xix
eum amabat. nam in ſummo dolore eratita vt nullius hominis dolor ſibi cōparari valeat et tamen ſue beatiſſime matrisobliuiſci non poterat ſed illi maxime condolebat et ideo eam ſuo amātiſſimo commēdabat Et quid miꝝ ſi ſic eā amabat.Nōne ip̄a nobiliſſima creatura erat. nonne ip̄a ſuꝑ omnē creaturā gratia dei fulgebat. immo tāta puritate fulſit. ſic̄ Au.dicit vt maior intelligi ſub deo nō poſſit.et Bern̄. Ultra quod dici valeat diuineſapīe penetrauit abiſſum. ita vt quantūpoſſibile fuit ſine ꝑſonali vnione illi lucivideat̉ tota immerſa. qꝛ ergo tanta rectitudine erat xp̄c vt omne bonū eo modoquo debebat amaret ip̄am ꝑ creaturis alijs diligebat et ip̄i tbeſaurus ſpecialiſſimus erat ergo ⁊ ille cui eā cōmendabatamiciſſimus illi erat. Item om̄is hō docente natura et inſtigante et etiā d̓o hocmādante matrē amat et patrem eo ꝙ abvtroqꝫ ſumit ſubſtātie ſue partē. et dilectō nat̉aliter maior eſſet ſi totū ab vnoreciperet. qꝛ amor qui tūc diuiſus ē ī vnūſolū principiū ſe vniret. At xp̄c fabricamſui corꝑis a ſola matre ſuſcepit. qꝛ in terris patre non habuit. ergo totū amoremvtriuſqꝫ parētis in eam ſolam refudit etplus etiā ẜm naturā eam dilexit qͣꝫ vnqꝫalipuis matre amauerit quia ex ſola matre p̄ter eū nullus alius natus fuit. Cumigit̉ ſpecialiſſimū iohannem habuit. ergomaxime ip̄m dilexit cui eā tam feruide cōmendauit. nam d̓r Eccl̓. vj. ꝙ amico fideli nulla eſt cōparatō. et non eſt digna pōderatō argenti et auri cōtra bonitatē fidei illius. vnde de hac cōmendatōne ſicait Bern̄. Petro cōmittit̉ eccīa. Iohāni maria. illi tumultuoſa negotiā. iſti qͥeta. illi atria et veſtibulum et altaria ſanguinū. iſti altare incenſi et ſancta ſanctorum ¶ E Quintū ſignū vere amicicie eſt ſi in aduerſis ſit fidelis inuēta. nāſicut d̓r Eccl̓. vi. Eſt amicus ſocius menſe ſed nō ꝑmanebit in die neceſſitatis. im
mo tales vt plurimū ad inimiciciā conuertunt̉ dum fortuna perdit̉ et aufert̉. tales em̄ non ſunt amici ꝑſone ſed fortune.Boecius Quem fortuna amicū fecit. infortuniū faciet inimicū. Poeta Temꝑefelici multi numerant̉ amici. Dum fortuna perit nullus amicus erit. verus amicigit̉ eſt ille qui in temꝑe tribulatōuis amico non deeſt. immo tunc maxime verusamicus ꝓbatur qꝛ tūc amico maxime illeeget Poeta Uera fides miſerū nō dedignat̉ amicū. verus amor tm̄ neſcit amena ſequi Eccl̓. vj. Si poſſides amicum intentatōne poſſide illū et facile credas ei.Manifeſtū igit̉ eſſe conuincit̉ ꝙ verusamicus in ſolis aduerſiratibꝰ cōprobat̉.Sed xp̄c in tribulatōnibus iohāni nunqͣdefuit ſed ſemꝑ affuit. vnde eū a venenipericulo liberauit a feruore olei illeſū ſeruauit. in ſua religione ſolaciū ei impēdit.qꝛ tunc ei apocalipſim reuelauit et eum qͥip̄m relegauerat illo āno occidit et cū honore dilectū ſibi apl̓m ad epheſum reuocauit. conſtat ergo ꝙ intime cū amauit.lege eius hyſtoriā et eam narra. ¶ FSexto verū et certū ſignum eſt in amicicia ſi ſit ſempiternali patrocinio cuſtodita. nam multi ſunt qui ſepe magna faciūtin multis periculis amicis aſſiſtunt. ſꝫ aliquādo in fine deficiunt qd̓ vtiqꝫ ſignumeſt amicicie imperfectū. vnde de ꝟo amico d̓r Eccl̓. vj. Amicus ſi ꝑſenerauerit ficꝰ id eſt in amicicia firmus erit tibi quaſi coequalis Non talis amicicia huiꝰ diſcipuli et magiſtri quin potius eū intimeamauit et non ſolū eum in vita ab omnimalo ſeruauit nec eum ī aliquo pati ſinitnec ꝑmiſit vt in morte pati dolorē debuitO mira et ſtupenda dilectō. nā ip̄e dn̄squi omnes ſuos filios tantis malis ī hacvita ſua expoſuit. et tam duris penis eoſaffligi in morte ꝑmiſit nec ſeip̄m a dolore mortis libeberauit. voluit ꝙ ille omnis paſſionis eſſet alienus Nam cum eſſet fere centū annoꝝ dn̄s ei apparuit. et