ea quelibet admittant̉ officia: ſintqꝫ illis omnes actꝰ legitimi penitꝰ interdicti ⁊ tanqͣꝫ excōicati hoſteſqꝫ catholice fidei poſtqͣꝫ de ip̄o.rū hmōi temeritate cōſtituerit: diebꝰ dn̄icis ⁊feſtiuis publice nuncient̉ in fiſcū bona eorūa deuoluant̉ De pͥuilegijs ⁊ exceſſibꝰ pͥuiG enedictus vndecimus.Nter cūctas ſollicitudīes nr̄as: qͥbꝰH nos paſtorale p̄mit officiū: ⁊ debitūapl̓ice ſeruitutis aſtringit: illa dꝫ eſſep̄cipua: vt gregi dn̄ico nobis ſuꝑnadiſpoſitiōe cōmiſſo: aīaꝝ cura nō deſit ne illū lupꝰ rapax: antiquus ſerpēs hūani generis inimicus inuadat: eius ſanguis de noſtris (qd̓ abſit) clamāte ꝓpheta manibꝰ reqͥrat̉. Debemꝰ inſuꝑ qͣꝫtū ex alto ꝑmittit̉ pacēinſerere: remouere ſcādala: iurgioꝝ amputare materiā ⁊ intelligere ſuꝑ egenū ⁊ pauperē: qꝛ nō in fine obliuio erit pauꝑis: ⁊ patientia paupeꝝ nō ꝑibit ī fine. Sane dodū bonememorie Boni. pape. viij. p̄de. no. qͣndā ſpecialē inter p̄latos rectores ſeu ſacerdotes etclericos parochialiū eccl̓iaꝝ ex ꝑte vna: ⁊ pdicatoꝝ ac minoꝝ ordinū frēs ex altera: ſuꝑfaciēdaꝝ p̄dicationū: audiēdaꝝ ꝯfeſſionū ꝑeoſdē frēs ac de eis relictꝭ: ⁊ de funeralibuscanonice portiōis articulis cōſtitutionē edidit. ceteꝝ his modū īponēs ꝓut ī eadē cōſtitutiōe pleniꝰ cōtlnet̉. Sꝫ ꝓ ea quā intēdebatqͥ ete turbatio nata ē: ꝓ cōcordia ſūt ſubortadiſſidia: ⁊ pullulate inqͥetudines ꝓ tranquillate noſcunt̉. ſic qͣꝫ dū anſam ſoluiſſe ſe credidit: nōdū ligaſſe videt̉: ⁊ ſeptē vno hydre amputato capite tuſcitaſſe. Nec miꝝ: qꝛ plerūqꝫpariūt nouitates diſcordiā: p̄ſertim dū ab eoqd̓ diu equū viſū eſt ꝑ noua ꝯſtōnē recedit̉:nec qͣre recedat̉ vtilitas euidēs vel alia cauſa ſubeſt. Id oqꝫ cupiētes: vt ip̄i. gregi curanr̄a ea plenior impēdat̉: qͦ amplior ī agro dn̄ioꝑariorū numerꝰ oꝑet̉ ſuꝑ egenū intēdentes⁊ pauꝑem: ac nouitatē remouētes: ꝑ eandemꝯſtōnem inductā: ſtatuimꝰ de fratrū nr̄oruꝫꝯſilio: vt ip̄orū ordinū frēs qͥ ad hͦ deputatifuerint: ī eccl̓ijs ac locis ip̄oꝝ q̄ in pn̄tiaꝝ habēt ⁊ ī poſteꝝ obtinebūt: ac in plateis cōibuſſeu publicꝭ libere abſqꝫ dioceſanoꝝ ⁊ alioꝝ p̄latorū petita licētia valeāt clero ⁊ ppl̓o p̄dicare: eiſqꝫ ꝓponere ꝟbū dei. Caueāt tn̄ oīnone hora in qͣ dioceſani p̄dicti p̄dicarēt vl̓ corā ſe facerēt p̄dicari: predicēt ijdē frēs: putamus etem̄ dignū: vt maiori minor: ⁊ ſuꝑioriīferior deferat ī hac ꝑte: niſi forſan aliud circa hͦ facerēt de volūtate dioceſanorū ipſorū:aūt ī ſtudijs generalibꝰ (diebꝰ illis dutaxatqͥbꝰ ẜmōes ad clerū fieri ſolēt ⁊ ſolēnit̓ p̄di-
