LiberIII
a aut locū in capitulo non habbere: etiaꝫ ſi hoc ſibi ab alijslibere concedat̉. Ad prioratus quoqꝫ adminiſtrationesaut quecunqꝫ in antea nonſ aſſumūt̉ officia etiā tanqͣꝫ viē carios ſeu miniſtros vel locum aliorum tenētes: quodqꝫ animarum curam et regimen nec pro ſe poſſint nec ꝓfalijs exercere. Quicqͥd autēin contrariū attentatum fuegrit: ſit irritum ipſo iure: quohuis priuilegio non obſtante.Ad illoꝝ aūt mendicantiumī ordines quos apoſtolica ſedes eo modo ſubſiſtere volu-
it vt eorum profeſſoribus itain illis remanere liceret: ꝙknullum extunc admitterentad profeſſionem eorum quibuſcunqꝫ conceſſit licentiami generalem ad approbatos amilios ordines tranſeundi: preſentem nolumus conſtitutionem extendi. Idem. Pubes per annum deferens habitum nouitioruꝫ non patenter diſtinctum ab habitu prefeſſorum intelligitur profeſſus. Iohannis an̄. ca. IIOs qui deinceps in3diſcretionis conſtitutio etateᵐ nouitiorum habitum
plrulo generali vl̓ ꝓuīctali: de ſta. mo. in ſingul̓. jͣ. tl. j. c. j.in fi. tal̓ em̄ abbas vel pͥor in illis capl̓is vocē nō habebit cū alijs abbatibꝰ vl̓ pͥoribꝰ: ⁊ hͦ ſonat lr̄a aut locū. ſolēt em̄ tales in talibꝰ capl̓is ſibi vēdicare certū locuꝫ innūero: puto ſcd̓m vel qͣrtū. fac̄ de pͥuil̓. ex ore. Vel intelligat̉ de pͥoribꝰ ⁊alijs admīſtrationē hn̄tibꝰ in mō aſterijs: qͥ tn̄ nonſunt pͥncipales p̄lati mōaſterij: etilli in capl̓o etiaꝫſpāli ip̄iꝰ mōaſterij voce habebūtvn̄ nec de abbatibusⁱ exp̄ſſit lr̄a.Et lꝫ qͥdā monaſteriā regant̉ ꝑores: de illis tn̄ n̄intellexit: tn̄ illd̓ꝟbū regimē qd̓cūqꝫ multū ē generale: ſꝫ cū excludat a voce capl̓i.⁊ capl̓m ſit qͥd diuerſuꝫ a pͥncipalip̄lato: n̄ puto qd̓ip̄m excludat: vtno. ea. cō. d̓ eta. ⁊qͣli. vt hi qͥ. in glo. cathedralibus. ⁊ ibi vide. a ¶ Locū. Hoc plus ponit qͣꝫ p̄di. decre. vt hi qͥ. forte ꝓpter illud qd̓ ꝓxime dixi: ⁊ lꝫ ꝓhibeat locum capl̓i nō ꝓhibetſtallū chori: vt ibi dixi. b ¶ Ab alijs. De capl̓o: ⁊ concor. p̄di. dec̄. vt hi qͥ. ⁊ d̓ elec. ꝯſtitutꝭ. c ¶ Officia. gͦ nōpoterūt eſſe ſacriſte camerarij caſtaldi economi ſyndicivel his ſil̓es: ⁊ egerēt hec etiā declaratiōe: videt̉ em̄ includere ſolū officia ſubiecta eccl̓iaſtice regule: ꝓ ⁊ ꝯͣ. j. qiij. ſaluator circa mediū. Sꝫ vidi dubitari an poſſit p̄dicare: ⁊ videt̉ ꝙ ſic: qꝛ verbū dei nō dꝫ eſſe alligatū. ij.ad Timoth̓. ij. ⁊ Apl̓s ad