De verboꝝ ſignificatiōeTi. XI

iudex cui taliter cāꝫ cōmittiImus neceſſario libellū nō exiFgat lite nō ꝯteſt. poſtulet tꝑeetiā feriaꝝ ob neceſſitates ho

cimus. Nō dicit ſanctiōe ſtatuimus: quia potius eſt cōſtitutio qͣꝫ ſanctio: de quo vide. iij. di. in ſumma. Io. an.a ¶ Neceſſario. Dat̉ ꝑ hͦ intelligi ꝙ in alijs cauſis in qͥbus non ꝓceditur ſimpliciter ⁊cͣ. neceſſario ſit libellusofferendus: de hoc no. sͣ. de libel. obla. c. j. vbi Ber. Inno. ⁊ Hoſtien̄. tenent libellum eſſe de ſubſtantiaiudiciorum. inducunt p̄di. decre. ⁊aucͣ. offeratur. iijq. iij. ⁊ Inno. inducit aucͣ. de tē.non ſolū. pe. ſuꝑpote. §. ꝯteſtationem. coll̓. vij. Hoſtien̄. inducit aucͣ. deexhi. ⁊ intro. re. §. illud. coll̓. v. vbi dicūt exp̄ſſuꝫ ⁊ reſpōdent ad. c. ſiquis cum clerico. xj. q. j. ⁊ ad decret̉. ꝓut. dedo. ⁊ ꝯͣtu. ⁊ ibi no. ꝓ hac opinione facit: quia auctentica dicit libellum offerendum. ſed offert̉ ꝓprie non petēti. ff. de leg. iij. fideicō miſſa. §. ſi rem. de reſti. ſpolla. litteras circa finem. de ap. interpoſita in prin. Tan. Uin. ⁊Phi. dicebant ꝑ p̄dicta. c. ſiquis. ⁊ ꝓut de lure canonico libellus non erat de ſubſtantia. Guil. de hoc tractabat nil approbans in Spe. de libel. conetp. §. vtrum libellus. Accur. in aucͣ. offerat̉. C. de li. ꝯteſta. tenet ꝙ tacite poſſet omitti. ſꝫ in p̄dicto. §. illud alle. §. ſe. in aucͣ. d̓exhi. ⁊ intro. re. tenet ꝙ etiam remitti exp̄ſſe poſſit vltra medium magne glo. Dominus meus in legibus dicebat ꝙ ſi libellus petit̉ ⁊ offert̉ bene ꝓcedit̉: ſi nec petit̉ nec offert̉ non tenet ꝓceſſus: quia licet poſſet expreſſe remitti ẜm eum. C. de epiſ. ⁊ cleri. aucͣ. generaliter infine. ⁊. C. li. xij. de priulleg. ſcho. l. quotiens in fine. nō tāmen tacite ꝑ p̄dictā aucͣ. offerat̉. ⁊. C. de ſen. ⁊ interlo. l.ꝓlatam. Si vero petit̉ ⁊ nō offert̉ non valet ꝓceſſus:cum nulla remiſſio interuenerit. Si vero offert ſed nonpetit̉ nec recipio oblatus tunc valet ꝓceſſus: tamē quiafauore rei videt̉ inducta oblatlo: ⁊ quelibet ſuo fauorirenunciat. C. de pac. ſi quis in conſcribendo. ⁊ quia inulto non confert̉ beneficium: vt. ff. de regu. iur. inulto. ⁊quia ẜm eum exp̄ſſe renunciare videt̉ oblatum non recipiendo. Alij dicunt reū renunciare poſſe ne libellus tradat̉ in ſcriptis ⁊ tunc remittit̉ tacite: ſed ne vllo modotradat̉: renunciari non poteſt tacite vel exp̄ſſe: argu. ff.cōi diui. vt fundus. ff. de peniſ. l. ſi p̄ſes. Unde dicere ſoleo in p̄dicto. c. j. ꝙ petitio ſit de ſubſtantia: ſed ſi fiat inmodum petitionis apud acta non in modū libelli ⁊ ſuper ea lis conteſtet̉: credo tenere ꝓceſſum: ſatis em̄ ꝓuiſum eſt menti luris: vt. jͣ. dicet̉ in ꝟ. verum. parte ꝟo petente neceſſe ſit in modum libelli petitionem offerri periura primo allegata. ſed hec opinio videtur hic reprobari. ſi em̄ ſpeciale eſt in his quibus ꝓcedit̉ ſimpliciter ⁊de plano ⁊cͣ. ꝙ non eſt neceſſe libellum offerri: ſed ſufficit petitionē apud acta deſcribl vt ſequit̉: ergo in alijsnon ſufficit petitionem ſic deſcribi: ſed eſt neceſſe libellum offerri. Solū. per hanc decre. ab opinionē predictanon recedo. Nam primo approbatur eā parte qua dico de neceſſitate petitionem deſcribendam in actis. Siem̄ hoc in his: fortius in alijs. Ad oppoſitionem reſpōdeo in his caſibus ſpeciale ꝙ in eis etiam parti petenti non eſt neceſſario libellus offerendus qui tamen petēti in alijs neceſſario debet offerri: quod intelligo exceptis his caſibus quibus ſine libello proceditur quoruꝫaliquos nō. Hoſtien̄. in predicta decre. j. de libel. obla. ⁊Accur. in glo. preallegata: in aucͣ. de exhi. ⁊ intro. reis.ſed Guil. plenius colligit in Spe. de libe. concep. §. nūcdicendum. Non tamen putes ꝙ in omni caſu quo nonexigitur libellus locus ſit huic conſtitutioni ꝙ per mul-

