Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

LiberIII

a quis ſeip̄m. Dedit igit̉ nobisb ſe in pabulū: vt quia per mortem hō corruerat: ⁊ per cibūcip̄e releuaret̉ ad vitā. cecidithomo per cibum ligni mortiferi: releuatus eſt homo percibū ligni vitalis: in illo pependit eſca mortis: in iſto pependit vite alimentuꝫ. illiuseſus meruit leſionem. iſtiꝰ guſtus intulit ſuauitateꝫ: guſtꝰſanciauit: et guſtus ſanauit:vide quia vnde vulnus eſt ordtum prodijt ⁊ medela: ⁊ vndeē mors ſubijt: exinde vita euetnit. De illo ſiquideꝫ guſtū dicitur: Quacūqꝫ die comederis morte morierꝭ. De iſto ꝟoglegit̉: Si quis comederit exhoc pane viuet in eternum. h̓eſt cibus qui plene reficit: vere nutrit: ſummeqꝫ īpinguat.non corpus ſed cor: non carnem ſed animā: non ventremſed mentē. homini ergo qͥ ſpiritualia alimonia indigebatſaluator ipſe miſericors d̓ nobiliori et potentiori huiꝰ mundi alimento pro anime refection pia diſpoſitiōe prouidit:decens quoqꝫ liberalitas extitit: ⁊ cōueniens operatio pietatis: vt verbū dei eternumquod rōnabilis creature cibneſt ⁊ refectio factuꝫ caro ſe rationabili creature carni ⁊ corpori homini videlicet in eduliū largiret̉. Panē angelorūī māducauit homo. et ideo ſamuator ait: Caro mea vere eſteſt cibus. Hic panis ſumiturſed vere nō cōſumit̉: manducatur ſed non tranſmutat̉: qꝛin edentē minime trāſformat̉ſed ſi digne recipit̉ ſibi recipinens cōformatur. O excellentiſſimum ſacramentū. O adorandum venerandum colendum glorificandū: precipuismagnificandū laudibus: di-

gnis preconijs exaltandum:cunctis honorandū ſtudijs:deuotis perſequenduꝫ obſequijs: et ſinceris mētibus retinendū. O memoriale nobiliſſimū intimis cōmendandūprecordijs: firmiter animo alligandū diligenter reſeruandū in cordis vtero. ⁊ meditatiōe cordiſ ac celebratōe ſedula recenſendū: huius memorialis continuam debemus celebrare memoriā: vt illiꝰ cuiip̄m fore memoriale cognoſcimus: ſemper memores exiſtamus: qꝛ cuiꝰ donū vel munfrequētiꝰ aſpicit̉: huiꝰ memooria ſtrictiꝰ retinet̉. Licet igit̉hoc memoriale ſacramentū īquotidianis miſſaꝝ ſolēnijspͦ frequētet̉ ꝯueniēs tn̄ arbitramur ⁊ dignū vt de ipſo ſemelſaltē in anno ad ꝯfundēdamſpecialiter hereticoꝝ ꝑfidiā ⁊q̄ inſaniā memoria ſolēnior ⁊ celebrior habeat̉. In die nāqꝫcene dn̄i qͦ die ip̄e chriſtꝰ hͦ inſtituit ſacramentū: vniuerſaeccl̓ia ꝓ penitentiū recōciliatione ſacri ꝯfectiōe chriſmatꝭs ad īpletionē mādati circa lotionē pēdū ⁊ alijſs plurimū occupata plene vacare non pōtcelebrationi huiꝰ maximi ſacramēti. hoc enī circa ſanctorqͦs ꝑ anni circulū veneramurip̄a obſeruat eccl̓ia: vt qͣꝫuisin letanijs ⁊ miſſis ac alijs etip̄oꝝ memoriā ſepius renouemus: nihilominꝰ tn̄ ipſorumnatalicia certis diebꝰ ꝑ annūſolēnijs recolat feſta: ꝓpt̓ h̓eiſdem diebus ſpecialia celebrando: ⁊ quia in his feſtiscirca ſolennitatis debitū aliquid per negligentiā aut reifamiliaris occupationeꝫ: autalias ex humana fragilitateomittitur: ſtatuit ip̄a mat̉ eccleſia certā diē in qua genera

