Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Ber mo

pauperrimus Pſalmiſta. Dormieruntſomno ſuo. et nihil inuenerunt omnes viri diuitiarum in manibꝰ ſuis; Quid enimaqua vilius. quid habetur ab hominibusaqua abundantius cōmunis eſt omnibusnon ſolū hominibus ſed etiam pecoribusErgo ille tibi videtur factus eſſe pauperrimus cum varijs ferculis abundaretet vina varia biberet. aquam cōmunemaſinis non dico ſitulam. ſed vnam guttāad ſitim refrigerandum quam pecijt habere non potuit. īmo ab ip̄o abraam quēvocauerat patre audiuit Recordare filiquia recepiſti bona in vita tua. et lazarꝰſimiliter mala. nunc autem hic ꝯſolatur.tu vero cruciaris Nolite vacare fratrespotationibus et ꝯmeſſationibꝰ et purpureis veſtimentis quia ratio abrae eſt bona. conſtat omnes qui nunc habent bona paſſuri ſunt multa mala. non temporalia ſed eterna. Unde de omni tali qui ducitur ad infernum poteſt dici illud Hieremie. xxij. Sepultura aſini ſepelietur.ſicut aſino prius corium detrahitur. et poſte a canibus et auibus deuorandus exponitur. ſic omnis diues prius diuitijs ſpoliatur. et ſic perpetuo cruciandus demonibus datur Iob. xxvij. Diues em̄ cum dormierit nihil ſecum affert. aperiet oculosſuos et nihil inueniet pͣs. Ne timuerisdiues factus ⁊c̄. Ad hoc ponitur exemplūin hyſtoria Barlaam. erat ciuitasdam que omni anno regem ſibi ponebatet plenam illi poteſtatem vt omne quodvellet facere dabat. ſed anno finito ip̄mad quandā inſulam portabant. vbi ex penuria bonorum omniū fame ſiti et frigore deficiebat. quorū vnus cum regnauittātum ad inſulam premiſit ibi abundāter vixit. Ciuitas eſt mūdus quę amatoribus ſuis poteſtatem omnis mali tribuitſed in fine eos ad infernū tranſmittit vbifame ſiti et frigore tabeſcunt. vnde eccleſiaſtici. ante mortē prepara iuſticiam. qꝛnon eſt apud inferos inuenire cibum.

DTercium ſepulcrum eſt eternalein quo homo beatificatur. hoc em̄ ſepulcro nihil melius. nihil dulcius. nihil vtilius dum tranſit homo a triſticia ad leticiam. ab egeſtate ad copiam. a confuſionead gloriam. non vtiqꝫ tranſitoriam ſedeternam. vnde dicebat Iob. xvij. quaſimortem appetens. et ſepulcrum hoc cupiens. Dies inquit mei breuiabūtur et ſolūmihi ſupereſt ſepulcrū quafi diceret. vtinam cito dies temporis mei finiantur vtveniam ad ſepulcrum quod mihi ſupereſt ſolum ad mee gratie ꝯplemētū Quisad introitum talis ſepulcri non gaudeat;quis videns ſemel tantum bonū ſecūdonon redeat; quis illum iubilum narrareſufficiat. dicitur in legēda beati Nicolai. vir inuento auro tanto exultauit gaudio vt non poſſet exprimi vllo Multi em̄ inuenti ſunt homines. qui ex aliquatranſitoria re et mundana tantū gaudiūacceperunt. dilatato corde vltra debꝰtum perierunt. ergo ſi creatura tantū poteſt ingerere bonum creatum. aliquandofiniendum quando infert homini gaudiūbonum ſūmum increatum perpetuo poſſidendum. Sic em̄ dicitur viro iuſto Iobv. Ingredieris in abūdātia ſepulcrū. vere in abundantia vbi nulliꝰ boni penuriaet nulliꝰ mali p̄ſentia O ſepulcrū beatūre te q̄rimꝰ. qͣre te appetimꝰ. qͣre.te obtinēda bona nr̄a oīa tradimꝰ. certe puto qꝛ iſta facimꝰ. vel qꝛ que verete dicunt̉ non credimꝰ. vel qꝛ tꝑe hocmiſero in quo ſumus tuā dulcedine guſtamꝰ. Augꝰ dicit. vna gutta tue ducedinis eſt maior qͣꝫ occeanū Quare mihi certū eſt. ſi qͥs tue dulcedīs vnā ſolāguttā ſentiret nihilo oīa bona carnismundū cōtemneret. et milleſies morti ſetraderet. vt ad tuā plenam dulcedinemveniret. ergo fratres cariſſimi horreamꝰſepulcrum temporale. fugiamus infernale et deſideremus ſempiternale.