Philip .j. Siue ꝑ occaſionemſiue ꝑ veritatē chriſtus annūciet̉: in hͦ gaudeo ⁊ gaudebo: ad idē. xlx. di. ſcd̓m. vbi dicit̉ ꝙ nō refert qͥs p̄dicet: ſed qualia p̄dicet. Contrariū puto cū p̄dicare ſit officiū cure: ⁊ officiū ⁊ cura ſint eis hic ꝓhibita: nec etiaꝫꝓ alijs exerceāt. Primū ꝓbat̉ de offi. ordi. inter ceteras. ea. cōpi. de ſepul. dudū. §. hmōi. de here. cū ex iniūcto.⁊. c. excolcamus. §. qꝛ vero. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊. c. ſequē. ſimilede iudeis. qͣꝫ ſit. Auctoritates Apl̓i intelligunt̉ d̓ hisbus cōpetit. xlij. di. qͥeſcamus. qͥ licet ꝓpter vanā gloriāvel temꝑale cōmodū p̄dicēt. gaudet̉ Apl̓s de p̄dicatōelicet nō de ipſoꝝ motiuo. Ad. c. ſcd̓m reſpondet: vt ibino. ⁊ vide quod no. xcij. di. in ſancta .xvj. q. j. adijcimus.Fateor tn̄ ꝙ in hoc inferior pena nō cōpetit: vt. jͣ. dicaꝫ:ſed ad hoc valet illud ſcire. qꝛ pn̄t ꝑhiberi: ⁊ hoc facientes puniri. d ¶ Dicarios. Prouidet ergo cōtra fraudem: qꝛ tales ꝓcuraſſent amicos p̄fici adminiſtrationibus vel cure animaꝝ: ꝑ quos feciſſent ſe ꝯſtitul vicarios: ⁊ facit de regu. iur̄. quod alicui. l. vj. e ¶ Locumalioꝝ. Plura ponit vt omnē fraudē q̄ in noīe fieri poſſet excludat: facit in aucͣ. vt nulli li. ha. lo. ꝯſerua. in pͥn.coll̓. ix. de elec. auaricie. ⁊. c. fundamēta. li. vj. cū ſi. ⁊ forte hoc dictū ꝓpter id qd̓ no. Hoſtien̄. de offi. vica. c. clericos. vbi dicit ꝙ vicarius nō ſubſtituit aliū in vicaria:ex cā tn̄ ad modicū tp̄s ponit aliū loco ſui. f ¶ Exercere. Repete ſtatuimus. g ¶ Irritū. Irritat gͦ ſuffragiū vocis ⁊ ꝓmotionē fienda ꝯͣ hanc ꝯſtonē: illa em̄ cadūt in decretū iſtud q̄ ſūt retractabilia. Sūt em̄ q̄dam
de officio cure q̄ ſi exercuiſſent nō eēt irrita: vt baptꝭare: euchariſtiā dare: ⁊ his ſil̓ia. Itē q̄dā q̄ ꝯſiſtūt ī facto⁊ nequeūt nō fuiſſe: ſic̄ p̄dicare: de qͦ p̄dixi caſtaldia ⁊ſil̓ia. ⁊ vide qd̓ dicā. jͣ. de here. c. j. ꝟ. duro. h ¶ Priulleglo. Prius ꝯceſſo. tn̄ lam cepit curia tales pͥullegiare ꝯͣhāc ꝯſtitutionē:vl̓ voluit nec potuit papa lege inducere ſucceſſori.de elec. īnotuit cūꝯcor. l ¶ Ordines. approbatosꝑ ſe. apo. tn̄ poſtcōciliū generale.k ¶ AdmitterētItaqꝫ oportet ꝙdeſināt in ſeip̄is.l ¶ ApprobatoſEtiā mīoris religiōiſ. m ¶ Trāſeūdi. ſingularit̓nō collegialit̓: vtptꝫ de relig. do. c.vno in fi. lib̓. vj.In his gͦ ceſſatro īducta in pͥn. c.qꝛ nō