a Seipſuꝫ. No. ꝓ forma ſalutatōis qͣ qͥs offert ſeip̄ꝫqͣ breuitatꝭ etiā cā multū vtor. Et fortior eſt oblatio qͣqͥs ſeip̄ꝫ offert qͣꝫ qͣ bona vl̓ res ml̓tas offert. Itē no. ꝓtheologis qͥ tenēt ꝙ idē opꝰ meritoriū laudabiliꝰ ē ī vouēte vl̓ ꝓfeſſo qͣꝫ ī alio. ꝓbāt: qꝛ vouere opꝰ latrie ē: q̄ p̄cipua ꝟtꝰ ē intermorales. opꝰ aūtnobiliorꝭ ꝟtutꝭ ēmelius ⁊ magismeritoriū. ⁊ d̓ latria q̄ eſt cultꝰ ⁊ſeruitꝰ q̄ ſoli deodebet̉. d̓ ꝯſe. diſ.iij. venerabilis.Scd̓a qꝛ vouēsn̄ ſolū qͦ ad actūſed etiaꝫ quo adptāteꝫ ſubijcit ſedeo: vt de ceteroaliud agere nonpoſſit. ergo plusdat ẜm Anſelmum libro d̓ ſil̓itudinibus. qͥ detfructū ⁊ arboreꝫqͣꝫ qͥ dat ſolū fructum. Tertio qꝛꝓpt̓ votū immobilit̓ volūtas firmatur in bonuꝫ.Ad ꝑfectionemaūt virtutis ꝑtinet aliqͥd agereex voluntate firmata ī bono: vtpatꝫ ꝑ Ph̓m. ij.ethicoꝝ. Et Augu. Felix neceſſitas q̄ ad melioracōpellit. gͦ magꝭmeritoriū Io.b Mortem.Clariꝰ ad ꝓpoſituꝫ dixiſſet: qꝛ ꝑcibum in morteꝫhomo ⁊cͣ.c Ipſe. Hō.d eMedela.⁊ ſic de cibo dicere poſſumꝰ: cibꝰdānauit qͥ ſaluauit: vt de ml̓iered̓r. ⁊ no. de ſacravnēt. c. vno. ꝟ. ꝑfrōtis. ſꝫ non eſtidē ſpecie: vt hicpatet Io. an.e Euenit. Cōcor. p̄fatio cruciſvt dixi. sͣ. ea. cōde ſum. tri. c. j. ſuper verbo cruci.f Dicit̉. Gen̄.ij. circa mediuꝫ.g Legit̉. Io.vj. circa fi. de peni. di. ij. charitas

eſt aqͣ Io. h Animā. de offi. or. int̓ cetera. l Prtrē. d̓ ꝯſe. di. ij. vt qͥd paras. k Factū caro. Ioh̓. j. d̓biga. debitū. l Hō. psͣ. lvij. Attēdite popule meꝰ.m Ait. Ioh̓. vj. de conſe. di. ij. dupliciter.n Conformatur. Uide qd̓ no. de cōſe. di. ij. non iſte.⁊ quod no. et dixi de iudeis. et ſiiudeos.o Licet igit̉.Secunda pars.p Frequēter.Quod ex multiſcauſis ſapientiadei vtile forte p̄uidit: quod dicvt de conſe. diſt.ij. iteratur.q Inſaniam.De quibuſdā illorum erroribusde conſe. diſtī. ij.cum omne.r Cōfectione.Que fieri debetſingulis annis ⁊vetꝰ cremari. decōſe. diſ. iij. lr̄is.⁊ pōt fleri tꝑe interdicti. de ſentē.excō. qm̄. li. vj.s Lotionem.Ioh̓ .xlij.t Certā diē .ſ.kalendaꝝ nouēbris ſic dictꝭ: qꝛnōnꝰ mēſiſichoādo a martio: vt īchoabāt antiqͥ qͥſolū decē menſeshabuerunt vſqꝫad tp̄s Iulij ceſarꝭ ⁊ Numi pōpilij. ⁊ tūc diſtincto ⁊ correcto annō ẜm curſuꝫ ſolis redeūtis: ī fine anni ad eūdēpūctū: additi fuerūt duo mēſes īpͥncipio āni .ſ. ianuariꝰ ⁊ februariꝰ. ⁊ ꝓpt̓ horasſex que ſuperantoportuit ſingul̓qͣttuor ānis addi diē biſextileꝫ.qd̓ dic vt de ꝟb.fig. q̄ſiuit. ⁊ tūctꝑis Iuliꝰ vocabat̉ qͥntll̓: ⁊ Auguſtꝰ ſextil̓ qͥ poſtea a iulio ⁊ auguſto denomīatifuere: vel ꝓpteripſorum ortu: vl̓propter rem proſpere geſtam.

An opuslaudabiliſit in voute vel profeſſo qͣꝫ liali

Anſelmꝰ

Gen̄. 2. c.

Ioh̓. 6. e

Quancaturuembꝰ

Psͣ. 57.

Ioh̓. 6. f.

IulAu