Sermo
dn̄s acceptat ſi homo parētes amat ſi eisſeruiat ſi eos honorat ſi eis ſubueniat. ſiſe eis ſubijcit ſi eis bn̄ficia accepta recognoſcit. ſi labores maternos memoriterteneat Unde inter illa p̄cepta que adordinantia ſunt. primū p̄ceptū homini iniūctū fuit de honoratōne parentū Honorainquit pa. tu. et ma. tu. vt ſis longeuꝰ ſuꝑterram Non ſolū em̄ eos honorādos precepit. in quo honore om̄ia ſupradicta intelligunt̉. ſed etiā vt homo non ſit negligens ꝓmiſſiones adiungit et talibus ſongitudinē vite ꝓmittit Nam qui parētesſuos honorare ſtudet ip̄e filijs ſuis honorē accipiet et dn̄s eum in ſua oratōne exaudiet. vn̄ Eccl̓. iij. Qui honorat patrēiocundabit̉ in filijs et in tempore oratōisſue exaudiet̉. Tercō deus illos exauditꝓ ip̄ius amore ſunt pacientes Dignū eſtem̄ vt qui ꝓ dn̄o patit̉ ab eo exaudiaturnec in tribulatōnibus deſerat̉. vn̄ ꝓpheta ait In tribulatōne mea inuocaui do. ⁊exau. me in la. do. Et nota ꝙ nō ſolū exaudit ſed exaudit in latitudine. qꝛ plꝰ datqͣꝫ homo petat psͣ. Cum inuocarem exaudi. me deus iuſticie mee. in tribula. di. mihi. et ip̄e dixit ad miſerū. Clamabat adme et ego exaudiui eum cū ip̄o ſum in tribulatōne eripiā eū et gloricabo eū ⁊c̄¶ Ineadem dn̄ica. Sermo. xlv.On in ſolo paneviuit homo ſꝫ in omni verbo qd̓ꝓcedit de ore dei. Math. iiij. Inhoc euan. deſcribit̉ xp̄i pugna quantū adcauſam motiuā et quantū ad victoriamNam per hoc ꝙ in deſertū ductus fuit.ꝙ iciunauit. ꝙ tandē eſurijt. dyabolꝰ eūtentandi materiā aſſumpſit. ſed mirabilevalde fuit ꝙ dn̄s dyabolū nō potētia ſuadeiecit. non iuſticia cum eo bellauit. ſedſolum prudentia eum ꝑcuſſit. vnde ꝑ ſolas auctoritates diuine ſcripture ei reſpōdit. vt ſic ip̄e qui aſtucia ſua primos parentes deuicerat ab eoꝝ filio ſola prudē-
tia vinceret̉. vt dū mordere vellet eſcāhumanitatis. diuinitatis aculeo capereīDum ergo eum de gula tentauit verbūp̄miſſum xp̄c rn̄dit Nō inquit in ſolo pane ⁊c̄. ¶ A Cum ergo homo exduplici ꝯſtat materia ſiue ſb̓ſtātia. vna materiali. ⁊ alia ſpūali. vna mortali. alteraimmortali. dn̄s duplex verbū ſiue alimētum aſſignat quo hoīes viuere conſtat.Nam homo viuit corꝑaliter et viuit ſpiritualiter. vnde ꝓpter vitā aīmalē indiet homo cibo corꝑali. ſed ꝓpter vitamſpūalem indiget cibo ſpūali. Nutrit ergo cibo ſiue pane corꝑali homo exterior.qui d̓r caro et corpus ſed paſcit̉ verbo diuino homo interior qͥ dictus eſt animus.Oſtendit ergo dn̄s cibū ſpūalem eſſe neceſſariū ſubſtantie immortali cū addit. ſꝫin omni verbo ⁊c̄. Dicit ergo non in ſolopane ⁊c̄. Eertū eſt em̄ ꝙ inter om̄ia quibus ad cibū vtimur ẜm ꝙ d̓r Eccl̓. xxixIniciū vite homīs eſt panis et aqua. ſedvtinā modo ſufficerēt paīs ⁊ vinū. ſꝫ addit̉ hodie non tantū vnū ferculū carniumſed addunt̉ genera plura vinoꝝ et genera ferculoꝝ. et licet mane ſic cōmedaturnō tn̄ ꝓpter hoc lauta cena dimittit̉ Sedſi ſic puniuit dn̄s morſum vniꝰ pomi queadam indebite ſumpſit. quid ſit facturusde tot ferculis facile homo prudēs ꝑcipere pōt. Exemplū de diuite epulone Luc.xvj. ¶ B Notandū ē igit̉ circa panem materialē ꝙ adquirendꝰ eſt cum labore. et comedēdus eſt cū dolore. et largiendus eſt alijs cū amore vt ſic ſit panisnoſter laborioſus ꝑ ablatōnem pigricieſit doloroſus ꝑ excluſionē laſciuie. et ſit amoroſus per releuatōnem fraterne miſerie Dico ꝙ panis noſter debet eſſe laborioſus ꝑ ablatōnem pigricie et negligentie Magnū em̄ pctm̄ eſt viuere in ocio ⁊non laborare. vn̄ dicū ē homini Gen̄. iij.In ſudore vultus tui veſc. pa. tu. et ſi nobiliſſimus ille adam omni ſapīa plenꝰ fuerit et diuina manuformatus ad imaginē