Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

ESI

duxerit. ad om̄e qd̓ p̄cipit illis ſuꝑ faciemterraꝝ. ſed qm̄ occulte ſunt cōtemplationes vie quibus ſancti volāt ſuꝑ ſe et ī dulcedine mentis ſue. id̓o addit Nūquid noſtiſemitas nubiū magnas et ꝑfectas ſciētias. q. d. qd̓ illius ſolius ē ſcire. qui habet animas ſurſum per contemplatōnemſuſpendere. et in ſe. quaſi quibuſdā amoris funibus eleuare. F Et ideonotabis volatus ſanctoꝝ ꝑficit̉. quattuor pennis. ſcꝫ dilectōis oratōis. cognitōnis et deuotōnis Primo indigent ſācti ad volandū penna dilectōis. ſine quaanima inferiusquaſi pondere grauataprimit̉. et cum qua anima ad ſublimia eleuatur. vnde ſicut auis ſine pennis pōtin altum euolare. ſic nec poteſt anima ſine dilectōne ad celū aſcēdere. ꝓpter hocdicit̉ Iob. v. Homo ad labore naſcit̉. ſic̄auis ad volandū Grego. Sancti aūt viri quia tranſeuntia amant. ſolū nulla rerū temꝑaliū pondera tolerant. ſed ſiquā aduerſa cōſurgūt in ip̄is ſuis p̄ſſuriset languoribꝰ non laborant. et ideo beneſubditur. et auis ad volandū. quia tantoanimus a laboris afflictōne ſe ſubtrahitquanto ſe per ſpem ad ſublimia ſummaſuſtulit. an non. quaſi auis paulus ad volatū natus fuerat qui tot aduerſa ſuſtinēſdicebat Phil̓. iij. Noſtra conue ſatō ī celis eſt. ideo eſt hec penna ſuſtollēs dedicit Epbe. iij. In caritatē radicati etdati vt poſſitis cōprehēdere oībꝰ ſanctis que ſit latitudo. lōgitudo. ſublimitaset profundū G Scd̓o indigētna cognitōnis vt vicꝫanima guſtet videat quoniā ſuauis eſt dominus. qꝛ ſicutguſtare ꝓpriū eſt amoris. ſic videregnitōnis et hec eſt penna aqͥle de Iſaias volabunt. quaſi aquila feſtinās ad comedendū. Aquila em̄ irreuerberatis oculis ſolem in rota conſpicit et ipſum de remōtis cōtemplat̉. ſic anima irradiata diuino lumiue deū videt. et omnia infra ſepoſita viſu cōtemplatōnis attingit. cum

nullū preter deum in ſuis actibꝰ recognoſcit. hoc modo volāt ſancti deū curioſis aſpectibus ſed fidelibus cōtemplātur ſicut d̓r ꝓuer. xiij. Faciūt ſibi pennasvt aquile. et volant in celum. quoniamſummū inter omnia deſideria eſt videredeū. Et ideo dicit Iob. xxiij. Quis mihitribuat vt cognoſcā et inueniā et veniā vſqꝫ ad ſoliū eius. hoc eſt ſolium adquod Iſaias viſione ꝓphetica volando cōſcendit. dixit Iſa. vj. Uidi dn̄mſedentem ſuper ſolium excelſum. HTercō indigent pēna deuotōnis. na poſtamorē et cognitōnem nil reſtat. niſi vt anima ſperādo ꝓficiat. et ad deum ſuumſe deuotōnis iubilo cōtemplādo ſuſtollatDiuina nanqꝫ gratia intellectū illuſtrando illumīat. vt poſt influentiam luminismens tota in deſideriū deuotōnis feruoribus incaleſcat. hec eſt pēna columbe. dequa pͣs. Quis dabit mihi pennas ſic̄ colūbe et volabo et requieſcā. volat id ē deſiderio fragrat. ſed requieſcit cōſcīamnoſtram deuotione ſerenat. et hinc eſt ad modum columbe aīma iubilādo deplorat. qꝛ quo guſtu mentis ſentit dulciora que ſperat. eo amarius vitam preteritam in amaritudime recōpenſat ẜm illudIſa. xxxviij. Meditabor vt columba. etpoſt Ecce in pace amaritudo mea amariſſima Colūba em̄ cantu gemitum habet. et ideo Iſa. lix. dicit̉. Quaſi colūbeme. ge. ſed quidā hn̄t pennas terreſtres.et tales ſignari poſſunt Nu. xj. Uolabūtin aere duobus cubitis ſuper terrāIQuarto indigent penna oratōniset hec ē cōſeruatiua et etiā cōtemplariuaoīm qd̓ eſt vigilāti mēte dona datoris cognoſcere. et animū a curis etiam ſecularibus ſequeſtrare. vt iam tectum cōtemplatōnis aſceudēs dicat illud pͣs. Uigilaui et factus ſum ſicut paſſer ſolitarius intecto. paſſer eſt ille qui ſagax ad alta virtutū fugit. vt tuti a laqueis eſſe poſſint.ſic volant ſolitarij. ſe ſupra ſe ad diuina

H