De exceſſibus prelatoꝝTi. VI
a mittūt ⁊ tabellionibꝰ publibcis inhibēt: ne inſtr̄a ꝯficiātet iudicibꝰ ne iuſticiā faciāt:ac iuriſperitꝰ ne ꝯſiliū vel auxiliū p̄beāt ī cauſis ſeu negoccijs eorūdē pn̄tatos ꝑ exemptos ad ordines vel bn̄ficiaquorū pn̄tatio ad eos ꝑtinetnolūt admittere: niſi pn̄tātesd ponāt obediētiā in ſalutatioe ne lr̄aꝝ quas ꝓ hmōi p̄ſentattione trāſmittūr. Eccleſijs qͦꝫvacantibꝰ in qͥbus monaſteria ius obtinēt patronatꝰ repulſis ꝑſonis idoneis p̄ſentatꝭ ad eas ꝑſonas īſtituūt ingͣ abiles atqꝫ īdignas. Quidāī etiā eccl̓ias curā aīaꝝ hn̄tesad mēſaꝫ abbatū ſpectātes:qͣrū fructꝰ qn̄qꝫ clericis ſecuklaribꝰ tradūt ſeu cōcedūt adfirmā: clericis ip̄is decedētibus ſuis cōferūt clericꝭ qͣꝫqͣꝫip̄e ꝓpter hͦ eccl̓ie ī veritaten nō vacēt. Nōnulli qͦꝫ in eccleſijs monachorū iura ip̄oꝝ iniuſte ſibi appropriāt: ⁊ de ipſorū redditibꝰ vt volunt orndināt: ita ꝙ rectoribꝰ eaꝝ nōo remanet vn̄ valeāt ſuſtētari.§ Quidā cum armis ⁊ erectovexillo molēdina ⁊ alia bona ꝯͣ iuſticiā deſtruūt exēptorū: qui etiā tāto tꝑe poſſederrūt: ꝙ d̓ ꝯtrario memoria nōs exiſtit: mittūtqꝫ frequent̉ ad
monaſteria ſuarū ciuitatū etdioceſū ſuos cōſāguineos ⁊nepotes: ⁊ īterdū aīalia ſuat cū cuſtodibꝰ vt eis de bonismonaſteriorū debeatᵇ ꝓuidevri. Abbates inſuꝑ ⁊ prioresmōaſterioꝝ frequēter cōpellūt: vt ſuis ꝯſāguineis ⁊ nepotibꝰ monaſterioꝝ ſuoꝝ ſeuporatuū poſſeſſiōes ꝯcedāt īꝑpetuū vſqꝫ ad tp̄s: qͣs qͥdēꝯceſſiones nos nullas eē vog lumꝰ ip̄o iure. Eoſdē qͦꝫ abbates ⁊ pͥores qn̄qꝫ cōpellūtad p̄ſentādū ſibi ad eccl̓iasvacātes in qͥbꝰ ius obtinentꝫ pr̄onatꝰ: ⁊ ad monachandūinterdū ſuos familiares ꝯſāa guineos vl̓ nepotes. Freq̄nbter etiā ꝑmittūt ⁊ tacite ꝯſentiūt ꝙ in ſuo dn̄io tꝑali ꝑ milites vaſallos ⁊ ip̄orū tꝑalesofficiales monaſterioꝝ bonamobilia ⁊ īmobilia ꝑ violentiā occupent̉: in caſibꝰ nō ꝑmiſſis a iure ⁊ alie varie iniurie ꝑſonis eccl̓iaſticꝭ ⁊ monaſterioꝝ hoībꝰ irrogent̉. Preterea īterdū iniuſte abbatespͥores ⁊ alios bn̄ficiatos hn̄ficijs ſuis pͥuāt: vt ſic fructbn̄ficioꝝ illoꝝ ꝑciꝑe valeantpͥmo āno p̄textu pͥuilegij qꝛaſſerūt ſe hr̄e: ꝙ vſqꝫ ad certū tp̄s fructꝰ bn̄ficioꝝ vacāotiū poſſint ꝑciꝑe primi anni:
¶ ¶ Tabelllonibꝰ. xij. b ¶ Cōf̓iciāt. in cauſis vel negocijs ⁊cͣ. vt feqͥt̉: ⁊ hͦ ē ꝯͣ formā iuramēti ip̄oꝝ de quadixi: ne cle. vel mō. ſicut te. ⁊ no. in Spe. de inſtru. edi..§. reſtat. ꝟ. ſꝫ q̄ro ſub qͣ. c ¶ Preſentatos. xiij.d ¶ Obedientiā. dicēdo ſalutē ⁊ obediētiā debitā etde uotā vel his ſimilia ſi ſint exempti. nō tenēt̉obediētiā ꝓfiteri. d̓ pͥui. cū olimij. ſi nō ſūt exempti ſatis eſt ꝙ apͥncipio ꝓmiſerunt. de ſimo. nede. e ¶ Lr̄aꝝſit gͦ pn̄tatio ꝑlr̄as de his q̄ fiunt a p̄latis. esnoſcit̉. vbi de hͦin. j. glo.Eccleſijs.xliij. al̓s ī eccl̓ijsg ¶ Indignas.ad eoꝝ remotionē dato etiaꝫ ꝙeſſent digni agere pn̄t p̄ſentātes⁊ pn̄tatꝭ xvj. q.vij. decernimꝰ. d̓lure patro. ex litteris. ⁊. c. ex inſinuatiōe: d̓ re iudi. cū bertoldꝰ.h ¶ Quidam.etiā. xv.Ad mēſā.no. Inno. de re.ec. nō alie. vt ſuꝑꝙ res ī qͥbꝰ eccleſia habet