xxxi
aſcenſiones in corde ſuo diſpoſuit Quiaẜm Gregoriū. Anima qͣſi quandam ſibiſcalam exhibet ſemetip̄am per quā ab exterioribus aſcendendo in ſe tranſeat. et aſe in autorē tendat. vnde ẜm illud Prouer. xxv. Ne glorioſus appareas coramrege. melius eſt vt dicatur tibi. aſcendehūc qͣꝫ humilieris coram principe. humilieris inqͣꝫ qꝛ ẜm illud. xxxij. Mora. viij.Miro ac diuerſo res agitur vt humilescelū petant. dum ſe in terra deijciūt. ſuꝑbiinfima petant dum deſpiciendo ceterosquaſi in alcioribus tollūtur vel aſcendūtiſti dum ſe deſpiciūt celeſtibus iungūtur.illi dum ſe erigunt a ſuꝑioribus diuidunt̉atqꝫ vt ita dixerim illi ſe releuādo deprimunt. iſti ſe deprimētes eleuant vel aſcēdūt. hec Grego. ⁊ qꝛ ſic ſcribit̉ ad Ephe.iiij. Qui deſcendit videlicꝫ in via ip̄e etaſcendit in patria. troni aūt ẜm Dyoniſium dicūtur ſedes altiſſime et deifere. qꝛdeum ſibi p̄ſidentē ferunt et deificam poteſtatem ꝑ diuerſa iudicia ī ſubiectis creaturis exercent. et oſtendūt ꝙ hūiliationis p̄miatio ſit glorificatiōis ſublimatio.in choro dominationū regnanti. congruentiſſime dicit̉ genitrici dei amica aſcēdeſuperius videlicet ad tronos et erit tibꝰgloria coram ſimul diſcūbentibus ⁊c̄.H Octauo aſcendet per ꝯtemplationē viuificā. vnde Numeri. xxvij. Dixit dominꝰ ad moyſen qui interp̄tat̉ aquaticus. aſcende in montē iſtum abarim. qd̓interptatur ꝑtranſiens. et ꝯtemplare terram quā daturus ſum filijs iſrael. Ecceꝙ ad ꝯtemplandū nullus debet accederevel ſe extendere niſi prius fuerit aquaticus ſiue irrigatus humore gracie. Quiad̓r. vj. Mora. lv. Quoſdam vita ꝯtemplatiua vltra vires aſſumpta cogit a veritate tacere. quos in ſtatu ſue rectitudīshumiliter poterat ſola actiua cuſtodire.vnde cū ad ꝯtemplatiuā vitā ydonea diſcretione non ſufficis. ſolam ſecurus actiuam tene. cū em̄ hec magna eligens defi
cis eo ꝯtentus eſto qd̓ ꝓ minimo eſtimaſti. vt ſi ꝑ cōtemplatiuā vitā a veritatiscognitione ꝯpelleris cadere. regnū celorum ꝑ ſolam actiuā valeas ſaltem luſcusintrare. hec Grego. Maria aūt tum vtſuperplena gratia et ideo ad ꝯtemplādūdeum ydonea aſcendit ſycomorū ficū vacuā. hoc eſt infructuoſam mūdi pulcritudinem ꝑ intellectū tranſcendit. vt viderꝫieſum. quē ſpecioſum forma pre filijs hominū in carne. ⁊ delicioſum in diuinitateindefeſſe ꝯtemplabat̉. Quoniā aūt in p̄ſenti vita virgo glorioſa ꝯtemplationisaciem direxit in lucē inacceſſibilē. ad̓o vtnihil videret niſi ſolum ieſum nec attenderet niſi deifluam claritatem. In ordinevero cherubin qd̓ interpretat̉ ſcientie plenitudo principaliter relucet radijs diuiniluminis. quantū ad ꝑticipatōnem diuinecognitionis. ꝓpter quod a Dyoniſio cognoſcentes dicūtur qꝛ in domo diuine ſapientie ſunt ceteris excellentiores. Ideode ip̄a in abyſſo diuine claritatis iam abſorpta vt pͥmiū merito correſpōdeat cōgruentiſſime d̓r illud pſal. Aſcēdit ſupercherubin et volauit ⁊c̄. tanqͣꝫ ad illos quiſuo actui in gloria ſunt pre alijs ꝯformesI Nono aſcendit per dilectionēdeificā. vnd̓ Can̄. viij. Que eſt iſta queaſcēdit de deſerto delicijs affluēs. innixaſuper dilectum ſuū. Ecce tria dei dilectionem ꝑfectam ꝯcomitantia Delicioſitasſpūalis. delicijs affluens. familiaritas ꝑſuauis. vnde innixa ſuper dilectū ſuum.ſuauitas ſingularis. vn̄ addit̉. ſuū. Glorioſa em̄ virgo maria diuinis intenta etamore ineſtimabili ſuccenſa. pallio fantaſtici amoris ablato. ac cuſtodibꝰ id ē ſenſualibus ꝑtranſitis. dilecti quē ſumoperequerendo inueniebat delicijs ſuauiſſimisſingulariſſime affluebat. Gregoꝰ. Cummens internā dulcedinē deguſtat amoreeſtuat. ire ſuper ſemetip̄am nitit̉. ſed ad īfirmitatis ſue tenebras fracta relabit̉. etmagna ꝟtute proficiēs videt qd̓ videre