per miſericordiā ſubleuantem Unde prima Pet. iiij. Unuſquiſoprout accepit gratiam illam in alterutriadminiſtrantes. Turpe eſt ſi miſericordiam quā exhibent bruta non exhibeat hōanimal manſuetum a natura. O crudelitas humana. O crudelitas dura tigridis lacte nutrita. vnde nobis crudelitastanta conſtat. Deponamus fratres oēnprorſus fe rocitatē. vt per virtutum exercicia quidquid inhumanū eſt et ferum innobis omnino depereat. ac per hoc triplicem gratie vſum obſeruantes ſupernorciuium gloriam attingamus. Quod nobis preſtare dignetur xp̄c īeſus Qui cumdeo patre et ſpirituſancto viuit et regnatinſecula ſeculorum Amen¶ Non nobis domine. non nobis ſednomini tuo da gloriam ꝙ hos tam precioſos tamqꝫ fideli popl̓o fructuoſos Sermones reuerendiſſimi quondam Cardinalis ſeraphici ac ſancti doctoris Bonauenture tam ſolerter te donāte in Reuttlingen Autumni tempore compleuimusvnde et gratias referimꝰ debitas domino humilium exaltatori.¶ Anno domini. M.cccc. lxxxiiij.