directū dn̄iū: ſꝫ alivtile: vt ſunt feuda: non pn̄t dicide mēſa: cū aliꝰfructꝰ ꝑcipiat: ⁊ꝓ tāto illoꝝ etiāad eccleſiā reuerſorū fieri ꝑmittitur noua infeudatio: de feudisc. ij. ſꝫ querit̉ q̄eccleſie dicant̉ ꝓprie de menſa p̄latōꝝ vel capituloꝝ vel ſingulariū dignitatū vel p̄bendarū? ⁊ videt̉ ꝙ ille q̄ ſunt mēſis eoꝝvnite intm̄ ꝙ rectorē vel vicariū ꝑpetuū nō habēt alium qͣꝫ illum cui facta eſt annexio. qd̓ ꝓbat hec lr̄a. ea.cōpila. de reſcrip. c. j. de ſup. neg. p̄la. c. j. Iſtud aūt poteſt ſic eſſe ꝑ vnionē ſic factā ꝑ ep̄m de cōſenſu capl̓i. sͣ.ca. cōpila. de re. eccle. nō alienā. ſi vna. de ſta. mo. c. j. §ad hoc. ꝑ p̄ſcriptionē: vt no. in pre. decre. vt ſuꝑ papalē cōceſſionē: ⁊ de hac nō dubitat̉. de priui. paſtoralis.nec putes ꝙ eccl̓ia q̄ pleno iure ſubiectionis ſpectat adillos ꝓpterea dicat̉ de mēſa: licet em̄ rector talis eccleſie inſtitutionē vl̓ deſtitutionē ab illis recipiat: ⁊ ab illis viſitet̉ etiā quo ad temporalia: nō tn̄ ad ſuos vſuscōuertere: niſi illā habeāt in menſa vel in ſuos vſus cōuertendā qd̓ ꝓbant p̄di. decre. ſed ob. ei qd̓ dixi in ec-
cleſia q̄ ſpectat ad meuſam poni ⁊ deponi ꝓ libito vlcariū tꝑalē. decre. extirpāde. §. qͥ vero. de p̄bē. ⁊ sͣ. ea.cōpila. d̓ iurepa. c. j. ꝑ q ptꝫ ꝙ in eccl̓ia annexa quo adſpūalia inſtituit̉ rector vel ꝑpetuꝰ vicariꝰ. Sꝫ dico ijaut eccl̓ia ſpectās ad mēſam p̄lati vel collegij vl̓ dignitatē habētis velp̄bēdarij recipitſuperioris inſtitutionē quo adregimen eccleſievel ſaltē populi⁊ tūc locum habet qd̓ dicit̉ d̓ vicario perpetuo:aut pleno iureſpectat ad illumetiā quo ad ſpiritualia: et tunchabet locum qd̓d̓r de vicario tēporali: etiā ſi ſitcurata vt hic: etſuꝑ his vide qd̓ſcripſi de p̄ben.de monachis. depͥui. paſtoralis.k ¶ Ad firmā.d̓ loca. veſtra. nep̄lati vices ſuasc. fi. l ¶ Nonvacent. fa. sͣ. ea.cō. de reſcri. c. j.de ſuꝑ. neg. pre.c. vno. §. p̄miſſa.illi em̄ nō erantrectores ſed firmarij: ſecus ſi rectores fuiſſent lꝫmanuales vt ibim ¶ Nōnulli.xvj. n ¶ Rectoribus. qͥ alibidicunt̉ vicarij. d̓p̄ben. de monachis. o ¶ Suſtentari. ꝯͣ id. sͣ.ea. cōpi. de iurepa. c. j. cū ꝯcor.¶ Quidam.xvij. q ¶ Cūarmis. tenet̉ gͦ d̓vi publica. de hͦde ordi. cog. c. ij. in. j. glo. rNō exiſtit. ⁊ ſic in preſcrip. reuelaret̉ ab onere ꝓbādi titulū. de p̄ſcpͥ. c. j. li. vj.s ¶ Mittuntqꝫ. xviij. tUt eis. de cōſanguineis nepotibus animalibus et cuſtodibus ipſorū.v¶ Abbates. xix. x ¶ Ipſo iure. cōcor. sͣ. ea. cō.de re. eccle. nō alie. c. j. ⁊ ibi cōcedēti pena ſuſpenſionisimponit̉. y ¶ Eoſdē. xx. ¶ Monachāduꝫ. qd̓quādoqꝫ ſpectat ap ſolos p̄latos: quod dic vt de regula. c. fi. li. vj. a ¶ Frequenter. xxj. b ¶ Et. repetepermittunt qd̓. c ¶ Preterea. xxij. d ¶ Anni. dereſcrip. ſi ꝓpter. li. vj. et licet hec lr̄a poſſet induci qd̓priullegium tale cōp̄hendat beneficia etiaꝫ ſpectantiaad exemptos: nō tn̄ ꝓbat de beneficijs exemptis ex qͦꝑ ep̄m fit priuatio vt p̄miſit. quicquid tn̄ dicat Arch̓.in decre. ſi propter. puto ꝙ ſi in priuilegio dicit̉ de be-
o. glo.
I I iij