Liber
a vtroſqꝫ: terminū dari poſſit ⁊ad exhibendū omnia acta etmunimēta qͥbus ꝑtes vti volūt in cauſa poſt dationē articuloꝝ diem certaꝫ quācūqꝫ ſibi videbit̉ valeat aſſignare:eeo ſaluo ꝙ vbi remiſſionē fieri ꝯtingeret ꝓ teſtibus ꝓducēdis poſſint etiā inſtr̄a ꝓduhci aſſignatiōe hmōi nō obſtāī te. Int̓rogabit etiā ꝑtes ſiuead eaꝝ inſtātiam ſiue ex offi-
cio vbicūqꝫ hoc eqͥtas ſuadebit. Snīaꝫ vero diffinitiuā citatis ad id lꝫ non ꝑemptoriein ꝑtibus in ſcꝑtꝭ ⁊ ꝓut magisn ſibi placuerit: ⁊ ſtās vl̓ ſedēso ꝓferat etiā ſi ei videbit̉ concluſione non facta ꝓut ex petitione ⁊ ꝓbatis ⁊ al̓s actiytatꝭ in cauſa fuerit faciendū.Que oīa etiā in illis caſibusaͥ in qͥbus ꝑ aliā ꝯſtōnē noſtrār̄ vel alias ꝓcedi pōt ſimplicit̓
figura ꝓcedit inuitis ꝑtibus nō dat ſimul terminuꝫ adponendū ⁊ ad articulandū: multominus ⁊ aliꝰ. Io. an.a ¶ Utroſqꝫ .ſ. poſitiōes ⁊ articulos: vn̄ ⁊ qͥdā in cauſis hec ꝯiūgūt dicētes: ponit de qͦ in ſpe. in ti. d̓ teſti. §nūc vidēdū in pͥn. ⁊ ſi neget̉ ꝓbare intēdit ⁊cͣ. nō tn̄ inalijs cauſis dꝫ qͥsad hͦ cogi. primoem̄ pōt ponere: ⁊demū negata inarticulos deducere. b ¶ Munimenta .ſ. ꝑ q̄ munit̉ cā. ⁊ idē ꝟbū:de elect. cupiētesin fi. j. rn̄. ⁊. §. electos. de of. or. qͣꝫuis. li. vj. ⁊ sͣ. dein inte. reſt. corā.e ¶ Partes. ptꝫgͦ ꝙ in his cauſisqͥbꝰ ſine figura ꝓcedit̉ vnꝰ ⁊ idemterminꝰ dat̉ actori ⁊ reo ad ꝓbādū: cū in alijs cauſis dicat̉ fatuū eſſe ꝙreus ꝓbet defenſiōes ſuas: niſi pͥus actoris intentio ſit⁊undata: vt no. sͣ. de teſti. c. de teſtibus. Dicebat Guil.in Spe. de inſtru. edic. §. nūc dicamus. ſepe obtinuiſſeꝙ poſt lit. ꝯteſta. ⁊ iuramētū iudex poſſit ꝑtibꝰ ſtatuere terminū ꝑemptoriū ad exhibēdū oīa: qͥbus in cauſaſunt vſure: alle. ff. de edē. l. j. §. edēda. ⁊ qd̓ ibi no. dic̄ tn̄ꝙ qͥbuſdā videt̉ hoc duꝝ cū id liceat vſqꝫ ad ꝯcluſionēde fide inſtru. cum dilectus. ⁊ dicūt ꝙ lꝫ iudex id poſſitnō tn̄ dꝫ. ff. de iudi. nō qͥcqͥd. xj. q. j. aliud. ⁊ adde qd̓ ſtatim dicā. Io. an. d ¶ Poſt dationē. Si ꝟbū iſtud ꝯiūgit̉ cū verbo aſſignare qd̓ ſequit̉ eſt ſenſus ꝙ datis articulis: ⁊ nō pͥus aſſignare poſſit hūc terminū. Si ꝟoꝯiūgat̉ cū verbo exhibenda: erit ſenſus ꝙ poterit dareterminū: pone dece dieꝝ ad ponendū terminū ⁊ articulandū: ⁊ extūc dare alios decē vel mēſem ad ꝓducēduꝫ⁊cͣ. vt ſic ſimul dent̉ duo termini: ſi. de teſti. cogē. c. ij. ⁊facit lr̄a qn̄cūqꝫ ſibi videbit̉: pͥma placet maxime: quiapoſitiōibus datꝭ in termino rn̄dendū eſt articuli etiamexaminādi. Illud gͦ tp̄s quo ſuꝑ his inſtat̉ nō currit intermino ꝓductionis: nec eſt ꝯgruū ꝑti ſtatui terminuꝫad ꝓbandum pͥuſqͣꝫ ſciat in qͥbus releuet̉: ⁊ quos articulos ꝓbare teneat̉. Io. an. e ¶ Remiſſionem. Cuiusformā habes. sͣ. de teſti. p̄ſentiū. li. vj. Io. an̄. f ¶ Preteſtibus. Probatorijs: ⁊ hoc eſt certū. Sꝫ qꝛ lr̄a generāliter loquit̉ videt̉ idē in reprobatorijs: de qͥbus de ꝓba.licet. de teſti. licet. iij. Nā in illis etiā fit remiſſio: vt in p̄dicta decre. pn̄tiū. Io. an. g ¶ Producēdis. Nō ſemper in dilatiōe data ad ꝓducēda inſtrumēta: licet ꝓducere teſtes: vt dixi pꝰ Pe. ⁊ Gull. de teſti. cog. ꝑuenit. j.h ¶ Non obſtante. Ubi ergo nō fit remiſſio ꝓ teſtibꝰꝓducendis terminus datus ⁊ elapſus bene obſtat neꝓduci poſſint vlterius inſtrumenta: ⁊ ſic videt̉ ſolui qd̓querit̉ an poſt terminū datū ad ꝓducenda inſtrumenta audiat̉ volens illa ꝓducere. Odofr. ⁊ Gull. in Spe.de dilat. §. videndū. ꝟ. quid ſi datus. dicūt ꝙ nō: allegatGuiſ. ff. de op. leg. l. mācipioꝝ. C. de inge. ma. diffamari.facit ꝓ eis. C. qui accu. nō poſ. ſi ea que. de remiſ. pig. ſieo temꝑe. sͣ. de ꝓba. licet in pͥn. ⁊ qd̓ ibi no. in. j. glo. ⁊ qꝛboni iudicis eſt lites dirimere. sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. finem litibus. ⁊. c. fi. Alij contra cū nō ſit quis cogēdus edere inſtrumenta niſi cum eis vtit̉. ff. de eden. l. j. §. edenda. ⁊videt̉ exp̄ſſum. .s. de fide inſtru cum dilectus. vbi patethoc licere vſqꝫ ad concluſionem: ad idem. C. de iudi. l. iu
dices. ⁊ aucͣ. iubemus. ⁊ quod ibi nō. Inducit̉ ad idemC. de libe. cau. nec omiſſa. ff. de queſti. vnius. §. fi. Confitebit̉ em̄ forſan aduerſarius videndo inſtrumenta ꝓ ⁊cōtra: facit ꝯſtitutio Cle. sͣ. de excep. excōmunicationis.Tertij diſtinguūt ꝙ videt̉ equū an ius aduerſarij ſit leſuꝫ: vt qꝛ perier̄tei teſtes ꝑ qͦs poterat inſtr̄m reprobaſſe ſi fuiſſetꝓductū in termino qͦ caſu audiat̉aut ip̄ius ius eſtilleſum: ⁊ eo caſuꝓduci n̄ poter̄t: hͨꝓbāt ꝑ p̄di. l. mācipioꝝ. ff. de op.leg. ad qd̓ facit d̓do. ⁊ cōtu. c. j. dep̄bē. ſi tibi abſenti. li. vj. ⁊ qd̓ no.ff. de euic. ſi rem..