Sermo
imponit qꝛ ſi intentō tua bona et bonū eſiqd̓ facit. ſi aūt mala ē cōuerſo vn̄ d̓r Eccīij. Qui timēt deū p̄parabūt corda ſua etin cōſpectu illius ſanctificabūt aīas ſuasIlle in cōſpectu dei d̓r aliquid facere quihabet rectā intentōem. ſed ad hoc vt inrentō recta ſit duo ſunt neceſſaria. ſic̄ dic̄Boeciꝰ Primū vt bonū bene velit hōnam oportet vt illud qd̓ quis intendit inſe bonū ſit. qꝛ ſi in ſe malū eſſet nulla intētio illud bonū efficeret. Nam ſi nō bonūaut non bene velit bona intento dicendanō eſt. et ideo qͣꝫuis heretici deo ſeruireintendāt. qꝛ tn̄ non pie ſed ꝑtinaciter ī credendis errāt ideo intentō eos liberat ſedꝑtinacia cōdemnat. vnde ergo ſi intentio bona ſit neceſſariū eſt eſſe bonū quodhomo intēdit Scd̓m qd̓ ad bonā intentionē requirit̉ eſt vt homo illud bonū qd̓ intentōe portat ex caritate illud faciat. nulla em̄ intentō opꝰ meritoriū facit ſi caritas deſit vn̄ Bern̄. ꝙ ad rectā intentōnerequirit̉ vt ſit rectitudo in intentōe ⁊ caritas in motiuo principio ¶ F Quarto ſanctificatō debet eſſe diuturna per finalem ꝯtinuatōem Nihil em̄ ꝓdeſt beneinchoare. bene cōtinuare ſiue bonū mediū ponere. niſi adderet̉ bene finire. quiaomīs laus rei dependet a fine. qꝛ cuius finis bonus eſt. ip̄m eſt bonū. et cuius finiseſt malus ip̄m eſt malū. Quis em̄ bonusviator ꝑgeret ſi ante finē vie ad ſedendūſe poneret. nec ſurgendo viā ꝑficeret. qͥdilli om̄is primus labor ꝓficeret. totum invanū laboraſſet. ſi ergo per ſanctitateminchoaſti et ꝑ timorem et humilitatē operatus es ꝑ rectam intentōem et ſanctificatōem ꝯtinuaſti. reſtat vt finias per bonicōtinuatōem vn̄ d̓r in pͣs. Domū tuā domīe decet ſancti. in lon̄. dieꝝ ⁊c̄.¶ De tranſfigura. dn̄i ſer. xlviij. AEuautes oculosneminē viderūt niſi ſolum ieſumMath. xvij. Officiū hominis eſt
loculos ad celū leuare. et ſolū que ſūt eterna videre. nam inter aīalia ſolus hō rectus incedit per hoc ſibi notū fit habitaculū ſuū. vn̄ Sapiēs dicit. ꝙ ꝓpter aſpicienda celeſtia factus ſit homo rectꝰ ſurſum hn̄s oculos ad intuendū deū. de hoccm̄ quidā poeta ait Pronaqꝫ cū ſpectēaīalia cetera terrā. Os homī ſublime dedit. celūqꝫ videre. Iuſſit. et rectos ad ſidera tollere vultus. Turpe igit̉ valde eſtvt corpus terreū verſus celū ſe eleuat. etceleſtis animus ad amādo terrena ſe inclinet. Nam et de elephāte d̓r ꝙ dū infirmat̉ quandā herbā querit et inuenit. ⁊ an̄qꝫ ip̄am comedat ea ad celū leuat. et ſuomō a deo poſtulat vt ſibi ſalubris exiſtatqd̓ ergo aīmal terreū facit homo faceretardabit. In omnibus ergo que dicimusvel cogitamus vel agimꝰ oculos ad deūleuare debemus vt eius auxiliū impetremus. ſed de hoc quere ſuꝑius in primā domīca de aduentu. ¶ B In verboergo p̄miſſo deſcribit̉ ſtatus ꝯtemplatiuiꝑfecto quantū ad tria. primo quantū addebitā vigilantiā mentis. ſcd̓o quantumad ꝑfectā mundiciam cordis. tercō veroquantū ad plenā intelligentiā veritatisNam diuina ꝯtemplato iniciat̉ ꝑ mentisVigilantiā. ꝓmouet̉ ꝑ cordis mundiciamet cōſūmat̉ ꝑpuritatis intelligentiā. Notat̉ ergo debita mentis vigilātia cū dicitleuātes oculos. notat̉ ꝑfecta mūdicia cordis cum addit. nemiuē viderūt. notat̉ tercio plena intelligētia veritatis cū ſuadit.niſi ſolū ieſum. Ille em̄ ſolū ieſum videtet aſpicit qui totū mundū ꝑfecte ꝯtemniet in rebus om̄ibus ieſum querit. vn̄ et angelus dicebat mulieribus. Scio ꝙ ieſumqueritis nazarenū Qui ergo ieſū vult videre debet oculos a terrenis auertere. etad ſolū deum oculos in celū leuare. Notandū eſt ergo ꝙ ad ꝑfectā vigilantiammentis requirunt̉ maxime tria. ſcꝫ timorſtupor et amor. vt timor ſit in iraſcibili.ſtupor in ratōnali et amor in cōcupiſcibili