M

infirmitates. ſed etiam voluit experiri vtpoſſet homini comꝑati. more medici quicū infirmis d̓r infirmari Unde d̓r ad Hebreos. v̓. didicit ex his que paſſus eſt obedientiam. Et id̓o d̓r nobis in canone Iaco. j. Eſtote factores ꝟbi ⁊ nō auditorestm̄ quo ꝯtra d̓r d̓ phariſeis Math. xxiij.dicunt em̄ et non faciunt Nō talis apl̓usqͥ dicebat. Ro. xv Non audeo aliquideoꝝ loqui que ꝑ me non efficit xp̄c Et qͥdmirū de viris ſanctis cū hoc fuerit in philoſophis. Nā Tuliꝰ dicit ꝙ principiū artis eſt facere teipſum quod doces. Uiſacauſa ꝓpter quā debemꝰ ad addiſcendūmoueri. et addita forma ẜm quā debemꝰin addiſcendo regulari et dirigi. ¶ MTercio ponenda eſt materia circa quamdebemꝰ negociari. Eſt autē triplex materia. ẜm tria que debemus addiſcere Primo timorē reuerentie Scd̓o amorē beniuolentie. Tercio ꝟo rigorem iuſticie. vtſic diſcat homo timorem reuerentie circadeū Amorē beniuolentie circa ꝓximum.et rigorem iuſticie circa ſeip̄m. Dico ꝙhomo debet diſcere timorē reuerentie circa deum. Nā timere deum omīs boni eſtfundamentū. qꝛ per eum homo dimittitpeccatū. incipit agere bonum et aſpiratad optimū retinetur ne recidiuet in malūUnde Eccleſia. Per timorē dei receditoīs homo a malo. et initium ſapientie timor dn̄i Et illud niſi in timore domini tenueris te inſtāter cito ſubuerterur domtua. Quis peccatoꝝ nō timeat iudicemoīa cognoſcentē. vniuerſa ſubtiliter exqͥrentem. et mala om̄ia punientem; UndeHiere. x. Quis nō timebit te o rex gentium? Si ſic timet gallina pro filijs miluū.ſic columba niſum. quantū eſt timenda ⁊reuerenda ſumma potentia. cui nulla poteſt reſiſtere creatura. Et ꝓpterea dicitdominꝰ Deutro. iiij. ad Moyſen. Congrega ad me populum vt audiat ſermones meos et diſcat timere me om̄i temꝑePſal. Timeat dn̄m omnis terra ⁊c̄. Nā

ſicut d̓r Malach. iiij. Uobis timētibꝰ nomen meū orietur ſol iuſticie. Nam et reges et mundi principes multū amant milites quos vident circa ſe reuerentes ⁊ reuerenter ſuis imperijs obſequentes. ſꝫ diſperdunt et reprimūt ꝯtrarium facientes¶ N Scd̓o debemꝰ diſcere amorēbeniuolentie circa ꝓximū. Unde ſcribitapl̓us. prima Theſſalo. iiij. Ipſi a deo didiciſtis vt diligatis inuicē. certe hoc docet et predicat oīs ſcriptura hoc docet etpredicat oīs natura. Quid em̄ aſpide ſerpente crudelior et tamen ſic ꝯparem ſuūdiligit. vt abſqꝫ eo vix viuere poſſit. Un̄ſi qͥs aliquē eoꝝ occiderit. alter miro modo ꝑſeqͥtur occiſorem. ita vt illum vbicūqꝫ inuentū inuadit et mori pro ꝯpare paruipendat. Qualis em̄ hic mundus eſſettam diuerſis rebus vnitus ſi amor creaturarū non eſſet. ergo ſi ſic eſt in ſerpentibus. qͥd debet eſſe in hom̄ibꝰ qui ab vnodeo qd̓ammodo ſpūaliter facti. ab vnoſolo orti et ad vnū finem beatitudīs ordinati de ipſa dilectione mutua ad ꝓximūdiuinum acceperunt imperiū. Amemusergo nos fratres non ſolū lingua. nec tantum corde ſed ⁊ opere. qꝛ vt Gregoꝰ dic̄.Probatio dilectōis eſt exhibitio operisTercio debemus diſcere rigorem iuſticiequo ad noſ ipſos. Un̄ et ꝓpheta dicebat.Confitebor tibi in toto corde meo quoniam didiciſti iuſti. iuſticie tue. id eſt didicicorrigere. Nam ⁊ leo cauda ſua ferit priuſqͣꝫ rugiat. gallus ſe percutit alis nec canere preſumit anteqͣꝫ percuſſerit. qꝛ reuera nullus ad cantum eternum ꝑuenire valebit qui ſe hic non affligit. Hec oīa ſancti doctores fecerunt. ſicut eoꝝ nob̓ ſcripta oſtendūt. vnde et ip̄e doctor gentiumdixit Caſtigo cor. meum ⁊c̄. ne forte cumalijs predicauerim ipſe reprobus efficiarExemplum ſancti Hieronimi. qui carnēſuam in deſerto macerauit orationibꝰ etieiunijs ⁊c̄.¶ De virginibus Sermo. xvj.