§. quolibet. ⁊ dixi de emp. ⁊ vendi. c. fl. ſuꝑ. j. glo. Io. an. l ¶ Int̓rogabit. Hoc nō videt̉ in his ſpāle. xxx. q. v. iudicantē. de fide inſtru. cumIohānes ad fi. ff. de interrog. act. vbicūqꝫ. facit de iuramē. calū. c. ij. in fi. lib̓. vj. niſi dicas in his ſpāle ꝙ etiampoſt ꝯcluſionem ad petitionem ꝑtis interroget. Io. an.k ¶ Ad id. Nō ſufficit ergo citari niſi exprimat id qd̓ad ſnīaꝫ audiendā. ff. q̄ ſen. ſine ap. re. l. j. §. itē cū ex edicto. facit de teſti. cū olim in fi. de do. ⁊ ꝯtu. eū qͥ li. vj. nāſi hͦ in ſūmarijs: ⁊ fortius in alijs vt ſepiꝰ dixi. Io. an.lNō ꝑemptorie. Arg. ꝙ in alijs cauſis in qͥbus ſeruat iudicioꝝ figura ſit neceſſe ꝑemptorium expͥml: vbinō ſit trina citatio ad ſnīam audiendā: qd̓ videt̉ tenereIoh̓. xxiiij. q. iij. de illicita. sͣ. de offi. di.lega. ꝯſuluit. Inno. de accu. ad petitionē. Guil. in Spe. de cita. §. viſo d̓temꝑe. ꝟ. alias autem. ⁊ in ꝟ. quid ſi lata. Ioh̓. andree.m ¶ In ſcriptis. Profent qd̓ eſt. jͣ. ⁊ huius ꝯͣriū tenebat Egidi. in decre. nouit. etiā ſolū ex vi illius verbi deplano ⁊ ꝑ hoc no. duo in quibus ꝯueniūt iſte ⁊ alie cauſe .ſ. ꝙ in his vt in alijs neceſſe ſit diffinitiuā de reſcpͥtoꝓferri. Itē ꝙ iudex ſicut ī alijs ita in his hꝫ illā ꝑ ſcipſum ꝓferre ⁊ de vtroqꝫ ſatꝭ no. de ſen. ⁊ re iudi. c. fi. li.vj. vbi videas. noluit gͦ ſcripturā q̄ in ſentētijs requirit̉ꝑ ꝓlationē iudicis in his cauſis p̄termitti: ne ꝑ id ꝯtingeret occultari veritatē ꝓpalatā ⁊ in iudicio diffinitā:⁊ ꝑ ꝯſequens victorem ridiculoſe ⁊ fruſtra in tali ꝓceſſus iudicio laboraſſe. Io. an. n ¶ Stās. In hoc diuerſum eſt ius in his cauſis ad alias q̄ requirūt figurā iudicioꝝ q̄ ferri debēt a iudice ſedente: de quo vide no. inp̄dicta decre. fi. de re iudi. li. vj. in glo. pe. ⁊ videt̉ qͥbuſdā hoc induci etiā ꝑ ſolū id verbum de plano: vt dixi inpͥn. huius ꝑtis: ⁊ hoc tenebat Egid̓. in decre. nouit. Io.an. o Cōcluſionē. Iſta lr̄a videt̉ velle ꝙ in alijs cauſis reqͥrētibus figurā iudicioꝝ neceſſaria ſit ꝯcluſio ⁊ d̓ꝯcluſione habet̉. .sͣ. de ꝓcu. auditis. de cau. poſ. paſtoralis. ⁊ in ꝯſtitutiōe Clemētꝭ eo. ti. cauſa. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. d̓fide inſtru. cū dilectus. ⁊. c. cum Iohānes. cōmuniter inſecularibꝰ foris apud nos nō fit ꝯcluſio in eccl̓iaſticꝭ ſic⁊ fit ꝑ ꝑtes. Itē ip̄is vel altera ip̄oꝝ in vita: ex qͦ ſufficiētes dilatiōes date eſſent ⁊ elapſe ꝓnūciaret iudex cōcluſum in cauſa: ⁊ vide in Spe. de renun. ⁊ ꝯclu. in pͥn.p FFaciendū. Patet ergo etiā in cauſis in qͥbus tollitur figura iudicij ẜm ius ꝓnunciari debere: vt dixi ſuꝑverbo defenſiones. Io. an. q Noſtrā. sͣ. de iudi. diſpēdioſaꝫ. Io. an. r ¶ Alias. vt in caſu decr. fi. d̓ here.