Sermo
N fempore acceptoexaudiuite. ij. Coꝝ. vj. In ꝟbo premiſſotempus quadrageſimale oſtendit̉ ꝯmendabile ꝓpter duo. Primo em̄ oſtēditurvt acceptabile. ſcd̓o vt exaudibile. ſꝫ acceptabile d̓r ꝓpter pnīam. exaudibile ꝓpter diuinā clementiā. Notatur ergo primo temꝑis acceptio vel acceptatio cū d̓In temꝑe accepto. ſed notat̉ diuina exauditio cū infert̉. exaudiui te. ¶ ANō eſt fratres mei tēpus vilipendendū.nō eſt abijciendum. nō eſt ꝑtranſeundū.ſed potius eſt ꝯſiderandū ⁊ vtiliter expēdendū et totis affectibꝰ amplexandū qd̓ſic dn̄o ꝓbatur acceptum. Quid em̄ nobis dulcius quid miſericordius potuit exhibere diuina clemētia qͣꝫ nobis ꝯcederetēpus ad pnīam ꝯtra tot mala culpe nosinfeſtantia. Eſt igitur valde ſolicite notandum et peccatoribꝰ recondendū necnon et ſtilo ferreo et vngue adamatinoſcribendū ꝙ tempus cōceſſum penitentieeſt tempus breue. ⁊ eſt tēpus inſtabile ſiue fluxibile et eſt tēpus irreuocabile. et qꝛbreue ideo vtiliter expendendū. qꝛ inſtabile ſiue fluxibile. ideo ſolicite attendēdūqꝛ eſt irreuocabile ideo nulla ratione pedendū. Dico ꝙ tempus ad penitentiamnobis datū eſt breue et modicū. ideo noneſt inutiliter expendendū. Sicut em̄ dicit̉Sap. ix. Homo infirmus ſum et exiguitemporis. duo cōiungit ſiue cōſiderat finaliter ſcꝫ vt ꝓpter corporis infirmitatēintelligas. qꝛ homo vix aliquid oꝑari p̄tet ꝓpter tꝑis breuitatē intelligas ip̄m abomni oꝑe nō debere ceſſare Si em̄ tēpusbreue nō eſſet ſaltem poſſet hō ſperare cūnō oꝑaret̉ in vno temꝑe poſſe operari inalio et emendare. Sed qꝛ tempus eſt modicū. et illud modicū eſt malū et miſerrimū. nō eſt aliquid eius vane et inutiliterexpendendū. Iob. xiij. Hō natus de muliere breui vi. tꝑe re. mu. mi. vn̄ d̓r Sap.ij. Fumus afflatꝰ eſt in naribus noſtris
et ſermo ſcintille ad cōmouendū cor noſtrū et tranſijt vita nr̄a tanqͣꝫ veſtigiumnubis. et ſicut nebula diſſoluit̉ que fugataeſt a radijs ſolis. ⁊ nomen nr̄m obliuionēaccipiet ꝑtempus. et nemo memoriā habebit operū noſtroꝝ. vmbre em̄ tranſitꝰeſt tempus nr̄m. et de hac breuitate vitehabet̉ Sapīe. v̓. Sed nobis debet ſufficere doctrina experiētie. qꝛ vt d̓r. ij. Regū.xiiij. Om̄es morimur ⁊ nō reuertemur. ⁊om̄es ſicut aque dilabimur in terrā q̄ nonuertuntur. Eſt cōmune mori mors nulliparcit honori. tanta ergo breuite tꝑis circūſepti debemus vtiliter oꝑari. iuxta illd̓ad Gal. vj. Dum tēpus habemus operemur bonū ad om̄es ¶ B Scd̓o tēpus eſt inſtabile. et ideo ſolicite attendendū. Quis em̄ poteſt dicere quāta ſit varietas mutatōis in tꝑe. Nam tempus creatur ex motu celi. vn̄ ſicut celū velociſſime currit. ſic tꝑs imꝑceptibile fluit. Nulla em̄ eſt ſagitta de aliqua baliſta egrediens que ſic currat vt tēpus. ergo ſi adpenitentiā faciendā hoc temꝑe indigemus.nec eo decurſo pnīam agere poſſumꝰ. reſtat vt ip̄m nō ꝑdamꝰ. ſed ſolicite aduertamus. Stultum eſt em̄ valde qn̄ brutaſuū tēpus agnoſcunt et ſuo tꝑe veniūt etin ſuo tꝑe recedunt. et ſuū tempus rationales nō aduertūt. vnde d̓r Hiere. viij.Uiluus in celo cognouit tꝑs ſuū. turturet yrundo et ciconia cuſtodierūt tempusaduētus ſui. ppl̓s meꝰ aūt non cognouitiudiciū dn̄i. Uis ſcire cariſſime quantummalū ſit nō cognoſcere tempus iſtud. nātm̄ malū eſt vt dicat̉ Lu. xix. Uidens ieſus ciuitatem fleuit ſuꝑ illā dicēs. Quiaſi cognouiſſes ⁊c̄. Et quare hec om̄ia tanta mala. qꝛ inquit nō cognoueris tempꝰviſitationis tue. Quantū igit̉ malū eſſecredis ꝓ quo deus fleuit. et tot mala eisinduxit Scd̓o tempus eſt inſtabile et id̓onon perdendū. nam tempꝰ vt iam tactūeſt nec ad momentū manet ſed ſemꝑ ī fluxū eſt. et qd̓ ſemel effluxit in eternū nō re-