ExP
rutū ſedere in ymo. ⁊ qͣꝫ ruinoſū ſedere inalto. Nā mōtes quāto altiores inueniūt̉tāto ſepiꝰ nubibꝰ et pluuijs ⁊ grandinibꝰmoleſtant̉. ſepiꝰ nebulis cooꝑiunt̉. vetisfortiꝰ agitant. et in terre motibꝰ vehemētius ꝯqͣſſant̉ ita vt ſepiꝰ atterant̉ et in puluere redigant̉. Colūba etiā qͣꝫ diu ſedet īforamībꝰ petre tuta ē ab accipitre ſꝫ ſepeoccidit̉ dū ſe leuat in aera. et formica qͣꝫdiu manet ī terra ab oībꝰ auibꝰ eſt ſecuraſꝫ poſtqͣꝫ alas aſſumit. ⁊ in aere volandoſe erigit. yrundinum ⁊ aliaꝝ auiū p̄da fitCeſſet ergo cariſſimi hec ſolicitudo mala. cū ſit auaroꝝ ſiue guloſoꝝ ſiue oīm ſuꝑboꝝ: q̄ quietē tollit ⁊ oīa mala adducit.vn̄. ij. Mach. ix. Dicebat rex ille Anthiochꝰ. his tribꝰ pctīs plenꝰ Receſſit ſōnꝰab ocl̓is meis ⁊ corrui ꝑͦ ſolicitudīe ⁊ dixiin corde meo. ī quos fluctꝰ tribulationū d̓ueni. ¶ D Scd̓o ē ſolicitudo bona. ethec ē ſil̓r triplex rōe dei. rōe ſui. rōne ꝓxīPrima ē vt hō in bono ꝓficiat. ſcd̓a vta d̓o nō recedat. ſꝫ tercia ē vt ꝓxīm corrigat ⁊ defēdat Dico ꝙ prima ſolicitudoē reſpectu dei vt hō ſꝑ ad deū reſpiciat.ſct̄m̄ eiꝰ timorē die noctuqꝫ ꝑ ocl̓is hēat.⁊ ſic in bono ꝓficiat. vn̄ d̓r in Mich. vij.Indicabo tibi hō qͥd ſit bonū ⁊ ꝗͥd dn̄s req̄rat a te. vtiqꝫ facere iudiciū ⁊c̄. Si tamſolicitꝰ eſt ſerpēs ꝓ capite ſuo qͣꝫtū debetſolicitꝰ eſſe hō ꝓ dn̄o ſuo. Si ſerpēs totūcorpꝰ expoīt ne caput offendat̉. qͣꝫtū ſolicitus hō eſſe debet ne capitis ſui xp̄i offenſionē īcurrat. vn̄. ij. Thi. ij. Solicite curateip̄m ꝓbabilē exhibere d̓o. oꝑariū īcōfuſibilē. ⁊ ꝓpter hoc bonū ē nō hr̄e vxorē qꝛd̓r. j. Coꝝ. vij. q̄ cū vxore ē ſolicitꝰ ē q̄ ſūtmūdi. quo placeat vxori. qͥ ꝟo ſine vxoreē ſolicitꝰ eſt ⁊c̄. ¶ E Scd̓a ſolicitudodebet eſſe reſpectu ſui. vt a d̓o nullo mōrecedat. vn̄ Deūt. iiij. Cuſtodite ſoliciteaīas vr̄as. Si oīa qͣdrupedia. ſi oīa volatilia. ſi oīa aqͣtica. ſic ẜuāt ſolicite brutalēvitā neceſſario aliqn̄ periturā. quāta deberet eē hoī curā ꝯẜuare vitā nobiliſſimā
ꝑpetuo duraturā. Si hō ſic ē ſolicitꝰ ẜuare pecuniā. ſi tāta cura cuſtodit corꝑis vitā qͣꝫ ſolicite ẜuare deberꝫ ſine pctō aīaꝫſuā nobiliſſimā creaturā. vn̄ dn̄s Mathxvj. Quid inqͥt ꝓdeſt hoī ſi totū mundūlucret̉ aīe ꝟo ſue det. pa. aūt qͣꝫ dabit hoꝯmutationē ꝓ aīa ſua q. d. nō potes dared̓o ꝯmutationē aliqꝫ. cū plus valeat aīatua qͣꝫ oīs mūdana ſub̓a. Un̄ hec ꝓbant̉ex ꝑte principioꝝ tā intrinſicoꝝ qͣꝫ extrinſicoꝝ. Nā ex ꝑte cāe efficiētis. ſic arguit̉cōſtat em̄ ꝙ ille effectꝰ d̓r eſſe nobilior inquē prima cā nobiliꝰ influit. et nobiliorēeffectū relinqͥt. ſꝫ ſuꝑ celū qd̓ ꝯſtat eē nobiliſſimā ꝑtem md̓i. nō influit niſi eſſe cūeiꝰ ꝯẜuatōe Suꝑ aīam ꝟo rōnalē nō tm̄influit eſſe. immo ⁊ viuere ⁊ ſentire. ⁊ qd̓oīm bonoꝝ ab ip̄o collatoꝝ ē maximū intelligere. Suꝑ̄ modū ē ergo nobilior aīaqꝫ ſit celi ſub̓a. et ꝑ ꝯn̄s qͣꝫ ſit oīs naturahūanā. Itē cuiꝰ finis eſt bonꝰ et ip̄m ē bonū ergo et cuiꝰ finis melior eſt. et ip̄m melius ē. Si finis aīe btītudo ē ad quā ꝑticipandā nulla ē aīe ſub celo creat̉a Aīa ergo toto md̓o nobilior ē Itē finis nobiliorē his q̄ fūt ad fine qꝛ illis īponit neceſſitatē. ſꝫ hō (ſic̄ d̓r ſcd̓o phiſicoꝝ. ⁊ ſacraſcriptura hoc docet) qd̓āmō ē finis oīm ꝓpt̓quē mūdꝰ hic factꝰ ē. ergo hō nobilior mūdo ē. ſꝫ nobiliſſimū homīs aīa ē. ergo aīanobiliſſima creat̉a ē. Itē oīm reꝝ ẜm eēntiam ē materia vna. oīs reꝝ dignitas eſta forma. a qͦ eſt diſtinctio reꝝ ꝑfecta. Sꝫceli forma qͣꝫuis inter corporeas ſit nobiliſſima eo ꝙ maxīe ſit actiua. ē tn̄ formacarēs funditꝰ oī vita. ergo cū aīa hūanavita viuat nobiliſſima. ꝯſtat ꝙ ē nobiliorceli ſub̓a. nā Au. vult ⁊ phūs ꝙ oīs ſub̓aviuēs ē nobilior qͣlibꝫ ſub̓a nō viuēte eoꝙ viuere ꝑ additionē ſe habet ad eſſe. etregula ē. ſi bono addat̉ totū bonū fit magis bonū ¶ F Tercia ſolicitudo debeteē reſpectu ꝓxī. vt ip̄m hō corrigat ⁊ caſtiget paſcat ⁊ defēdat. nā ad iſta ī caritate ꝓloco ⁊ tēꝑe q̇libꝫ hō tenet̉. ſed illi qui
x iij