expedit ī eavocatiōe manerein qͣ vocati ſunt.Os qui. ¶ Se fummat determinans decre. ex ꝑ(te. eo. ti. ⁊ qd̓ ⁊ no. Ber. ⁊ Inno. ⁊ ip̄e Innocen̄. ⁊Hoſtien̄. eo. ti. c. ij. ⁊ Abb̓. eo. ti. ꝯſulti. ⁊ decre. j. eo. ti. li.vj. n ¶ Deinceps. Per hͦ ptꝫ ⁊ ꝑ verbū. jͣ. decernimusꝙ hec ꝯſtitutio ius nouū ſtatuit: ⁊ p̄terita nō reſpicit.Dicebamus em̄ olim ꝙ tūc delatio habitus ꝑ annū inducebat ꝓfeſſionē tacitā qn̄ erāt habitus indiſtincti: ⁊ſic intelligebat̉ decre. ex ꝑte. eo. ti. vt ibi no. in fi. vl. glo.ſi vero erat diſtincti ſecus qͣliſcūqꝫ foret diſtincto. eo. ti.ſtatuimus. ⁊ aꝑtius. eo. ti. c. j. in fi. li. vj. Hodie ꝟo quoad hūc caſuꝫ diſtinguimus qͣlis ſit diſtinctio habitus:an patēs altero de tribꝰ mōis h̓ exp̄ſſis: an latēs: putaꝑ bn̄dictionē veſtiū: ꝑſonā dātē locū vel formā datōis.ex duabꝰ em̄ capis qͣꝝ altera bn̄dicta vel data ꝑ ꝓuincialē vl̓ in capl̓o: altera nō: pͥmā a ſcd̓a diſcernere neſcꝭ.pͥmo caſu delatio tal̓ habitꝰ etiā vltra ānū nō īducit tacitā: ſcd̓o ſic. Iō āt dixi qͦ ad hūc caſuꝫ: qꝛ qͦ ad alios caſus adhuc ſtamꝰ iuri ātiqͦ: vt ſufficiat qͣliſcūqꝫ diſtīctio.vn̄ adhuc hodie maior qͥ ſciēter ⁊ ſpōte recipit habituꝫdiſtīctū ꝑ modū quē ſuꝑ dixi latēteꝫ: ſi ꝑſeuerat triduoꝓfeſſus ē: qd̓ dic vt eo. ti. ꝯſtōnē. li. vj. Et ex his noͣ triplicē habitū nouitioꝝ: diſtīctū: īdiſtinctū: ⁊ īdiſtinctiſſimū. Itē pͥmꝰ .ſ. diſtinctꝰ duplex hn̄s .ſ. diſtīctionē latētē⁊ patētē vt h̓. in habitu gͦ nouitioꝝ latēter diſtīcti vl̓ indiſtincto vl̓ indiſtīctiſſimo: dūmo receptꝰ fuerit ab adulto: delatio ꝑ ānū īducit tacitā: ⁊ hͦ īdubitatū. Delatioꝟo habitꝰ nouitioꝝ patēter diſtīcti vl̓ indiſtīcti vl̓ īdiſtīctiſſimi vbi receptꝰ fuerit ab īpubere ꝑ lapſuꝫ āni nō inducit tacitā: ⁊ ī his caſibꝰ adhuc veꝝ eēt qd̓ nō. Inno. īdecr. ex ꝑte. ⁊ Abb̓. ī decr. ꝯſulti. qͥ dicebāt ꝙ dilatio habitꝰ nouitioꝝ diſtīcti qͣꝫtocūqꝫ tꝑe nō īducit ꝓfeſſionē. ⁊Abb̓. dicebat ꝙ vidit lr̄aꝫ papalē abſolutoriā ꝯceſſaꝫ illi qͥ talē habitū detulerat fere ꝑ. xx. ānos. hec ꝓbāt̉. sͣ. e.ex ꝑte .j. ⁊. c. ſtatuimꝰ. e. ti. c. j. li. vj. ⁊ h̓ dubitat̉ tn̄ ne decre. iſta intēdat corrigere qd̓ vltīo dixi de īdiſtīctiſſimorecepto ab īpubere: vt. jͣ. dicā. o ¶ Etate. xiiij. ī vlro ⁊xij. ī mullere: ⁊ reqͥrit̉ etas ꝯſūmata .sͣ. eo. ad nr̄aꝫ. Necſufficit ꝙ prudētia vl̓ malicia ſuppleat etatē: de hͦ. s. eo.
Nplibitiuit