LiberIII
a quis ſeip̄m. Dedit igit̉ nobisb ſe in pabulū: vt quia per mortem hō corruerat: ⁊ per cibūcip̄e releuaret̉ ad vitā. cecidithomo per cibum ligni mortiferi: releuatus eſt homo percibū ligni vitalis: in illo pependit eſca mortis: in iſto pependit vite alimentuꝫ. illiuseſus meruit leſionem. iſtiꝰ guſtus intulit ſuauitateꝫ: guſtꝰſanciauit: et guſtus ſanauit:vide quia vnde vulnus eſt ordtum prodijt ⁊ medela: ⁊ vndeē mors ſubijt: exinde vita euetnit. De illo ſiquideꝫ guſtū dicitur: Quacūqꝫ die comederis morte morierꝭ. De iſto ꝟoglegit̉: Si quis comederit exhoc pane viuet in eternum. h̓eſt cibus qui plene reficit: vere nutrit: ſummeqꝫ īpinguat.non corpus ſed cor: non carnem ſed animā: non ventremſed mentē. homini ergo qͥ ſpiritualia alimonia indigebatſaluator ipſe miſericors d̓ nobiliori et potentiori huiꝰ mundi alimento pro anime refection pia diſpoſitiōe prouidit:decens quoqꝫ liberalitas extitit: ⁊ cōueniens operatio pietatis: vt verbū dei eternumquod rōnabilis creature cibneſt ⁊ refectio factuꝫ caro ſe rationabili creature carni ⁊ corpori homini videlicet in eduliū largiret̉. Panē angelorūī māducauit homo. et ideo ſamuator ait: Caro mea vere eſteſt cibus. Hic panis ſumiturſed vere nō cōſumit̉: manducatur ſed non tranſmutat̉: qꝛin edentē minime trāſformat̉ſed ſi digne recipit̉ ſibi recipinens cōformatur. O excellentiſſimum ſacramentū. O adorandum venerandum colendum glorificandū: precipuismagnificandū laudibus: di-
gnis preconijs exaltandum:cunctis honorandū ſtudijs:deuotis perſequenduꝫ obſequijs: et ſinceris mētibus retinendū. O memoriale nobiliſſimū intimis cōmendandūprecordijs: firmiter animo alligandū diligenter reſeruandū in cordis vtero. ⁊ meditatiōe cordiſ ac celebratōe ſedula recenſendū: huius memorialis continuam debemus celebrare memoriā: vt illiꝰ cuiip̄m fore memoriale cognoſcimus: ſemper memores exiſtamus: qꝛ cuiꝰ donū vel munfrequētiꝰ aſpicit̉: huiꝰ memooria ſtrictiꝰ retinet̉. Licet igit̉hoc memoriale ſacramentū īquotidianis miſſaꝝ ſolēnijspͦ frequētet̉ ꝯueniēs tn̄ arbitramur ⁊ dignū vt de ipſo ſemelſaltē in anno ad ꝯfundēdamſpecialiter hereticoꝝ ꝑfidiā ⁊q̄ inſaniā memoria ſolēnior ⁊ celebrior habeat̉. In die nāqꝫcene dn̄i qͦ die ip̄e chriſtꝰ hͦ inſtituit ſacramentū: vniuerſaeccl̓ia ꝓ penitentiū recōciliatione ſacri ꝯfectiōe chriſmatꝭs ad īpletionē mādati circa lotionē pēdū ⁊ alijſs plurimū occupata plene vacare non pōtcelebrationi huiꝰ maximi ſacramēti. hoc enī circa ſanctorqͦs ꝑ anni circulū veneramurip̄a obſeruat eccl̓ia: vt qͣꝫuisin letanijs ⁊ miſſis ac alijs etip̄oꝝ memoriā ſepius renouemus: nihilominꝰ tn̄ ipſorumnatalicia certis diebꝰ ꝑ annūſolēnijs recolat feſta: ꝓpt̓ h̓eiſdem diebus ſpecialia celebrando: ⁊ quia in his feſtiscirca ſolennitatis debitū aliquid per negligentiā aut reifamiliaris occupationeꝫ: autalias ex humana fragilitateomittitur: ſtatuit ip̄a mat̉ eccleſia certā diē in qua genera
