Extrauagantes
lendas marcij pontificatus noſtri anno ſexto.Copla alteruliuſdem pape Sixti ī eaꝯIxtus ep̄s ſeruꝰ ſer dem materia.uoꝝ dei Ad ꝑpetuā rei memoriam.Graue nimis gerimꝰ ⁊ moleſtū: cuꝫſiniſtra nob̓ de qͥbuſdā eccl̓iaſticꝭ ꝑſonis referunt̉. Sꝫ in eoꝝ qͥ ad euāgelicandūꝟbū dei ſūt deputati exceſſibꝰ p̄dicādo cōmiſſis: eo grauiꝰ ꝓuocamur qͦ illi ꝑiculoſiꝰ remanēt incorrepti: cū facile deleri nequeāt qͥ multoꝝ cordibꝰ ſic publice p̄dicādo diffuſiꝰ ⁊ damnabiliꝰ impͥmunt̉ errores. Sane cū ſancta Romana eccl̓ia de ītemerate ſemꝑqꝫ ꝟgīs marieꝯceptiōe publice feſtū ſolēniter celebret ⁊ ſpeciale ac ꝓpriū ſuꝑ hͦ officiū ordinauerit: nōnulli (vt accepimꝰ) diuerſoꝝ ordinū p̄dicatores īſuis ẜmonibꝰ ad populū publice ꝑ diu̓ſas ciuitates ⁊ terras affirmare hactenꝰ nō erubu er̄t⁊ qͦtidie p̄dicare nō ceſſant: oēs illos qͥ tenentaut aſſerūt eandē gl̓ioſam ⁊ īmaculata dei genitricē abſqꝫ original̓ peccati macula fuiſſe cōceptā: mortalit̓ peccare vl̓ eſſe hereticos: eiuſdē īmaculate ꝯceptiōis officiū celebrātes: audienteſqꝫ ẜmones illoꝝ qͥ eā ſine hmōi macula ceptā eſſe affirmāt peccare grauit̓. Sꝫ ⁊ prefatis p̄dicatiōibꝰ nō ꝯtēti: ꝯfectos ſuꝑ his ſuis aſſertiōibꝰ libros ī publicū ediderūt: ex qͦꝝaſſertiōibꝰ ⁊ p̄dicatiōibꝰ nō leuia ſcādala ī mētibꝰ fideliū exorta ſūt ⁊ maiora merito exoririformidant̉ indies. Nos igit̉ hmōi temerarijsauſibꝰ a ꝑuerſis aſſertōibꝰ ac ſcādaloſis qͥ exinde in dei eccl̓ia exoriri pn̄t (qͣꝫtuꝫ nob̓ ex altoꝯcedit̉) obuiare volētes: motu ꝓprio non adalicuiꝰ nobis ſuꝑ hͦ oblate petitiōis inſtantiā:ſed de noſtra mera deliberatiōe ⁊ certa ſciētiahmōi aſſertiōes p̄dicatoꝝ eorundē: ⁊ aliorumquorūlibet: q̄ affirmare p̄ſumerēt: eos qͥ crederent aut tenerēt eandē dei genitricē ab originalis peccati macula ī ſua ꝯceptiōe p̄ſeruataꝫfuiſſe. ꝓpterea alicuiꝰ hereſis labe pollutos fore: vl̓ mortalit̓ peccare aut hmōi officiū conceptiōis celebrātes: ſeu hmōi ẜmones audiētesalicuiꝰ peccati reatū incurrere: vtpote falſas ⁊erroneas: ⁊ a veritate penitꝰ alienas: editoſqꝫdeſuꝑ libros p̄dictos id ꝯtinētes: quo ad hocauctoritate apl̓ica pn̄tiū reprobamꝰ ⁊ damnamus. Ac motu ſciētiā ⁊ aucͣte p̄dictꝭ ſtatuim⁊ ordinamꝰ ꝙ p̄dicatores ꝟbi dei ⁊ quicunqꝫalij cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ: gradꝰ: aut ordinis: ac ꝯditionis fuerint: qͥ de cetero auſu temerario preſumpſerint ī eoꝝ ẜmonibꝰ ad populuꝫ ſeu al̓squomodolibet affirmare hmōi ſic ꝑ nos īprobatas ⁊ dānatas aſſertiōes veras eſſe aut dictos libros ꝓ veris legere tenere vl̓ hr̄e: poſtqͣꝫ de pn̄tibꝰ ſcīam habuerint: excōicatiōis ſententiā eo ipſo īcurrāt: a qua ab alio qͣꝫ a roma
