Sxxx. xg
veram vel dimittere ſanctam vitā. Sꝫille patitur ꝓpter iuſticiam faciendā quiad culpam in ſe puniendā ſumit pnīam.Ad hanc igit̉ pnīam recte faciendā velad penam quācunqꝫ meritoriam patiendam vel ſuſtinendā cōcurrūt neceſſariotria. que in ſuperiori themate ſunt notanda ſcꝫ Pena. cauſa et gr̄a. Pena queculpe eſt punitiua. Cauſa que eſt p̄ordinatiua Gratia que ē vtriuſqꝫ perfectiuaNā ſine gr̄a ſi cauſa etiā eſt iuſta. penanon eſt meritoria. vn̄ apl̓s xiij. Coꝝ. Sitradidero corpus meum vt ardeam. ſuꝑpleſi eſſet poſſibile. ꝓpter xp̄m. caritatēnō habeam nihil mihi prodeſt Notaturergo primo pena puniens cū d̓r patiminiScd̓o notatur cā ꝯueniens. cū addit̉ propter iuſticiā. Tercio notatur gr̄a ꝑficiēsſiue ꝯplens cum adiungit̉. beati. Beatitudo enim ẜm ꝙ eſt virtus vie nominatꝯplementum gre. quia igitur iſta tria ſcꝫpena cauſa et gratiā. concurrūt ad vnaperfectam pn̄iam. ideo breuitatis gratiaſimul omnia ſunt tractanda. ¶ BNotandum eſt igit̉ ꝙ per paſſiones cumcauſa ducēte. et gratia ꝑficiente a ſcoriapeccatoꝝ abſtergimur. in donis gr̄e ſolidamur. in xp̄o tanqͣꝫ filij ꝯfortamur. tanqꝫ he redes regni ad gloriam preꝑamur.Pena igit̉ eſt pene ꝓ culpa debita ſolutiua. eſt gr̄e perfectiua. eſt capiti xp̄o aſſimilatiua. ⁊ eſt ad gloriā inductiua. Dicoergo ꝙ per paſſiōes ꝓpter deum aſſumptas. primo a ſcoria pctōꝝ mundamur.Nam ꝯſtat ꝙ dum aliquis peccat deumꝯtra ſe ꝓuocat. et ad penam ẜm diuināiuſticiam ſe obligat. Dum ergo volūtarie penam ſubit vel ab alio ſibi inflictamꝓpter deum pacienter ſuſtinet et pati diligit. a pena pro culpa debita ſe abſoluit.Nā deꝰ cum ſit pius nō iudicat bis in idip̄m. quare ſi homo ſe punit d̓s ab eo amplius nō requirit. Et iterū hoc verum eſtꝙ penam nō ꝓ iuſta cauſa ſed pro culpainflcta ſi fiat voluntarie d̓s acceptat. et
ſibi ſatiſfactum reputat. Exemplū de lacrone Luce. xxiij. Quia. qꝛ de neceſſitate virtutem fecit deus in tantū penā acceptauit. ꝙ a xp̄o audiuit Hodie mecumeris in paradiſo. Et ꝓpterea fratres Ioſeph Gen̄. xlij. Cōfitebātur ſuam culpā.et dicebant penam quā incurrebant eſſeiuſtam. vt ſic poſſent abſolui a culpa. etplacare diuinam iram. Merito inquiūthec patimur. qꝛ peccauimꝰ in fr̄em nr̄mvidentes anguſtias anime eius dū dep̄caretur nos et non audiuimꝰ ¶ CNota pnīam multorum qui qꝛ penam ꝓculpa aſſumpſerāt diuinam iracundiamplacauerūt et ſubuerſionis periculū euaſerunt. Ione. iij. Et quid mirum ſi penavoluntaria quam peccator aſſumit igneſpirituali rubiginē pctōꝝ ꝯſumit. quādoignis corꝑalis ſic rubiginem metallorumabſtergit. Potentior eſt em̄ ignis ſpūalis. qͣꝫ ſit ignis corꝑalis. quia quāto ē aliquid ſimplicius tanto eſt virtuoſius. Ergo ſi ignis corꝑalis purgare poteſt materiam corꝑalem. multo fortius ignis ſpūalis rubiginem ſpūalem. Uidemus em̄ ꝙignis adueniens ferro. dum eiꝰ interiorainuadit. ab eo omnē rubiginem tollit. frigiditatem in calorem cōuertit. duriciemmollem facit. et in ſuam pulcritudinē ipſum ꝯuertit. Item aurū ſi in ignē ponat̉in pōdere nullo modo minuit̉. ſed ſolumab impuritate abſtergit̉. ⁊ amplius depuratur et fulgidius inuenit̉. Item ꝯſtat ꝙaqua eſt ſordium remotiua. et panorumpurificatiua. Sed aquā tribulationem ſignat in ſcriptura. ergo qd̓ facit materialis aqua. hoc idem facit aqua ſpūalis q̄eſt gratiā vel paſſio gratioſa. Item vētus ꝑflans ab aquilone. in quo ſignaturmalum pene. eo ꝙ ex aquilone pādeturomnē malū ſicut d̓r Hiere. j. Eſt aeris d̓purgatiuus. nebularū et nubiū fugatiuꝰ.ſuꝑfluorum ꝯſumptiuus. immundicie abſterſiuus. et ſerenitatis eſt cauſatiuꝰ. Exgo et mō ꝯſimili paſſio gratia īformata