Exxviij

bitur Deutro. xxv. ẜm qͣntitatem delictierit plagarum modus. Cū ergo fapientiſſimus et iuſtiſſimꝰ iudex ꝓ peccato hominis tam grauem exigerit vindictā velemēdam quare mortē voluit ſubire grauiſſimam vnigenitū ſibi per omnia cōeqͣlem. patet ergo ꝙ ad peccatū magnā habet diſplicentiam. vnde ait Bern̄. Attēde homo qͣꝫ grauia ſunt vulnera ꝓ quibus neceſſe fuit chriſtū dn̄m vulnerari. ⁊ꝓpter hoc dico. ꝙ tangunt eū peccatoꝝflagitia perpetrantes ꝑ peccatoꝝ diſplicentiam. et de iſto tactu dicitur Gen̄. vj.Uidens deus ꝙ multa malicia hominūeſſet interra. tactus dolore cordis intrinſecus. Delebo inquit hominē quē creauia facie terre. Scitis ꝙ magis diſplicꝫ alicui aliqua deformitas aut turpitudo ī fratre et in ꝓximoqꝫ in alieno et extraneo.ſicut ꝓbari poteſt exemplo. Narrat Ualerius de quodā qui cū comꝑiſſet filie virginitatem a quodā perditam. nō ꝯtentꝰſolum illū affeciſſe ſupplicio. ſed ⁊ puellānecauit. ita ne nuptias eiꝰ turpes celebraret. acerbas exequias duxit. liquet ex hocꝙ alicui plus diſplicet deformitas in ꝓximo qͣꝫ extraneo. Si ergo tantū diſplicuitdeo peccatū in angelis qui eiꝰ fratres nōfuerūt vt ſicut d̓r. ij. Petri. ij. Rudentibus inferni detractos in tartarū tradiditcruciandos. Si et anteqͣꝫ eſſet frater hominis diſplicuit ſibi eius tantū peccatumꝘ ſicut d̓r Petri ibidē. Originali mūdo non pepercit. ſedoctauū Noe iuſticiepconem cuſtodiuit. diluuiū mūdo impioinducens quanto creditis ſibi modo ī nobis peccatū diſpliceat. ex quo frater noſter factus eſt Hebre. ij. Non ꝯfunditurfratres eos vocare. Unde maxīe mododiſplicet peccatū. et ꝓpter hoc ſūmopere debemus fugere ip̄m Ecc̄. xxj. Quaſia facie colubri fuge peccatu. ¶ BScd̓o tangunt deū de ſuis criminibus ſeturbantes per ꝯtritionis vehementiam.dolet homo qn̄ perdit denariū ad quē re

cuperandū pro poſſe laborat: multo magis dolere deberet. qn̄ perdit deū ꝓ peccatum. quē ſi nunqͣꝫ recuperabit non poteſt habere aliquā certitudinē niſi per diuinam reuelationē Ione. iij. Quis ſcit ſiconuertat̉ etignoſcat deus. quaſi diceretnullus. Hoc em̄ ꝙ deus ignoſcat peccatum eſt ꝯtingens futurum qd̓ ſolū cauſāhabet in deo. et ideo nō poteſt ſciri ab aliquo niſi ſibi fieret reuelatio. ⁊ ꝓpter hocdicit Alan. in antiquo claudiano. Tollemathematicos. eſt augur ſurdus. auruſpex cecus. et auriolus amens. preſentiaſcire fas eſt hom̄i. ſoliqꝫ deo preſcire futura. ⁊ hinc eſt ꝙ deberemus dare operāvt haberemꝰ ꝯtritionem veram. qꝛ quicunqꝫ pro peccatis ſuis ſe turbauerit deūtangit. Iuxta illud Omnis turba querebat eū tangere qꝛ virtus de illo exibat etſanabat om̄es. turba d̓r a turbando. et ſignat om̄es pro ſuis vicijs ſe turbantes.Iſti tangunt eum ꝑ ꝯtritionis vehementiam. et virtus de illo exit et ſanat omēsper infuſam gratiā Sic certe per ꝯtritionis vehementiā tetigerat deum. de quolegit̉ in vitaſpatrū. d̓r ibi. Quidā vitāturpiſſimā per omē tempꝰ ducens. ꝑ miſeri cordiā ꝯuerſus diebus ac noctibus ī gemitibus et fletibus ꝑdurabat. non auſusoculos ad celū leuare. nec nomen dei nominare. cui inuidentes demones multa īſultando probra et ꝯtumelias inuexerūt.Et veniētes ad eū noctu dixerūt. Quidhic agis o impie. et flagitioſe. poſtqͣꝫ ſenuiſti in ſceleribus tuis et om̄i ſpurcitia.nec iam ſufficiuūt vires ad facinora vtpeniteas. et pudicus vis videri. vnꝰ exnobis es iam. nec alius poteris eſſe. rediad nos. et quod ſuꝑeſt tempus in ꝑfruenda voluptate ne perdas. preparabimustibi delitias affluentes; quid times antetempus. temetip̄m ad ſuppliciū tradis.Si pena te delectat expecta paululum ⁊paratam inuenies. hec etalia dicētes nitebantur eum a propoſito reuocare. ⁊ in