Serretes

Eati qui habitant in domo tua dn̄e in ſecl̓aſeculoꝝ laudabūt te. pͣsͣ. lxxx.iij. Conſiderans dauid ſolennitatē ciuiūſuꝑnoꝝ. Eructauit ꝟbū bonum dico ego⁊c̄. Beati q̇ habitāt ⁊c̄. ¶ A Et innuit tria que faciunt ad ſanctoꝝ gloriamQuoꝝ primum eſt ſtipendiū premiale ⁊glorioſum ibi Beati. quia dicit Auguſtinus. Uita beata eſt premiū cuiꝰ ꝓmiſſiōegaudemꝰ. et ſi gaudemꝰ ſpe de ꝓmiſſiōemultomagis gaudēt ſancti de poſſeſſiōevn̄ Deutero. xxxiij. Beatus es tu iſraelquis ſimilis tui popule qui ſaluaris in d̓oiſrael. Secundū eſt habitaculū regale etglorioſum. ibi. In domo tua. nō in exiliohuiꝰ miſerie. vbi eſt hoſpiciū tranſeuntiūſed in celo. quia celum eſt domus quieſcētium. mundus em̄ hoſpicium breue ⁊ id̓orelinquendū. de hac domo dicit pͣs. Letatus ſum in his que dicta ſunt in domū dn̄iibimus. vn̄ multi in hoc mūdo nolueruntnec domū nec locum nec aliquā rem. ſectanqͣꝫ ꝑegrini et aduene in hoc ſeculo habitant in deſertis. Terciū eſt officiū eternale et gaudioſum ibi. In ſecula ſeculoꝝlaudabunt te. Illud eſt officium ſanctoꝝcantare. exultare et deū laudare. AugꝰIbi vacat̉ dei laudibꝰ. qui eſt omīa in oībus. vn̄ pͣs. Benedicam dn̄m in om̄i tꝑeſemꝑ laus eiꝰ erit ī ore meo. ſemꝑ laudatqui ſemꝑ diligit. ¶ B Uideamusquibus vijs et gradibꝰ ſancti aſcēderuntad iſtā beatitudinē. vt eoꝝ imitando veſtigia beati eſſe poſſimus. Primo videamus de rege chriſto qui eſt rex glorie. qꝛlicet omniū virtutū prerogatiuā habeattamen appropriate loquēdo beatificatuseſt ꝓpter innocentiā. Licet em̄ om̄iaⁱ queſunt homīs ſumpſerit. nō tn̄ ignorantiamet pctm̄. vn̄ ipſe ſolus dicit Ego aūt in irnocentia mea ingreſſus ſum. hanc ſcꝫ beatitudinē. O deus innocentie reſtitutoret auctor. quis te mitior. quis te innocen-

tior. Si (ẜm ꝙ dicit Augꝰ.) innocens eſtqui nec ſibi nec alij nocet. Ipſe nō ſolumnulli nocuit. ſed om̄ibꝰ ꝓfuit. et tn̄ paſſusfuit dura verba. duriora v̓bera et horrenda mortis ſupplicia. ſicut dicit Bern̄. ettn̄ fuit agnus ſine macula. et certe quātomanſuetior in illata iniuria. tanto debet̉ei altior beatitudinis gloria. Ille em̄ qui(ẜm Bern̄.) fuit mitiſſimꝰ ſuꝑ om̄es homīes magiſteriū manſuetudinis ſpecialiter ſibi appropriauit. Math. xj. di. Diſcite a me qꝛ mitis ſum et humilis corde ⁊c̄.O ſerpentini filij ade. adhuc multi vidētur de veneno ſerpentis qui adam intoxicauit habere in cordibus per rancores. inlingua per blaſphemias. in manibus peroppreſſiones Cū tamen poſtqͣꝫ facti ſuntxp̄iani. venenū tale deberent deponerein aqua baptiſmi. ergo et exquo xp̄ianuses non tantū ore et verbo ſed opere ⁊ veritate. et vt directe imiteris xp̄i manſuetudinē reſpice in faciē xp̄i tui et conſidera coronā ſpineā. alaparum iniuriā. virgam arundineam. ſputorū nauſeam. Inmanibus et pedibus clauoꝝ fixurā. In latere acutiſſimā lanceā. in ore felleā ſpongeam. in aure garrientiū contumeliam.In toto corꝑe flagelloꝝ vulnera. et in ligno crucis ignominiā. et ꝓ his omnibusrecōpenſatiōem nullā. pater inquit. ignoſce illis Non dicit vindica. o cor amariſſimū. quod ad tam ſuauiſſimā vocē nondulceſcat. et amaritudinē odij non deponat Qui igitur vult ad beatitudinē cumxp̄o ꝑuenire. debꝫ ſicut ille ambulauit ⁊c̄.et diſcat eiꝰ doctrinam vt ſit mitis et maſuetus in affectōne. in ſermone et in conuerſatōne. qꝛ beati mites quoniā ip̄i poſſidebunt terram Sicut habet̉ Math. v̓.ſuꝑ quo dicit gloſa. Mitis es que nec iranec rancor afficit. ſed omnia equanimiterſuſtinet nec turbat̉. ideo dicit Iaco. Filiin manſuetudine ſerua animā tuam. ¶Scd̓o beatificata eſt celi regina ꝑChumilitatē obedientie et reuerētie Sicut