IIILiber

habita mentiōe gr̄a hmōi vea lut ſurrepticia nulliꝰ penituſb eſt momēti. qͣꝫqͣꝫ ꝯfectꝭ ſuperS ea lr̄is ſit inſertū ꝙ aīarū cuē ra ſi dignitatibus ipſis vel alteri earum immineat nullate

nus negligatur. ¶ Ad hocf ſi alicui ꝓuideri mandemusde dignitate ad cuiuſcūqꝫ vſquorūcunqꝫ collationē: proguttionem ſeu qͣꝫuis diſpoſitihonem aliam in certa eccleſia

non curatum vel curatum: hoc tn̄ expreſſo ⁊ diſpenſat̉cū ip̄o ſuꝑ vtroqꝫ tenēdo: licet diſpenſatio pluralitatisnō valeat: exqͦ Mutinen̄. archidiaconꝰ habet curā. et hͦnō exp̄ſſit ꝓpt̓ rōnē quā infra dicā ſuper verbo momēti. videt̉ tn̄ ꝙ valeat impetratio: ita ꝙ ꝑ ip̄am Mutinen̄. dimittendoꝯſeqͥ poſſit Bonon̄. nō eī habet̉in iure exp̄ſſū ꝙimpetrās qͥ tenetur facere mētionē bn̄ficioꝝ q̄ hꝫteneat̉ etiā qͣlitatē eoꝝ expͥmere:ſic̄ nec habetur īlure ꝙ teneat̉ exprimere qͣlis ordo ſit annexus bn̄ficio: vel qͣntitatē reddituū quā habet ex vno bn̄ficio vl̓ pluribꝰ. licet bn̄ficiateneat̉ expͥmere. cū gͦ ꝑ exp̄ſſionē nulla fiat diſpēnſatioſed ſolū vitat̉ ſurreptio. e. tl. nō pōt in fi. lib̓. vj. Didet̉ꝙ valeat impetratio: ex qͦ illud exp̄ſſerit illiꝰ curaꝫ ſicutvalet: licet nō exp̄ſſerit annexionē ordinis vl̓ reddituuꝫqͣꝫtitatē vt dixi. ⁊ rō decre. cū in illis adaptat̉: cū d̓ dignitate ꝯſequēda q̄rit̉: nō cum de exprimenda: niſi dicas aliter legendo ꝙ hoc nouū declarat vel īducat hecꝯſtitutio: ꝙ etiā qualitas cure imminēs bn̄ficio qd̓ habet impetrās. exprimenda ſit in impetratione. quod ꝓbat lr̄a nullius penitus que ſequit̉ quaſi hoc ſit de hisque poſſent mouere principē ad gratiā denegandā. fa.eo. ti. qͣꝫuis. ⁊. c. is cui. j. rn̄. li. vj. ⁊ qd̓ nō. Compoſt. d̓ reſcrip. capitulū. in fi. magne glo. ⁊ videt̉ expreſſum. sͣ. e.cōpil. de offi. ordi. c. ij. ſi intelligat̉ illud ſpeciale qd̓ ſbiponit̉ de ſpecialitatꝭ que etiā exprimat qualitatē cure.⁊ talē exp̄ſſionē cōſter hodie faciūt impetrātes ⁊ cautePoſſit dari tertia lectura ꝙ mixtura diſpenſationis ⁊gratie ꝓuiſionis in eadē littera cōceſſarum vitiet vtrāqꝫ. que ſi ſegregate forente valeret ꝓuiſionis gratia: vtpͥmo dicebat̉. Contra hanc facit de reg. iu. vtile. li. vj. ⁊qd̓ ibi no. licet enim ſecūda gr̄a diſpēſenſatiōis pēdeata pͥma: ⁊ ſi ſit inſeꝑabilis. Prima tn̄ gr̄a .ſ. ꝓuiſionisbene eſt ſeꝑabilis a ſecūda. qͣre illa vtilis ꝑ illā inutilēvitiari nō deberet: hͦ egeret declaratōe. in dubio tn̄ placet pͥma lectura. Ad inducta ſcd̓o rn̄det̉ pͥmo ad lr̄amſequentē vt ſtatim. dicā ad id quod allegatur de motupͥncipiſ. Rn̄de ꝑ decre. nō pōt in fi. ſuꝑius alle. in decreis cui ſcd̓m. cū pͥmo tenent̉: ⁊ iō pͥmū eſſe debuit nō curatū. Si enī primā dimitteret: cura non obſtaret vt ibij. rn̄ſo. decre. ij. de offi. ordi. requirit ſpecialē mentioneꝫbn̄ficij vt nō ſufficiat generalis. ⁊ eſt ꝓ Hoſt. ꝯͣ Cōpo.in his que no. de reſcpͥ. in noſtra in fi. ſꝫ nō requirit expreſſionē qualitatꝭ: vt ſuꝑius dixi. a ¶ Nulliꝰ. Oniuerſale negatiuū eſt. ⁊ adhuc ſubmittit penitus ⁊ facitad ſuꝑiꝰ dicta. qͥbus tn̄ nō obſtabit hec littera: ſi dicasgratia .ſ. ſuper pluralitate cōceſſa. fecit enī mentionems. de mandato ꝓuiſionis ⁊ de gratia diſpenſationis. pͥmum cōſiſtit in gratia facienda. ſecundū in iam facta.facit qd̓ no. de p̄ben. ſi cui. li. vj. in vlti. glo. vel ſi exponas alteri de ſecunda: vt ibi dixi in princi. glo.b¶. Momenti. Hoc tenebat Hoſti. ī predic. decre. poſtulaſti. reddens rationē quod circa pluralitatem in ꝑnatu cum cura duo ſunt impedimenta. ſcilicet perſoloatus ⁊ cura. eo. ti. de multa. ſublato gͦ pͥmo impedimēno .ſ. ꝑſonatus. remanet ſecundū .ſ. cure: vt ibi ſcripſi. ⁊tidem Guil. in predic. ver. ſed nunquid. c ¶ InſertumQuod ſumi poteſt ex decreta. de offi. ordi. ordinarij. §prouideat. lib̓. vj. d ¶ Animarum cura. Hoc inducębat dubium quaſi per hmōi de curato papa noluit