a ¶ Seipſuꝫ. No. ꝓ forma ſalutatōis qͣ qͥs offert ſeip̄ꝫqͣ breuitatꝭ etiā cā multū vtor. Et fortior eſt oblatio qͣqͥs ſeip̄ꝫ offert qͣꝫ qͣ bona vl̓ res ml̓tas offert. Itē no. ꝓtheologis qͥ tenēt ꝙ idē opꝰ meritoriū laudabiliꝰ ē ī vouēte vl̓ ꝓfeſſo qͣꝫ ī alio. ꝓbāt: qꝛ vouere opꝰ latrie ē: q̄ p̄cipua ꝟtꝰ ē intermorales. opꝰ aūtnobiliorꝭ ꝟtutꝭ ēmelius ⁊ magismeritoriū. ⁊ d̓ latria q̄ eſt cultꝰ ⁊ſeruitꝰ q̄ ſoli deodebet̉. d̓ ꝯſe. diſ.iij. venerabilis.Scd̓a qꝛ vouēsn̄ ſolū qͦ ad actūſed etiaꝫ quo adptāteꝫ ſubijcit ſedeo: vt de ceteroaliud agere nonpoſſit. ergo plusdat ẜm Anſelmum libro d̓ ſil̓itudinibus. qͥ detfructū ⁊ arboreꝫqͣꝫ qͥ dat ſolū fructum. Tertio qꝛꝓpt̓ votū immobilit̓ volūtas firmatur in bonuꝫ.Ad ꝑfectionemaūt virtutis ꝑtinet aliqͥd agereex voluntate firmata ī bono: vtpatꝫ ꝑ Ph̓m. ij.ethicoꝝ. Et Augu. Felix neceſſitas q̄ ad melioracōpellit. gͦ magꝭmeritoriū Io.b ¶ Mortem.Clariꝰ ad ꝓpoſituꝫ dixiſſet: qꝛ ꝑcibum in morteꝫhomo ⁊cͣ.c ¶ Ipſe. Hō.d eMedela.⁊ ſic de cibo dicere poſſumꝰ: cibꝰdānauit qͥ ſaluauit: vt de ml̓iered̓r. ⁊ no. de ſacravnēt. c. vno. ꝟ. ꝑfrōtis. ſꝫ non eſtidē ſpecie: vt hicpatet Io. an.e ¶ Euenit. Cōcor. p̄fatio cruciſvt dixi. sͣ. ea. cōde ſum. tri. c. j. ſuper verbo cruci.f ¶ Dicit̉. Gen̄.ij. circa mediuꝫ.g ¶ Legit̉. Io.vj. circa fi. de peni. di. ij. charitas
eſt aqͣ Io. h ¶ Animā. de offi. or. int̓ cetera. l ¶ Prtrē. d̓ ꝯſe. di. ij. vt qͥd paras. k ¶ Factū caro. Ioh̓. j. d̓biga. debitū. l ¶ Hō. psͣ. lvij. Attēdite popule meꝰ.m ¶ Ait. Ioh̓. vj. de conſe. di. ij. dupliciter.n ¶ Conformatur. Uide qd̓ no. de cōſe. di. ij. non iſte.⁊ quod no. et dixi de iudeis. et ſiiudeos.o ¶ Licet igit̉.Secunda pars.p ¶ Frequēter.Quod ex multiſcauſis ſapientiadei vtile forte p̄uidit: quod dicvt de conſe. diſt.ij. iteratur.q ¶ Inſaniam.De quibuſdā illorum erroribusde conſe. diſtī. ij.cum omne.r ¶ Cōfectione.Que fieri debetſingulis annis ⁊vetꝰ cremari. decōſe. diſ. iij. lr̄is.⁊ pōt fleri tꝑe interdicti. de ſentē.excō. qm̄. li. vj.s ¶ Lotionem.Ioh̓ .xlij.t ¶ Certā diē .ſ.kalendaꝝ nouēbris ſic dictꝭ: qꝛnōnꝰ mēſiſichoādo a martio: vt īchoabāt antiqͥ qͥſolū decē menſeshabuerunt vſqꝫad tp̄s Iulij ceſarꝭ ⁊ Numi pōpilij. ⁊ tūc diſtincto ⁊ correcto annō ẜm curſuꝫ ſolis redeūtis: ī fine anni ad eūdēpūctū: additi fuerūt duo mēſes īpͥncipio āni .ſ. ianuariꝰ ⁊ februariꝰ. ⁊ ꝓpt̓ horasſex que ſuperantoportuit ſingul̓qͣttuor ānis addi diē biſextileꝫ.qd̓ dic vt de ꝟb.fig. q̄ſiuit. ⁊ tūctꝑis Iuliꝰ vocabat̉ qͥntll̓: ⁊ Auguſtꝰ ſextil̓ qͥ poſtea a iulio ⁊ auguſto denomīatifuere: vel ꝓpteripſorum ortu: vl̓propter rem proſpere geſtam.
An opuslaudabiliſit in voute vel profeſſo qͣꝫ liali
Anſelmꝰ
Gen̄. 2. c.
Ioh̓. 6. e
Quancaturuembꝰ
Psͣ. 57.
Ioh̓. 6. f.
IulAu