Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

lix

Ioh. iij. Rabi ſcimꝰ qꝛ a deo veniſti. nemo em̄ pōt hec ſigna facere que tu facis.niſi fuerit deus cum eo. et ꝓpheta dicit eiTu cognouiſti feſſionem meam et reſurrectōem meam ⁊c̄. nam ſicut dicit Apl̓sad Hebre. iiij. Uiuiſicus eſt ſermo dei etefficax ⁊c̄. et ſequitur nulla creatura inuiſibilis ē in cōſpectu eiꝰ. ſed oīa nuda etaꝑta ſunt oculis eiꝰ ad quē nobis ſermo.Nos aūt quid ſumꝰ niſi ceci. ſine om̄iſciētia et ſicut tabula raſa creamur ī quanulla oīno pictura eſt ſicut d̓r in li. de aīaEt ſi aliqͥd ſcimꝰ hoc ab ip̄o magiſtro noſtro accepimus nec nobis imputare valemus Cōſiderās ergo Apl̓s ſuā ſimplicitatem et in dn̄o altiſſimam veritatē dicebat Dn̄e tu mihi lauas pedes. DQuarto dicat Apl̓us Tu optimus mihipeccatori et malo pedes lauas. nōne optimus erat qui deus erat. nōne optimꝰ inquo om̄ia bona erant. vnde ei d̓r ꝓphetam. Bonus es tu. et dicit̉ hoc ꝓpter excellentiā. Si inqͣꝫ nemo bonus niſi ſolusdeus ip̄e ſolus ſeip̄o eſt bonus. et ideo ſūme bonus a quo omīs homo ē bonꝰ. vnd̓Augꝰ. Quia deus bonus ē ſumus. et inquantū ſumꝰ boni ſumus. ſed qͥd oēs iuſticie nr̄e Iſa. teſtante. lxiiij. Niſi ſicut pannꝰ menſtruate. ſi diuine bonitati fuerintcomꝑate. Nemo em̄ mūdꝰ a ſorde nec infans cuius ē vnius diei vita ſuꝑ terram.Quis em̄ vt ſalomon ait gloriabit̉ mun ſe habere cor Iob. xxv. Ecce em̄ lunanon ſplendet et celi ſunt mundi in conſpectu eius. quāto magis putrēdo filius homīs vermis. ergo homo inſtusſuꝑ terrā qui faciat bonū et peccet.ſiderans ergo Apl̓s ſuā prauitatē et ſum dn̄i bomitatē dicebat Dn̄e tu mihi lauas pedes. tu nobiliſſimꝰ mihi vili. tu potentiſſimus mihi nihili. tu ſapientiſſimusmihi ignorāti. et tu optimus mihi peccatori nunqͣꝫ lauabis mihi pedes in eternū.nam dn̄e non ē dignū vt laues cui dn̄s aitSi lauero te habebis ꝑtem mecuꝫ

qd̓ timēs petrus rn̄dit Dn̄e tm̄ pedesſed et manus et caput. mira mutato. quiaqui ex admiratōne non lauabis mihi pedes aiebat ex timore ſe totum lauandumofferebat E Sequit̉. lauas mihipedes. in quo notatur ſūma humilitas inopere conſequēte Nam eo modo quo ſupra eſt explanatum ſi comꝑas nos ſeruosad dn̄m aliqualiter apparebit quāta fuerit humilitas in lotōne pedū. Sed notan in lotōne ſunt quattuor ſcꝫ genuflectio. luti per lotōnē abſterſio. ip̄oꝝ peduꝫdeſiccatio et deoſculatō Dum ergo iſtaquattuor xp̄c fecit ad quattuor nos inſtruxit Nam in geuū flectōne ꝓfundā attēdehumilitatē. in luti remotōne altiſſimā intellige paupertatē. in deſiccatōne cōſidera caſtitatē. ſed in oſculatōne conſideralatiſſimā caritatem Dico in lotōne eſtgenu flectō ſiue ad terram ꝓſtratō hocprofunde humilitatis ſignū eſt. maximeſi ſit genu flectio maioris ad minimum. aquocunqꝫ tn̄ hec ꝓſtratō fiat humilitatēſignat. et hoc pōt accipi illd̓ Gen̄. xviij.vbi d̓r apparuit dn̄s abrae in conuallemābre. et leuaſſet oculos apparueruntei tres viri ſtantes ꝓpe. quos vidiſſet cucurrit in occurſum eoꝝ et adorauitin terra et ait Dn̄e ſi inueni gratiā in oculis tuis ne ꝑtranſeas ſeruū tuum. ſed afferam pauxillum aque et lauent̉ pedes veſtri Notate verba et ſignate miſteriahumilitas fuit in adoratōne in obuiatōnein pedū lotōne. ſed mirabilis fuit fides indei vnius et trini cognitōne. nam tres vidit et vnū adorauit. vnde nunc ſingulariter. nunc pluraliter loquebat̉ ad eosSecundo in lotōne eſt ablutonēluti remotio. in quo dominus nobis paupertatem commendauit. Nam quid ſūttemporalia omnia niſi lutum et ſtercora.pn̄ d̓r Abacuc. ij. Uſqꝫ quo aggrauastra te denſum lutū et Apl̓s ad phil̓. iij. oīaarbitratꝰ ſū vt ſtercora vt xp̄m lucriface. qͥd aūt ſunt pedes niſi noſtre affectōes