SeymoM
ſecura vt de deo loqui non timeat. līguadeuota vt audientes incendat. Dico ꝙprima linguā que dulcis ē ⁊ benigna. nulli detrahens. nullū ledēs omnibꝰ ꝓficiēsomnibꝰ bona ſuadens. de omnibus bonadicens. de hac d̓r Eccl̓. Lingua eucarisid ē gratioſa in bono homine abundauitEu eſt idē qd̓ bonū caris eſt idē qd̓ gratia. vn̄ lingua eucaris eſt lingua bona etgratioſa. nihil ſic hominē gratioſum proximo reddit vt lingua dulcis et mollis. d̓rin Eccl̓. Verbū dulce multiplicat amicoſet mitigat inimicos. Sepe em̄ reſponſiomollis frangit iram. mitigat corda ferocia. creat cōcordiam. et iracundiam mitigat. et beniuolentiā conciliat. Non hūana illa corda eſſe ꝓbantur. que nec dulcicolloquio mitigant̉. vn̄ ſaxea fuerūt iudeoꝝ corda. que dn̄i reſponſione taꝫ piaad nullā miſericordiā ſunt inclinata. vn̄ip̄e de hoc in pſaſ. conquerit̉. Cum his q̄oderūt pacem erā pacificus ⁊c̄ ¶ BSecūda lingua eſt lingua ſecura. non tepida. non formidoloſa. ſed firma et ſolida ad loquendū diuina Si om̄is creatura ſuo modo et ſua lingua p̄dicat diuināpotentiā. narrat ſapiētiā diuinā etiā manifeſtat beniuolentiā. quō tacebit humana lingua q̄ ad hoc eſt a deo ſpūaliter creata Un̄ d̓r de Apl̓is Actuū. ꝙ loquebantur cū fiducia verbū dei vn̄ d̓r Act. xviijꝙ dixit ſpūſſanctus Paulo Noli timere ſed loquere qꝛ ego tecūſum OO quātaperuerſitas. qͣꝫ grauis iniquitas qͣꝫ deteſtanda cecitas. cū audacia loqui de mundo et timere loqui de deo ſuo Sed quis ēhodie qui de deo loquit̉. immo quis ē quide deo inter homines loqui non verecūdet̉ Si em̄ veꝝ eſt qd̓ d̓r in Iohā. Quide terra eſt de terraloquit̉ Sciant ſe eſſeterra. amare terrā ſe deſcenſuros ad terram tenebris occupatū nolūt loqui niſi d̓terra ve inquit Augꝰ in principio cōfeſ.dn̄e tacentibꝰ de te. loquentibus autē demundo. qꝛ loquentes muti ſunt Ex abun
dantia em̄ cordis os loquit̉. ergo qualiseſt tua lingua: talis eſt conſcientia. ergoſi lingua eſt vana ſi mundana. ſi laſciuamala eſt conſcientia. Nā ẜm Richardū Idem eſt verbū cordis et oris. vt nūqꝫ ſit verbū in ore. quod non fuerit prius in corde. ergo ſi idem verbum nequitſimul eſſe bonū et malū. ſi malum eſt verbum oris. bonum eſſe nō poteſt verbumcordis. et ideo nunqͣꝫ poteſt homo cognoſci melius qͣꝫ per ea que loquitur. vndeet dictum eſt Petro. Math. xxvij. Nāet loquela tua manifeſtū te facit. ¶ CTercia lingua eſt lingua deuota que nonſolū loquitur bona verba. ſed verba edificantia. verba inflamancia. tepida corda penetrantia vſqꝫ ad medullā vn̄ dicitur in Actibus ꝙ dum adhuc loquereturPetrus. cecidit ſpūſſanctus ſuper om̄squi audiebant verbum Eccl̓. xlviij. Surrexit helyas quaſi ignis et verbum eiusquaſi facula ardebat. Uerba em̄ tepida⁊ frigido modo prolata tepidi cordis ſūtapertiſſima ſigna. nec ſunt fidei ꝓmotīanec cordium hominū excitatiā. ſed pociꝰextinctiua. vnde Bern̄. Non poſſunt incendere verba que de corde frigido ſuntprolata. Sed ve miſero mundo. qꝛ nonſūt hodie viri qui ſint cordis igniti. ⁊ ſermones noſtri ſunt frigidi. et nullius quaſi momenti. Qui ergo hanc triplicē linguam haberet in nullo verbo offenderetet ſic vir perfectus exiſteret Iaco. iij. quiin verbo non offendit hic perfectus ē virquia qui putat ſe religioſum eſſe et nō refrenat linguam ſuam huius vana eſt religio ¶ D Secūda lingua principaliseſt mala que eſt fugienda. et deteſtandaet hec poteſt ſimiliter eſſe triplex. linguaſcꝫ mendoſa hec eſt maxime negociantiūlingua doloſa et iſtā maxime adulantiuꝫet lingua venenaſa. hec eſt maxime detrahētium Dico ꝙ prima lingua ē mēdoſa q̄ ab omī qͣſi veritate ē aliena ⁊ maxīehac lingua peccāt om̄es negociātes. oēs