no pōtifice: niſi ī mortis articulo nequeāt abſolutiōis bn̄ficiū obtinere. ¶ Itē motū ⁊ ſciētia ⁊ aucͣte ſimilibꝰ ſimili pene ac cēſure ſubijcientes eos qͥ auſi fuerint aſſerere: ꝯtrariā opinionē tenētes: videlicet gl̓ioſam ꝟginē Mariam cū originali peccato fuiſſe ꝯceptā: hereſiscrimē vel pctm̄ incurrere mortale: cū nōdū ſita romana eccl̓ia ⁊ apl̓ica ſede deciſum. Nō obſtantibꝰ ꝯſtitutiōibꝰ ⁊ ordinatiōibꝰ apl̓icis cōtrarijs qͥbuſcūqꝫ: qͥbus cōiter vel diuiſim a ſede apl̓ica indultū exiſtat: ꝙ īterdici: ſuſpēdi:vel excōicari nō poſſint ꝑ lr̄as apl̓icas nō facientes plenā ac exp̄ſſam: ac de ꝟbo ad verbuꝫde indulto hmōi mentioneꝫ. Et ne de p̄miſſisaliqn̄ valeāt ignorātiā allegare: volumꝰ ꝙ locoꝝ ordinarij requiſiti: p̄ſentes lr̄as in eccl̓ijsꝯſiſtentibꝰ in eoꝝ ciuitatibꝰ ⁊ ſuaꝝ dioceſiū ⁊locis inſignibꝰ dū maior ibi multitudo populiad diuina ꝯuenerit ſermonibꝰ ad populū mādent ⁊ faciāt publicari. Preterea qꝛ difficileforet p̄ſentes lr̄as ad ſingula loca in qͥbus expediēs fuerit deferre: etiā volumꝰ ⁊ dicta auctoritate decernimꝰ ꝙ earundē lr̄aꝝ tranſumpto manu publici notarij cōfecto ⁊ auctēticoalicuiꝰ prelati eccl̓iaſtici ſigillo munito: vbiqꝫſtetur ꝓut ſtaret̉ eiſdē originalibꝰ lr̄is ſi foretexhibite vl̓ oſtēſe. Nulli gͦ oīno hominū liceat hāc paginā nr̄e reprobatiōis: damnatiōis:ſtatuti: ordinatiōis: volūtatis ⁊ decreti: infrīgere vl̓ ei auſu temerario ꝯtraire. Si aūt quishoc attētare p̄ſumpſerit: indignationē oīpotētis dei ⁊ beatoꝝ Petri ⁊ Pauli apl̓oꝝ ſe nouerit incurſuꝝ. Datū romē apud ſanctū Petrū Anno incarnatiōis dn̄ice. M. cccclxxxiij.p̄die nonas ſeptēbris pōtificatꝰ nr̄i anno. xiij.cordata interregem fiD vniuerſalis Sixtus quartuseccl̓ie regimē diuina diſponēte clementia vocati: inter alia ꝓ cōmiſſoxrū vl̓ populoꝝ votiua dilectione occurrit p̄ſtātia qͣꝫ exorta inter ꝑſonas eccl̓iaſticas pͥncipis tenebraꝝ: aſtuta diſcordiaꝝ fomēta: nr̄e ſollicitudinis occurſum ꝓtinus extinguere: vt cuiuſuis altercatiōis ſalubriter auulſis ſeminibꝰ: pacꝭ ⁊ trāquillitatꝭ dulcedinē inter creditos nob̓ populos diuīa nob̓ aſſiſtētegr̄a īponere ⁊ cōſeruare valeamꝰ. Cupientesitaqꝫ vt ſciſcitata retroaetꝭ tꝑibꝰ: ꝓhdolor inregno Francie Delphinatu alijſqꝫ terris ⁊ dominijs chariſſimi in chriſto filij nr̄i Ludouicifrancoꝝ regis illuſtris: īter nōnullas ex eiſdēꝑſonis occaſiōe cuiuſdā ꝯſtitutiōis: q̄ in eodēregno diutiꝰ īoleuit: quā ꝑſone p̄dicti pragmaticā ſanctionē vocāt: ne ſi (qd̓ abſit) maiora fomēta ſumeret: dāna parit̓ ⁊ grauiora ſcādala