Bermoſ
mē̓ reprobus reſpiciūt Nā clamabit tꝑisderiſionem. clamabit edificioꝝ omniumcōplanatōem. et clamabit malorū punitōem. Erit igit̉ primꝰ clamor penitentialis temꝑis ablatiuus Scd̓us clamor eritauaricie humane cōſumptiuus. ſed tercius clamor erit humane ſuperbie punitiuꝰDico ꝙ primus clamor qui fuit xp̄i imperio ab aliquo angelo erit ad quandā preparatōem et temꝑis cōſumptōem vndequaſi pambulū ad iudiciū eſt illud qd̓ d̓r.Apoc̄. xiiij. ꝙ vnus angelus exiuit de tēplo clamans voce magnā ad ſedentē ſuꝑnubem .i. ad xp̄m Mirte falcem tuā ⁊ mete. qꝛ venit hora vt metat̉ qm̄ maturauitmeſſis terre. et ſequit̉. ꝙ miſit falcē in terram .i. incepit punire maliciā. et primumqd̓ meſſuit et ab hominibus abſtulit fuittempus. vnde d̓r Apoc̄. x. ꝙ angelꝰ fortis deſcendit de celo et yris in capite eiuset facies eius erat ſicut ſol ⁊c̄. et pedē dextrū poſuit ſuꝑ mare. ſiniſtrū autē ſuꝑ terram et clamauit voce magna tanqͣꝫ leocū rugit. et leuauit manū ſuam ad celumetiurauit ꝑ viuentē in ſecula ſeculoꝝ quicreauit celū et omīa que in eo ſunt. et terram et que in ea ſunt. et mare et que ineo ſunt. ꝙ tempꝰ amplius nō erit ſupplead penitentiā faciendā. O qͣꝫ dura voxiſta erit peccatoribꝰ qͣꝫ amara vbi nullrelinquet̉ locus ad penitentiā ſed cōdemnabunt̉ ad terrā miſerā. Secundus autēciamor erit ad edificōꝝ omniū cōplanatōnem. nullū em̄ ſuꝑ terrā relinquet̉ edificiū qd̓ non in puluerē redigat̉. Quid fratres tunc faciet noſtra auaricia. quo fugiet noſtra ſuꝑbia. vbi ſe abſcondet noſtrā induſtria dum ruent turrēs edificia ⁊palacia nunc tantis laboribꝰ ad munimetum fabricata. Suꝑbe audi quid ſub figura mūdi d̓r de babilone Apo. xviij. vidiinquit angelū deſcendētē de celo habentem poteſtatem magnā et terra illuminata eſt a gloria eius. et clamauit in fortitudine dicens. Cecidit cecidit babilon illa
magna et facta eſt habitatō demoniorūqꝛ de vino ire fornicatōnis eius biberūt.omēs gentes. et ſequit̉ ibi. Et plangēt ſeſuꝑ eam omēs tribus terre ⁊c̄. Terciꝰ vero clamor erit ad maloꝝ punitōem. q̄ lingua quantūcunqꝫ facūda poſſet exprimere impiorū mala. d̓r tamē Apoc̄. xix. Uidi inquit angelū ſtantē in ſole ⁊ clamauitvoce magna dicens omnibꝰ auibus quevolant per mediū celi. venite cōgregamini ad cenā magnā ire dei vt manducotis carnes regum. carnes tribunoꝝ. ⁊ fortiū omniū liberorū et ſeruoꝝ puſillorū etmagnoꝝ. Per aues intellige demoneshomīes deuorātes et ſecū ad inferna trahētes require ſupra quarto ſermone. veni dn̄e ieſu. Sic ergo patet ꝙ exclamansfuerit in deſerto. ſequit̉. Ego vox. in quoIohānis cōmendat̉ humilitas. Nā propriū eſt vocis ꝙ cito deficit nec tota fimiexiſtit. eſt igit̉ ſenſus verbi Quid de meparuulo ſcire vultis non ſū quiſqͣꝫ ex magnis. ſꝫ vox hūilis q̄dā xp̄i in d̓ſerto clamantis. vel poſſet dici ꝙ Iohānes voxerat qꝛ ad literā officiū preconis ferebatad penitentiā vocabat. et multos ex audientibus cōuertebat. vnde hec fuit voxilla. de qua dicit Iſa. xxix. Confeſtim adn̄o viſitabit̉ ſcꝫ mūdus in tonitruo et cōmotōe terre et voce magna turbinis. cōſtat teſte phō. ꝙ tonitruū fit a ſūmo. terre cōmotō ab imo. turbo generat̉ in medio. Fuit ergo Iohānes tonitruū dū nonparcebat maioribus. fuit et turbo dū nonparcebat mediocribꝰ. Nam quibuſdampredicabat excluſionē a regno qd̓ ſignatū eſt in tonitruo qd̓ venit ab alto. et tucimplctū eſt illud. A voce tonitrui tui formidabunt. Scd̓o quibuſdā p̄dicabat deiectōem ī inferno. qd̓ ſignat̉ ꝑ terre cōmotōnem qua hoīes abſorbent̉ pͣs. Uox dn̄icōcuciētis deſertum. Tercō quibuſdā p̄dicabat deiectōem in mundo. et hoc ē ſignatū in turbine qͥ arbores deijcit ⁊ altasturres euertit pͣs. Uox dn̄i ꝯfringētis ⁊c̄.