CxI
tutum plātariam excolendā. Debet em̄modo bonus homo excolere aīam ſuamextirpando vicia et plantando virtutesſicut d̓r Prouerb̓. xxviij. Diligenter exerce agrum tuū et hoc debet facere nō ſolum ẜm exempla patrū. ſed etiā exemplaphiloſophoꝝ Narrat em̄ Apuleꝰ in librode deo ſocratis. ꝙ nihil eque mirandumqͣꝫ cū omnes cupiat bene viuere. et ſciātnon alia quēqua re viuere qͣꝫ animo. necfieri poſſe qm̄ vt optime viuas animuscolendus ſit. ⁊ tamē homines animū ſuūnoncolūt. videmus hoīes multū eſſe ſolicitos de ortis ſuis excolēdis. et nihil curare de animarū ſuarum culturis. et ꝓpterhoc beatus Augꝰ in libro de verbo dn̄i.quid ꝓdeſt arca bonis plena et inanis cōſcientia. bona vis habere et bonꝰ eſſe novis. Erubeſcere debes d̓ bonis tuis. ſi domus plena eſt bonis ⁊ te habet malū. Excolat ergo homo ꝯſcientie ſue ortum. ꝗͥaad hoc eſt p̄ſens tēpus indultū: Unde d̓rCanti. ij. Tempꝰ putatiōis aduenit. Hōẜm phm̄ eſt arbor tranſuerſa. Und̓ fieridebet de homine ſicut de putanda arbore. Arbor em̄ quando putatur p̄ſcidituret ſurculus ei nobilioris ligni inſerit̉. Sicſimiliter in homine debet p̄ſcidi ramꝰ voluptatis proprie et debet ſibi inſeri ramꝰobedientie. oqͣꝫ libenter deberemus nob̓precidere ramū volūtatis ꝓprie. dic̄ em̄Bern̄. Tolle ꝓpriā voluntatē etnon eſtinfernus qꝛ non ardebit in inferno niſi ꝓpria voluntas. hoc eſt nihil cauſa eſt ardendi niſi ꝓpria voluntas. voluntas em̄eſt cauſa peccandi cauſa dico nō efficiēsſed deficiens. qꝛ ſicut dicit Augꝰ. Adeovoluntariū nō eſt peccatū quin bene p̄cidatur in nobis ramus ꝯplexionis naturalis et inferatur nobis ramus virtute adqſite. et ꝯſuetudinalis. ſicut narrat̉ de ypochrate. ꝙ diſcipuli ypochratis pictā eiusimaginem philemoni excellentiphiloſopho oſtēderūt. qui ꝓnunciauit de ip̄o ꝙeſſet luxurioſus vir. Illis aūt indignāti-
bus et culpantibꝰ philemonē. ꝙ de optīoviro taliter iudicaſſet. retulerūt hoc ypochrati qui ꝯfeſſus eſt philemonē veꝝ iudicaſſe. Sed amore phie ⁊ honeſtatis dixit ſe ꝯcupiſcētias cordis ſui viciſſe ⁊ accepiſſe per ſtudiū qd̓ nature fuerat denegatū Similiter de Demoſcene d̓r ī Policrato. Preliatio eſt cū rerū natura etvictor habitus malignitatē eius ꝑſeuerātiſſimo animi robore ſuperando. ita ꝙ alterū demoſcene natura. alterū induſtriaeſſet enixa. ⁊ dicit Ambroſiꝰ in examērōvbi ponit exemplū de Amigdalis. quōex amaris fiunt dulces et in fine dicit Nemo poſitus vel in adoleſcentie vel intēperantie lubrico de ſui ꝯuerſatiōe deſperet. ligna plurimaqꝫ in meliores vertuntur vſus. et non poſſunt hominum cordamutari. ¶ E Quarto eſt nobis tēpus p̄ſens indultū ad dei miſericordiamꝯſequendā. dicit beatus Augꝰ. Miſerismiſericordia neceſſaria eſt. vlteriꝰ dicit̉Prouerb̓. xiiij. Miſeros facit populospeccatū. nullꝰ ergo eſt ſine miſeria. quianullus eſt ſine peccati macula. j. Iohā. j.Si dixerimus qꝛ peccatū nō habemꝰ noſmetip̄os ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobis nōeſt. et dicit Leo papa. Nemo mundus apeccato nec infans cuiꝰ eſt vniꝰ diei vitaſuꝑterrā. et ꝓpter hoc om̄ibus nobis neceſſaria eſt dei miſericordia. et id̓o ſūmeeſt nobis q̄renda. Nūc em̄ tempꝰ ē ī quoinuenitur mīa. ſicut dicit pͣs. Tu exurgēsmiſereberis ſyon qꝛ ve. tempꝰ mi. eiꝰ. d̓rde leone. ꝙ quando homo ad terrā ſe ꝓſternit leo ſibi ꝑcit. xp̄c leo eſt Apoc̄. v̓.Uicit leo de tribuiudā. Qn̄cunqꝫ ergopeccator ſe ꝓſternit. hoc eſt pctm̄ ſuū humiliter recognoſcit. ille celeſtis leo ſtatīſibi parcit. et exurgit de miſerēdi affectuad miſerationis effectum. ſciēs qꝛ hoc tēpus eſt miſerationi indultum. Et in huiꝰmiſerationis ſignū feſtinat ad miſerādūſicut dicit Augꝰ de ſpū et aīa. Tardiꝰ em̄videtur deo peccatori veniādare. qͣꝫ ip̄i