Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Scd̓o mouens ad petendū erat ꝓmittentis veritas. Nam quantūcunqꝫ aduerſarius eos affligebat nunqͣꝫ hoc petere auſifuiſſent niſi deus hoc antea ꝓmiſiſſet. ſꝫqꝛ deus hoc longe ꝓmiſerat quē immutabilē eſſe et mentiri poſſe ſciebant. id̓oip̄m omni fiducia poſtulabant. etdeus non ſolū abrae illud promiſerat ſedetiā iuramento firmauerat. id̓o de ꝓmiſſione dubitandū non erat. ſic em̄ d̓r Luc.j. Iuſiurandū ⁊c̄. Hoc iuramentū feceratGen̄. xxij. Per metip̄m iuraui dicit dn̄svſqꝫ ibi. In ſemīet. bene. omnes gentesqd̓ exponens Apl̓us ait Et ſemini tuo qd̓eſt xp̄c Quis em̄ ſtultus dubitare poſſet.de eo qd̓ ille mentiri p̄t diceret. quāto ergo magis cum ad cōfirmatōem iuramentū adderet. Tercō eos mouebatporis diuturnitas Nam poſtqͣꝫ eos ſic neceſſitas perurgebat. et etiā ꝓmittētis veritas fidem dabat. tempus accelerari petebant. vnd̓ et dicebant illud Eccl̓. xxxvj.Da mercedem dn̄e ſuſtinentibꝰ te vtt. fi. inue. q. d. Tu dn̄e ꝓmiſiſti dare ſcisnos plurimū īdigere. ergo ne differas vltra dare ne tui ꝓphete videant̉ falſa dixiſſe. ſic em̄ dixit Iſa. xlvj. ꝓpe feci iuſticiā meā et non elongabor. et ſalus meaminorabit̉. dabo in ſyon ſalutē et iſ. glo.meam Sic igit̉ patent duo mirabilia ſcꝫdantis liberalitas et petentis importunitas. G Sequit̉ tercō ip̄ius donivtilitas. anima merito p̄uaricatōisprimarie erat infirmata erat excecata. eterat captiuata erat infirmata amiſſione potētie pͣs. De reliquit me virtꝰ meaErat excecata amiſſione ſapīe. et ideo ſequit̉ lumen oculoꝝ meoꝝ et ip̄m non eſtmecum Erat etiam captiuata amiſſioneiuſticie Tre. j. Propter multitudinē iniquitatis eius ducti ſunt in captiuitatem.Anime igit̉ infirmate datus eſt dei filiꝰ invirtutem anime excecate datus eſt in lucem. ſed anime captiuate datus eſt in ſalutem. Dico dei filius nobis datus eſt

in virtutē. Quō em̄ quis ſtare poſſet niſivirtus dei que xp̄c eſt adiuuaret. propter hoc dicit Iſa. xl. Quidat inquit lapſo virtute. quem eſſe putas hunc lapſūniſi genus humanū infirmatū et debilita. Ei ergo virtus dat̉ dum xp̄c dat̉. dumxp̄c qui dei virtꝰ eſt incarnat̉ et qꝛ ip̄e datus eſt in ſuſtentamentū noſtre infirmitatis dicit ip̄e Ioh. vj. Pater meꝰ dat vobis panem de celo verū. vnde et iudei petebant hunc panē cum dicebant. Dn̄e danobis panē hūc. et eccīa om̄is hunc panēpetit tota die qn̄ dicit. Panē noſtꝝ quotidianū ⁊c̄. Tanta em̄ huiꝰ panis dulcēdoeſſe ꝓbat̉ quāto plus comedit̉ tāto plꝰcōcupiſcit̉. vnd̓ ip̄e de ſe dicit. Eccl̓. xxiiijQui edunt me adhuc eſurient. ſed ve miſeris qui hunc panē appetūt. et id̓o debiles ſunt et in peccatū quotidie cadunt.Que em̄ ſtulticia eſt que malicia panem appetere cuiꝰ virtus eſt in omni bonoconfirmare. H Secūdo datꝰ eſtdei filius anime excecate in lucem. Quisem̄ ſine hac luce poteſt quicqͣꝫ videre. qͥsem̄ videt aliquid ſine ſolis lumine. et ſi ſine hac luce nec illuminatus et oculos habens aliquid videre poteſt. quid de ſimpliciter ceco ſentiendū eſt. Ceci vtiqꝫ ſumus nec lumē videmus niſi xp̄m qui luxvera eſt habeamus. vnde deus pater dixit xp̄o illud Iſa. xlix. Dedi te in lucētiū Nullus ergo gloriet̉ de ſua ſciētia. nemo laudes querat ſua induſtria. nemoſe iactet de nobili inuentiua. nemo de bona memoria. qꝛ ſicut luce corporea de medio ſubducta om̄ia corporeis oculis ſuntocculta. Sic luce ſūma ſubducta ab aīaremanet ſpoliata nuda et ceca. vnde ps.Dn̄e in lumine tuo videbimꝰ lumē. Tercio xp̄c aīme captiuitate datus ē in ſalutem. nam ante ip̄ius aduentū captiui eramus in vinculis tenebamur. nec niſiredimi poteramus. fortis erat qui nos tenebat. nec niſi ꝑdei virtutem vinci poterat. Quis em̄ fortis vincit et domū eius