cari ⁊ mortuorū funeribꝰ vl̓ eorūdē fratrumfeſtꝭ ſpecialibꝰ ſeu peculiaribꝰ: qꝛ ī his caſibꝰcū dioceſanis ī p̄dicatiōe ꝯcurrere poterūtp̄dicarēt. Vbi ꝟo ijdē dioceſani vocarēt gnaliter ad ſe cleꝝ aliqͣ rōne vl̓ vrgēte cā illū ducerēt ꝯgregādū: ea hora ī ſtudijs memoratisdiebꝰ ſepedicti frēs ab hmōi p̄dicatiōe caſſabūt. In eccl̓ijs aūt ꝑrochialibꝰ frēs ip̄i īuitꝭeoꝝ rectoribꝰ ſeu ſacerdotibꝰ (niſi iuſſi a ſuꝑioribꝰ eorūdē) nō audeāt p̄dicare. ¶ Sedqꝛ ml̓totiēs ꝓpoſitū ꝟbū dei audiēte a pctōnō retrahit: idcirco poſt p̄dicationē neceſſariū ē pnīe ſacr̄m: circa ꝙ (niſi articulꝰ neceſſitatꝭ occurrat) orꝭ ſacerdoti facienda cōfeſſioꝓut ſcpͥtū ē: Corde ad iuſticiā credit̉: ore aūtꝯfeſſio ad ſalutē exigit̉: al̓s fruſtra eēt ī ſacr̄oeodē ſacerdotꝭ (qͥ int̓ leprā ⁊ leprā dꝫ diſcernere) mīſteriū īſtitutū. Electi igit̉ ab eiſdemfrībꝰ ad audiēdas ꝯfeſſiōes ⁊ pnīas īiūgendas libere aucͣte apl̓ica: abſqꝫ lnīa dioceſanorū ⁊ alioꝝ p̄latoꝝ īferioꝝ: exēptoꝝ ⁊ nō exēptoꝝ rō qͥbꝰ ſb̓ſūt: qͥ ad ꝯfitēdū accedūt: audiant eis peccata ſua confiteri volentes: nonreligioſos (qui ẜm ſtatuta ſuorū ordinuꝫ ꝓprijs prelatis confiteri debeant: aut ab eisnō confiteantur alijs prohibent̉) abſoluantipſiſqꝫ penitētias ſalutares iniūgat infra ſibideſignatos terminos ad huiuſmōi exercendum officiū cōſtitutos. Excōmunicatiōis vero vel alias ſententias per prelatos latas cōtra hoc vel in eius fraudeꝫ denunciamꝰ irritas et inanes: nec confeſſi ip̄is fratribꝰ peccata illa de quibus cōfeſſi ſunt eis ⁊ abſoluti penitētes: de illis ſacerdotibꝰ ꝓprijs teneant̉(ſicut etiā non tenent̉) iterū confiteri: nō ob.cōſtitutionē generalis cōſilij: que ſano intellecti (ne ſequat̉ abſurdū: ꝙ per penitentiā dimiſſa peccata quis confiteri debeat: et ꝙ liberatus debitor adhuc ad ſoluēduꝫ remaneat obligatus) intelligenda eſt vt ex ea patetde illis: qui pctā ſua ꝯfiteri alijs neglexerūt.Sed ſacerdotes ip̄is taliter cōfeſſis et abſolutis: aſtricti ſint miniſtrare euchariſtie et extreme vnctionis etiā ſacramentū. ¶ Superconfeſſione autē facta fratribus memoratis(cum de corfitentis ſolius preiudiciuꝫ ſi falſum dicat agatur) in iudicio anime ſue penitentie foro ſtabitur ſimplici verbo illius quiſacramenta petit predicta et dicit fratribusſe confeſſuꝫ. Duos tamen caſus excipimusſ. ſi ſacerdos aſſerat eum excōmunicatuꝫ: autnotorie peccatorem: ſed videat ne id dicatmendaciter: aut in dolum vel in fraudem: qꝛſi hoc egerit: a delicto tali (niſi plene ſatiſfecerit) preterqͣꝫ in moͣrte abſolui nequeat:
Rom̄. 10. b