ta exempla ibi poſita videre potes ⁊ ſatis eſt hic expͥſſum non eſſe. Io. an. b ¶ Non exigat. Eſt mens littere ꝙ iudex neceſſario non habet exigere: nec actor neceſſario habet offerre: ſponte vero offerri poſſit ⁊ recipi:vt in fine. Iſtud autem ⁊ ſequens ꝓprie ſunt de figuraiudicij: cum em̄ figura cuiuſqꝫ rei ſit ip̄ius apparēs forma vel facies in qua rei ſubſtantia fingitur. ff. de act. ⁊obliga. non figura. facit de celeb̓. miſ. cum marthe. v. exeo. ⁊ iudicium ſit actus trium perſonaꝝ iudicis actorſs⁊ rei. eo. ti. forus. C. de aſſer. tol. l. j. in fine. ipſius formafacies ⁊ figura principaliter conſiſtit in his: ita ꝙ altero deficiente dicit̉ quaſi figura. C. de cadu. tol. l. vnica..§. ſimili modo. ibi em̄: quia non erant niſi due perſoneſcilicet iudicis ⁊ domini ⁊ ſerui denominātis illu filiuꝫ:non erat ꝓprie figura. Sublata igitur figura non vldetur iudex aſtrictus ad aliquas formas rimulas vel figuras iudicioꝝ niſi qͣꝫtum hic exprimit̉ ⁊ expreſſa plusreſpiciunt figuram facti negocij vel cauſe qͣꝫ iudicij: vt.jͣ. dicam. Dicunt etiam quidam libelli oblationē remitti per verbum de plano. C. de naufra. l. de ſubmer. nauibus. li. xj. Alij contra: ⁊ de hoc. ff. de accu. leuia. ⁊ deoffi. ꝓcon. nequaqͣꝫ. §. vbi decretum. ⁊ in tractatu quaꝫallegat. jͣ. glo. ij. Io. an. c ¶ Lite conteſta. Sed cū petitio ſit in actis ſcribenda: vt. jͣ. ver. verum. ſed litis conteſtatio non eſt facienda vt hic: quid erit de deliberatorijs: dabunt̉ ne alique deliberatorie reo in alijs iudiciiplanum eſt deliberatorias eſſe de ſubſtantia ſi petant̉:vt no. ij. q. j. in ſumma. ⁊. iij. q. iij. cum accuſatus. ⁊ patet in aucͣ. offerat̉. e. q. Unde dicūt Inno. ⁊ Hoſtien̄. delibel. obſa. c. j. vt ibi ſcripſi ſuper. j. glo. deliberatorias artari poſſe ſed non penitus denegari: licet tacite ⁊ expreſſe poſſit illis renunciari alle. ff. de fer. l. j. C. de ep̄iſ. ⁊ cleri. aucͣ. generaliter. ⁊ de hoc etiam de dila. c. j. ⁊. ij. Sedin his cauſis ex quo non eſt neceſſaria conteſtatio: nonvidet̉ neceſſaria deliberatio. ad hoc facit: quia interduꝫin his que ſummariam cognitionem requirūt ſimul petit̉ ⁊ iurat̉. ff. de eden. quedam. §. fi. Sed contra exigit̉iuramentum calumnie in his cauſis vt ſequit̉. Iteꝫ poteſt reus conuenire: vt. jͣ. ver. veruꝫ. in deliberatorijs autem quomodo iurabit vel reconueniet. Item per hancformam non tollitur iudicis recuſatio cum exceptiones⁊ defenſiones legitime reſeruentur vt ſequit̉. Item abſurdius eſſet hunc iudicem ſi ſuſpectus eſt recuſari nonpoſſe: qͣꝫ eum qui ꝓcedit in figura iudicij: cum iſte plusledere poſſit. Saltem igitur ſuper hoc deliberare permittatur: nec artetur tam p̄cipiti feſtinatione iudiciumſuſcipere. ff. de admi. tu. rtor qui repertorium. §. j. in fine. ff. de lure fiſ. l. edicto. §. cum auteꝫ. Io. an. d ¶ Nōpoſtulet. Scire debes ꝙ Iohannes faſcioli pyſanus legum doctor compoſuit quendam tractatum de ſummaria cognitione quem Gull. poſuit in Spe. prima partede offi. iudi. §. fi. vbi inter alia tractat: an in ſummarijsrequiratur libellus vel conteſtatio: de quo vide in predicto. §. ver. qͣꝫto. ⁊ ꝟ. ſeq. Io. an. e ¶ Feriaꝝ. Iſtudforſan induceret ſolum verbum de plano: quaſi plane ⁊in domo non pro tribunali ſedendo id valeat expediri:facit. ff. de fer. l. ij. ⁊. l. miles. §. ſexaginta. ff. de adul. Io.an. f ¶ Ob neceſſitates. Sic̄ eſt tp̄s feriaꝝ vindemiarum ⁊ meſſium quibus etiam ferijs partes renunciarepoſſunt. sͣ. de fer. c. fi. in fine. in hoc ergo differūt he cauſe ab alijs: quia in his procedit iudex inultis partibusin alijs ſecus in quibus preter appellationem ſententiaeſſet nulla lata parte inuita vel abſente. ff. de fer. l. j. Acontrario vero huius littere patet ꝙ ferijs introductisin honorem dei vel ſanctorum procedere non poteſt talis ludex per ꝙ viderentur expedita que no. xv. q. iij. inſummā. per Gull. in Spe. de fer. §. ij. ad fi. vt ſcilicet in