Sermo

ce mee a quo trepidabo. Si conſiſtant aduerſum me caſtra non timebit cor meumSi exurgat aduerſum me prelium in hocego ſperabo ⁊c̄. Exemplum de rege aſſirioꝝ. qui dum iudeos inuaderet et deumblaſphemaret ip̄a nocte angelus dn̄i ī caſiris aſſiriorū occidit centum et octuagintaquinqꝫ milia virorum. et regem ipſumfugans cū paucis ip̄m iam ſuis terris manū filioꝝ occidit Iob. ix. Quis reſtititei et pacem habuit. qui tranſfert montes⁊c̄. Nunquid ſancti apl̓i portaſſent tā dura genera tormentoꝝ. niſi eis xp̄c affuiſſer Sed tāta dulcedine ac virtute afficiebantur interius vt cōtemerent omē qd̓paciebantur exterius Uas em̄ aqua plenum non timet ignis incendiū vn̄ narratEuſebius. ꝙ quidam xp̄ianus temporibus ſuis ductus ad martiriū omnia letoVultū pertulit tormentoꝝ genera Carnifices vero fatigati tanqͣꝫ victi dimiſerūteum Cunqꝫ Euſebius ab eo quereret ſi ītanta ſuſpenſione et laceratōne carniumdoluiſſet. ille ait nihil quaſi dolui. Nā inip̄is tormētis angelus cum albo ſudarioaderat qui mihi ſemper ſudorem de facieabſtergebat. ex quo tantā dulcedinē anima mea ſentiebat. quod graue mihi fuitqn̄ me de aculeo deponentes liberū dimiſerunt Nā et hoc ſciens beatus martinꝰcū ſemel ei in via dyabolus obuiaſſet. etquo iret inquireret ait. Uado quocunqꝫme miſerit dn̄s Cui diabolus. vade quiatibi quocunqꝫ ieris aduerſabor Cui ſanctus. Si dn̄s fuerit mihi adiutor nō timebo quid faciat mihi hō Captus igit̉ a latronibus inter alpes vnus vnū enſem leuauit vt eū ꝑcuteret cūqꝫ alius manū eiꝰtenuiſſet ne eum feriret queſiuit a martinō ſi timuiſſet Cui ſanctꝰ. nunqͣꝫ fui ſecurior quia ſcio dn̄m in neceſſatibus maxime affuturū Scriptū eſt Iſai. iij. Quistu vt timeas ab homīe mortali. et a filiohominis. qui quaſi fenum ita areſcit ⁊ oblitus eſt dn̄i creatoris tui qui retendit ce-

los et fundauit terram et formidaſti a facie eoꝝ qui tribulabāt et te querebāt ad ꝑdendendū vbi nunc eſt furor tribulatōniſquaſi diceret Nullus hoſtis timendus ē.poſtqͣꝫ adiutorem deum exercitiū tecumhabes ¶ D Secūdo videre debemus intra eos carnis ſtimulū continue impugnantem ne ſorte cadamus Fundataeſt em̄ domus noſtra in arena et ſemꝑ minatur rumam. nec a caſu poteſt eſſe tutaniſi diligentiſſime fuerit conſeruata vnd̓Apl̓s dicit. jͣ. Coꝝ. x. Qui ſe pn̄tat ſtarevideat ne cadat. facile ruit turris q̄ multum ſe tollit in altum. nec arbor excelſa afulmine tuta erit. ſimiliter nec a ventis ſimultū ſuccreuerit in alta. niſi fortes radices in terra figat. Sed ꝓpterea quantūcunqꝫ ſit homo ſanctus. quantūcunqꝫ adalta ꝓuectus. ſi ſe cuſtodia non ſeruauerit et forte omnis mali et radicem perfecte non ſubiecerit facile ruine patebit. nāet ſanctus Ambro. ſemel per ciuitatē mediolanen̄. incedens vidit ꝙ quidā in viagrauiter ruiſſet. et alium quendā illi noncōpacientem. ſed eius caſum ridentē. dixitqꝫ ſanctꝰ. qui putet ſe ſtare vide at necadat. ſtatimqͣꝫ ille verſus in p̄cipitiumcoactus eſt caſum deflere ꝓprium. quiriſerat alienum. et ſicut eſt in corꝑalibꝰ. ſiceſt in ſpiritualibus. Quis em̄ quantūcunqꝫ ſanctus cadere non formidet. Quisſi ignem in ſinu habeat veſtimentoꝝ cōbuſtionem non timeat. Quō homo poterit eſſe abſqꝫ dolore ſi habeat in ventreſerpentē. ſed ſtimulus carnis eſt ſerpensventris et flamā mortalis ignis. que omnia noſtra depaſcit Quis igitur tutꝰ eritvnde Iere. ij. Uide vias tuas in conualle et vide quid feceris. qͣſi diceret Semꝑne cadas viās tuas attende et ſta in conualle. id eſt in humilitate non in mōte vnpoſſis cadere. Nullus em̄ cadit niſi in alto conſiſtat. quia qui in valle infima domum ponit ab omni caſu tutus exiſtit. jtaglorioſi apoſtoli viderūt ſemper intra ſe