LiberDe rerū ꝑmutatiōe Ti.I

ſͦ vel ſi vacabat defenſor ei ſuper hoc datus non extitit: nequaqͣꝫ id poterit impugnari.c ¶ Quod ſi epiſcopꝰ ſūt etiācapituli accedente conſenſumenſe ſue: vel ipſi capitulogaliquaꝫ duxerit eccleſiā vnihendam hoc irritum eſſe decernimus et inane contrariai quāuis conſuetudine nō ob-

ſtante. De rerū ꝑmutatione.Ulemens quintus in concilio Uienenſi.ollatio de beneficijs cauſaꝑmūtatiōis vacātibus factaalijs qͣꝫ ꝑmutātibꝰ nō tenet.h. d. Io. an. ca. IEcōceſſione iuriskvtentibꝰ preſertimcirca ſpūalia illu-

quiſito illo culus erat ſine canſe cognitōe. no. tn̄ Hoſt.de exceſ. p̄la. ſicut vnire. ꝙ ep̄us eccleſias vnire nō poterat ſine collaudatione vel cōſenſu ambarū eccl̓iaꝝ: alle. e. ti. c. j. ⁊ de his que fi. a p̄la. c. j. ⁊ ī hͦ dicebat eū a papa differre: vt ibi ſcripſi: qd̓ hic reprobat̉. a ¶ Dacabat. approbatqd̓ nō. Innocē. ⁊Hoſtien̄. vt ecc.bene. vt noſtrū.in fi. vbi tenēt eccleſiā vacātē vniri et donari poſſe: ſicut dignitasvacanſ ſupprimipoſſet: de conſti.cum acceſſiſſent:cōtra ne. ſe. va. c.j. vbi ſe. va. nondiſſolultur vnio.eque igit̉ videretur ꝙ tunc fierinō poſſet. Solū. illud in epiſcopalibus ſedibus vel ibipapa principalius nouit ſecunda ratione .ſ. notari poſſet de ſubita mutatione: et ꝙ ordinationē prius factamfeciſſet contemplatione perſone tunc viuentis nunc defuncte: alias etiam vnionē epiſcopatuū facit mortuo altero epiſcopo: vt. xvj. q. j. et tꝑis. b ¶¶ Defenſor. Didebatur contrariū: quia ſi res eccleſie vacantis ex cauſa dignitati donet̉: oportet defenſorē dari: vt eo. ti. dudum. li. vj. eſt ergo hoc de caſibus in quibus minus ꝓhibetur vbi maius permittit̉: pōt enim eccleſia vacāsdari ſine defenſore: vt hic: ſed poſſeſſio vtl res eecl̓ie nōvt ibi: Et eſt ſi. de elect. nemo deinceps. lib. vj. et quodno. de conſue. cum dilectus in. iiij. glo. de tranſac. c. vlt.in glo. penul. dicebat Innoc. de elec. ſignificaſti: vt ibiſcripſi ſuper glo. ij. ꝙ epiſcopus et capitulum poterātaliquid ſtatuere ſuper beneficio vacante: et electꝰ illudſeruare tenebatur: alle. deere. vt noſtrum. quod intelligit ibi Hoſtien. ex cauſa et ad tempus. ſed ꝑpetuū preiudicium non poſſent inferre dignitati vel rectorie ip̄aſic manente: licet illam poſſent totum tollere: de conſti.cum acceſſiſſent. vel religloſo loco conferre: de bona. cōſultationibus. et. c. paſtoralis. et ad id quod dicitur quipoteſt totum poteſt ⁊ partem. de offi. delega. paſtoralis in princi. ff. de rei vendi. que de tota. Reſpōdit Hoſtien̄. ꝙ in totum conferri permittitur. vt diuinus cultus augeatur: de conſti. ex parte. et vt pauperes ſuſtententur: de preben. expoſuiſti. Permittitur etiam tolli:quia ſuꝑflua vel oneroſa: argu. lxviij. diſt. corepiſcopi.diminutio vel detractio denegatur: vt eccleſiaſtica beneficia in ſua integritate permaneant: niſi ex cauſa magna: remittit ad decre. dudum. eo. ti. de preben. maioribus. ⁊. c. vacante ex his patet ꝙ ſepe. quod minꝰ videt̉eſt maius ī reſpectu quo ius plus illi reſiſtit ex cauſa.c ¶ Quod ſi epiſcopꝰ. Quod hic dicit̉ probabat̉ olimper. c. queſti. xvj. q. iiij. et approbat quod no. ibi Iohā.in. §. pre. et quod no. de dona. paſtoralis. ⁊ reprobat qd̓no. Inno. in dicto. c. vt noſtrum. vt eccle. bene. vbi tenebat ꝙ auctoritate capituli ſui epiſcopus poterat eccleſiam in ſuos vſus conuertere.b Menſe ſue. Ut dicebat Io. in glo. prius alle. epiſcopus non poteſt auctorizare in facto ꝓprio ſicut nececonmus. x. q. ij. hec vſus in fi. nec tutor. ff. de auc. tu. l.j. ⁊. l. pupillus. nec p̄latus. de inſti. c. fi. et idē de capitulo vt ſtatim ſequit̉: qd̓ etiā tenebat Guil. ī Spe. de hisque fi. a prela. in fi. ⁊ facit qd̓ dixi poſt Inno. de cenſi.ꝓhibemus. ſuꝑ glo. ij. et no. qꝛ ſi nō valet vnio cū alter

