Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lix

in cruce. ideo em̄ hoīes in cruce ponebantur vt diu viuentes non ſtatim morerent̉pena ꝓtracta diutius paterent̉. ſecundopene multiplicitas notat̉ cum infert̉ dolores. ideo em̄ pluraliter dicit dolores. vtmultiplicem penam eius eſſe cognoſceres. tercō notatur pene acerbitas ſtatim adiūgit̉. vt parturientis. ſed vt ſit advnum dicere B Notandū eſthec pena adn̄o in cruce portata ex deceapparet fuiſſe maxima Primū eſt domini nobilitas. Secundum eſt pacientiummembroꝝ ſenſibilitas. Terciū eſt ſupplicij atrocitas. quartū eſt inferentium crudelitas. quintum eſt iudicantiū iniquitasſextum eſt tormentoꝝ multiplicitas. ſepti eſt loci vilitas. octauum eſt vilis etabiecta ſocietas. nonū vero eſt pene diuturnitas. decimū aūt eſt obprobrij varietas Dico primū oſtendens penam xp̄ifuiſſe maxima eſt nature nobilitas Namconſtat animā naturaliter appetere eſſein corpore ita vt nec a miſero corꝑe quātumcunqꝫ dep̄ſſo infirmitate ſponte velit recedere. cuius ratō poteſt eſſe. qꝛ ſinecorꝑe non habet perfectū eſſe cum innatum ſit ei corpus ſemꝑ appetere. ꝑfectioem̄ ſemꝑ appetit ſuum perfectibile. quiacum aīa forma ſit et ꝑfectō corporis ſemper corpus appetit ita vt beatitudo glorie hunc ei appetitum tollere non poſſit.ſicut Augꝰ ſuper Gen̄. ad litteram dicit.Dum ergo corpori tanto amore coniungitur ab eo cum dolore maximo ſeparat̉Non eſt em̄ ẜm phm̄ dolor aliud qͣꝫ diuiſio partium. et Augꝰ dicit dolor eſt diſtenſiuus ab his rebus que nobis nolentibus accidunt. ſed a nulla re ſic diſſētit natura. nec aliquod ſic nobis inuite acciditvt periculum mortis In morte ergo maximus dolor exiſtit. et neceſſe eſt vt tātodolor ſit grauior quanto corpus ſaniꝰ tcnerius et in complexione nobiliꝰ eſt. quiaquanto magis ſic eſſe conſtat. tanto fortius ibi anima eſſe deſiderat. et ſi quid

recedere cogat maioris pene periculuminde portat. At corpus dn̄icum erat nobiliſſimū nulla labe fedatum. erat anīe nobiliſſimū organum. erat tenerrimū. eratſuauiſſimū. vnd̓ nulli fuit morbo vnqͣꝫ expoſitum. ergo dum ab eo anima illa beata receſſit maximū dolorem ſuſtinuit. etintantum hoc verum fuit nullus vnqͣꝫmartir quantūcunqꝫ grauia in hac vitaꝑtulerit tantum dolere potuerit. vnd̓ potuit dicere cum fuerat ſuſpenſus in cruceillud Tre. j. Audite obſecro vniuerſi populi et videte dolorem meū. omnes ideoad videndū inuitabat qꝛ omnibus pe portabat vnde Bern̄. xp̄o loquens dicebat. Non abſtinuit a te dn̄e temeritas.ſed repulit amaritudine animam meā. etſine cauſa ad illudendū ad herodē te miſit et iterum te illuſum recipit. poſt nudūin conſpectu irriſorū aſtare te fecit. et iuſſit delicatiſſimā carnem tuam verberibꝰamaris diuelli plagas plagis et liuoremliuoribus infligere C Scd̓m fuitbrorum patientiū ſenſibilitas. nam neruiſunt inſtrumēta ſenſus. quia neruis mediantibꝰ defertur ſenſus per totū corpus. etideo illud membrum ē maxime ſenſitiuūqd̓ maxime conſtat ueruoſum. Sed in extremitatibus manuū et pedū eſt aggregatō maxima neruorum. et ſolum ibimulti nerui eſſe ꝓbant̉ ſedibi etiā reflectuntur. et ideo maxime ibi viget ſenſusmaximus ergo dolorſentit̉ dum manuset pedes clauis tam crudelibꝰ penetrant̉ꝓpter hoc ip̄e dicit in pͣs. Circumde derūt me dolores mortis ⁊c̄. Terciū fuit ſuꝑplicijatrocitas. nam inter ſupplicia om̄iacrux erat vilior vituperoſior. erat acerbior quia dum corpus clauis ligno affixumerat. nec tamenligno inherebat. nec ſe eiapodiabat totū in clauis pēdū et manuūſe firmabat quare dolorem permaximuꝫgerebat. vnde poterat dicere dn̄s. illudps. Dolores inferni circūdederūt me.occupauerūt me laquei mortis D

l ij