xl

em̄ ſanabatur non per hoc ꝙ videbat ſanabatur ſed per te omnium ſaluatorem.Ad lr̄am loqͥtur de illo ſerpente cuiꝰ virtus erat ꝑ hūc ſanare. qꝛ igitur hoc ſignūvulneratos ſanat. per ꝯſequens eos firmat et ad bellandum roborat. dum em̄ fidelis miles ducem ſuū vulneratū in cruce videt. miro modo roboratur ad bellū.Bern̄. Si paſſio dn̄i ad memoriā reuocetur nihil eſt tam durū ꝙ non equo animotoleretur. valde milites animoſi fiunt.dum vexillis regis intendūt. et hoc ſatisaperte d̓r. ij. Macha. viij. vbi legitur ꝙdato ſigno. de adiutorio dei. ipſe dux in p̄ma acie ꝯmiſit cum nicanore et facto ſibiadiutore om̄ipotēte interfecerūt fere nouem milia hoīm et reliquos fugere cōpulerunt. igitur crucis ſignū eſt vulneratoꝝomniūſanatiuū. et omīs debilitatis ⁊ impotentie firmatiuū.E Quarto ſignū crucis eſt ambulantibꝰ et ꝓficientibus itineris directiuum. ambulātes em̄ſepe deuiant et oberrant ſi cruces que ponuntur in vijs in multis ꝑtibus non attendant. ſic viam et patriam neſcit qui crucem dn̄i non attendit. Unde d̓r preſbiteris quoꝝ eſt alijs prebere iter Iſaie. xvj.Preparate viā ante om̄es alios incedētes. et planū facite iter d̓ via offendicularemouēdo. et leuate ſignum ad populoscrucis eis itinera demonſtrando. Nā ſic̄dicit in eodem Iſa. Hec eſt via recta etnon eſt alia preter ip̄am? Nōne dn̄s Io.x. dicit. Ego ſum hoſtium et qui aliundeintrat fur eſt ⁊ latra Quid igitur fruſtraqͥdam ſibi viam ad patriā per mundi diuitias. q̇dam vero per honoꝝ eminētiasfruſtra laborant qui ſuꝑ petrā ſeminant.qꝛ non eſt hic via ad regnū. ſed potiꝰ adinfernum. Nonne ſtultus eſſet qui velletaſcendere montēſi teneret viā deducentem ad vallem. Quis niſi ſtultus volēscum feſtinantia ire romam. viam teneatducentem ad cōpeſtellam que ſemꝑ elongat a roma. cū igitur via crucis nihil ha-

beat niſi aſperū. et hec ſola ſit via ad regnum Reſtat neceſſario ponendū ꝙ oīsvia que dulce bonū ſeq̄tur non amarumductiua eſt ad infernum. ſicut em̄ aquaom̄is flumīs intrat et finitur in mari. Siceſt vt dicit Richardus. Oīno neceſſe vtom̄is humana dulcēdo terminetur ī amaritudinē; Quid em̄ morte amarius ⁊ maxime ea. que d̓r ſcd̓a que nunqͣꝫ finitur. etque eſt vita in mundo. que mortis terminatione claudit̉. que cū in dulcedine vitepreſentis ducit̉ non ſolū morte corꝑis ſedmorte gehēnali que eſt grauiſſima terminatur. ergo fratres non laboremꝰ in ventum. non nos decipiat hoc bonū creatū.qꝛ nulla via alia eſt ad regnum niſi ꝑdominū crucifixum. Unde cū ſanctus Frāciſcus multis lacrimis viam ſalutis a d̓ooraretoſtendi. librū accepit. quē ad hocpoſuerat in altari. quem cū aperuiſſet ſibi quod occurreret tanqͣꝫ ſibi dn̄s demōſtraret acciperet. dominica paſſio ſibi primo occurrit. Cunqꝫ ne caſu factum eſſetſcd̓o et tercio hoc feciſſet. ſemꝑ ſibi idemoccurrit. tunc intellexit vir dei ꝙ nō eratalia vie ſalutis qͣꝫ dn̄ice paſſiōis ⁊ crucisergo licet ꝯcludere ꝙ crucis vexillum eſtfignum penitentibus directiuūQQuinto crux chriſti eſt ſignū amantibusmiſericordie ꝓmiſſiuū. ſi em̄ maiorem caritatem nemo habet qͣꝫ vt aīam ſuam ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. patꝫ ꝙ multū amauit. qui ꝓ nobis crucem ſuſtinuit Bern̄.patet amor cordis per vulnera corporisEt iteꝝ Bern̄. ait. hoc eſt bone ieſu ꝙ deuotione meam multo plus mouet plꝰ vrget calix dn̄e quem bibiſti opus redemptionis noſtre. Unde de hoc exponit̉ illudIſa. xj. Rapix yeſſe q̄ ſtat in ſignū populorum ip̄m gentes dep̄cabūtur. ad litterāde xp̄o loqͥtur. qui fuit radix yeſſe. quia ſicut radix eſt principiū fundamentū et ſuſtentamentū totius arboris. ſic xp̄c eſt radicabile principiū om̄is gratie ſpūalis. ſꝫhic in cruce poſitꝰ eſt in ſignū vt ab oībꝰ