ſolus .ſ. ep̄us vel capl̓m auctorizat in facto ꝓprio fortꝭnō valeret cū auctorizaret vterqꝫ: vt ſi cōiter mēſe epiſcopi et capituli per eos vnit̉ eccleſia: facit aūt hec lr̄aad id qd̓ nō. Hoſti. in ſumma. d̓ deci. §. ⁊ vtrū. ver. xij.in fi. vbi tenet ꝙ ⁊ laicꝰ habēs deci mā ꝑ antiquū feudū ab alia eccl̓ianō p̄t illā donareep̄o ne ip̄e ep̄usauctorizet in facto ꝓprie. Putotamē ꝙ bene poſſer illā donare capitulo ep̄ali autoritate ep̄l: ⁊ eſtrō: qꝛ cuꝫ in caſuillo ſufficiat auctoritas ep̄i ſiuecapitulo: vt ī decre. cū apl̓ica. dehis que fiunt a p̄la. nō pōt dici ꝙcapitulū eo caſu auctorizet in facto ꝓprio: ſed in vnione vel in datione eccl̓ie: ſecꝰ cum ibi cōſenſus capituliſit neceſſarius: de his q̄ fiunt a prela. tua. de dona. paſtoralis. Item facit pro et cōtra. ad id qd̓ ipſe Hoſtiē.no. de conſti. cū acceſſiſſent. vbi tenet ꝙ dignitas nō cōfirmata per papam de eccleſia cathedrali tolli poteſtper ipſius capitulum ex iuſta cauſa et epiſcopo auctorizante: ſi bona epiſcopi ⁊ capituli ſint diuiſa. ſi vero eſſent cōmunia nōne auctorizaret in facto ſuo: ſid dicittunc recurrendū ad archiepiſcopum vel ad papam deiurepatro. nullus videtur ꝙ cum iſte nō ſit de caſibusarchiepiſcopo reſeruatis: qui no. de offi. ordi. paſtoralis. ꝙ eo caſu ⁊ iſto de quo tex. loquit̉ ad papam ſit neceſſe recurrendum. e ¶ Ipſi. ſuo ſcilicet.f ¶ Capituloꝝ. Cū capella curata donatur capltulo qͥshabeat eius curā? vide qd̓ ſcripſi poſt Hoſt. de prebē.expoſuiſti. ſuꝑ glo. iij. et eo. tꝭ. cum nō ignores. in prin.⁊ no. qꝛ ſingulari p̄bende etiam malores eccleſie poteſtvniri ecccleſia per ep̄m et capitulū: vt. .sͣ. ꝓxi. rn̄. capitulo vero nō: vt hic. et ratio ſumit̉. xij. q. ij. qͥ manumittit̉.cū ſuis cōcor. qꝛ capitulum nō auctorizat in facto proprio: cum ſingulari p̄bende capituli vnitur eccleſia.g ¶ Eccleſiam. Declarari debuiſſet an ſit idem in donationē quā facit ep̄s capitulo ſuo de eo qd̓ ſpecrat admēſam ſuā: qd̓ nō. Hoſti. de his q̄ fi. a pre. nouit: ⁊ pornit caſum de ep̄o abūdante ⁊ capl̓o egēte: et dicit ꝙ valet: inducit qd̓. sͣ. dixi ī glo. nō eſt. dicit etiā qd̓ nō ob. luramētū de nō alienando cū nō ſit ꝓprie alienare qd̓ indn̄lo eccl̓ie tenet̉. ff. de lega. ij. vnū ex familia. ⁊. l. imperator. §. fl. ⁊. l. ſe. dicit tn̄ ꝙ tutiꝰ eſſet ꝙ illudfleret ſuꝑioris aucͣte: inſti. de au. tu. in fi. h ¶ Decernimus. Lieēt rō huiꝰ iurꝭ fit antiqͣ: forte noluit cōp̄hēdere p̄terita: et eſt ſi. de poſtul̓. c. vno. li. vj. ſꝫ ꝯͣ hͦ fac̄ lr̄a ſequensq̄ ꝯſuetudinē danat: ꝯſuetudo ꝟo notat tp̄s p̄cedes:videt̉ p̄terita reſpicere. ¶ ¶ Dͣuis .ſ. etiam cuius ꝯͣrijvel initij n̄ ſit memoria: dānat̉ gͦ hec ꝯſuetudo ꝙ qͥs auctorizet in facto ꝓprio: alibi ꝙ qͥs ſit iudex appellationis a ſe interiecte. de cōſue. c. ij. lib. vj.E cōceſſione. ¶ Se ſūmat ponēs ius nouū⁊ eqͥſſimū p̄miſſa rōne decidēs caſū dubiū ſbiſi bn̄ficia. et determīat decretale int̓ cetera. d̓p̄bē. ⁊ sͣ. e. ti. cū vniuerſoꝝ. k ¶ Utētibꝰ. Per hanclr̄am dico decre. hāc locū hr̄e vbi in fraudē expectantiū fieret ꝑmutatio: cū illi nō vtāt̉ ꝯceſſiōe lurꝭ: ſed lusfraudēt. eo. titu. c. vno. li. vj. de renunci. c. vlti. eo. lib.l ¶ Illudat̉. Cōcor. Cle. sͣ. de renū. ⁊. vuo. ⁊ ibi cōcor.