Sexmo
inſtrueret. Secundo vt noſtrū affectumincenderet. Tercō vero vt noſtrā operatōem impleret. ſed de his dictū eſt ſuprain ſermone de aduentu. et in terco ſermone de natiuitate dn̄i. Rogemus ergo ⁊c̄.¶ In natiuitate dn̄i Sermo. xv. AIlius datus ēnobis Iſa. ix. Si donū alicuius datū. ſit iuſte et ratōnabiliter factū. vt vere laudis poſſit haberep̄coniū. debet eſſe paruū vel magnū ẜmdantis imperiū. Nam ſicut paruū paruadecet dare. ſic decet magnū magna donare. et maximū maxima exhibere. Eſtetiā aliud qd̓ conſiderare debes in dononon quantū ſit illud qd̓ datur. ſed quantoaffectu donet̉. Nam plus ponderare debes affectū qͣꝫ ſenſum. Paruū eſt em̄ reputandū om̄e donū quantūcunqꝫ ſit in ſemagnū ſi ex ꝑuo fuerit affectu donatum.Unde et credit̉ eſſe nullū. nec inter donacredit̉ computandum. ſi non fuerit beniuolentia amoris ornatū. vnde rex quidāvalde diues cum nihil vellet omnino dare ꝓbabat ſe omnino denegare dū occaſiones quereret quibus apud poſtulātesſe excuſaret vt qd̓ petebat̉ non daret. vn̄dum quidam ab eo ſemel peteret ciuitatem. ille ait. Plus petis qͣꝫ deceat te accipere. et ille. Da ergo mihi denariū. cuirex Minus petis qͣꝫ me deceat dare. ⁊ ſicnulli aliquid dabat. Non ſic rex ille inclitus Allexander. a quo dum quidam donum peteret ille ſibi nobilem quandā ciuitatem donauit. cunqꝫ ille diceret Nō medecet dn̄e tantū donū accipere. Rex illemagnificus ait. Non attendo qͥd te deceat̄ accipere ſed quid deceat me dare. Siergo tanta liberalitas potuit eſſe in regemortali. quantam eſſe putas in rege immortali. Sicut ergo regem terrenū decuit dare donum. ſic regem eternū decet ſuis dare fidelibus donū ſummū. Nō ergofuit contētus rex noſter inclitus ꝙ noſtre
ditōni vniuerſum mundū ſuppoſuit. ſedip̄m filiū ſibi vnicū et cordi cariſſimū nobis ex caritate ſūma exhibuit. vt ſic eiusdonū nobis eſſet acceptū. qꝛ magnificumet in ſe ſimpliciter ſummū. qꝛ ex ſūma caritate donatū. Hoc igit̉ tantū donū recolens. ꝓpheta ait. Filius datus eſt nobis¶ B In quo tria notant̉. Primo doninobis impenſi immēſitas. Scd̓o conferētis liberalitas Terco vero ſuſcipiētis vtilitas. Nota ergo doni p̄cioſitatē cum d̓r.filius. nota dantis largitatē cum additurdatus eſt. nota recipientis vtilitatē cū infert̉. nobis .i. ad vtilitatē noſtrā. Dicit ego. filius datus eſt nobis. verū qꝛ filiꝰ d̓iſepe ſpūaliter dat̉ in aīmo ꝑ infuſionē fapientie. et datus eſt nobis letanter in matris vtero ꝑ aſſumptōem humane nature. et etiam hodie datus eſt viſibiliter inVirginis gremio per manifeſtatōem nature aſſumpte. hanc vltimā datōem petebat ſācta anima cū dicebat. Can. vii.Quis te det mihi fratrē meū vt inueniāte foris et deoſculer te. et iam nemo me d̓ſpiciat. q. d. anima eſtuans Non tm̄ te peto mihi dari in deū in animo. nec tm̄ ī fratrem in virginis vtero. ſed etiā vt ꝑuulūin matris gremio ¶ C Nota ergoꝙ in hac datōne tria valde admirāda occurrūt. vnū ex ꝑte petentis. alterū ex ꝑtedonantis. terciū vero ex ꝑte muneris. nāex ꝑte petentis admirāda eſt importunitas. ex ꝑte dantis admirāda eſt largitas.ſed ex ꝑte muneris eſt admirāda neceſſitas. et vt melius pateat noſtra vtilitas.et dati neceſſitas. Dicamus ergo primūquanta ſit dantis liberalitas. Oqꝫ magna. qͣꝫ ſūma. qͣꝫ lata. quantis laudibꝰ ēp̄dicanda largitas ip̄a diuina. qꝛ nobis n̄tantū dedit aurū. non ſolū argentūnō ſolum omnē bonū creatū ſed qd̓ fuit maximū. quod fuit inſolitū. qd̓ fuit amoris immenſi ſignū. dedit nobis ꝓpriū filiū. dedit inqͣꝫ filiū naturalē. dedit filiū coe qualē. dedit etiā filiū ſingularem. dedit ergo