proulderꝭ: ⁊ ſufficiat cuicūqꝫ partꝭ littere talis voluntas appareat: vt ſic finis trahatur ad principluꝫ. facitde ap. ij. requiris. cum concor. de reſcrip. ollm. ſicut ſufficit quacūqꝫ parte actoꝝ certificet̉ ſnīa. C. de ſen. q̄ ſi.cer. quan. l. iij. ſꝫ hec clauſula non ponit̉ ad gr̄am agendā: vt. jͣ. ꝓxi rn̄. ſꝫad indēnitatemdignitatꝭ ī executiōe ſeruādā: necſonat ī ꝯditionēꝓuiſiōis vl̓ qͣlitatis exp̄ſſionis: ſꝫpotiꝰ ī monitiōeꝫvn̄ valeret̉ ꝓuiſio hac monitōenō ẜuata: vt no.e. ti. nō pōt. ij. rn̄. ll. vj. e ¶ Si dignitatibꝰ. Quid ſi ponit̉: ſꝫ puta ꝙ d̓r ꝓuiſio: ꝙ aīaꝝ cura dignitatibꝰ imminēs nullatenꝰ negligat̉. Idē puto ꝑ id qd̓ ꝓx. dixi. Itēintelligit̉ immines .i. ſine qͣ īminet. f ¶ De dignitate.Decre. etiā cū illis. e. ti. ij. rn̄. loquit̉ de dignitate vl̓ ꝑſonatu. ⁊ ibi ī. iij. rn̄. qd̓ de bn̄ficio loqͥt̉. de elec. nō repetitdeclarari vellē: an in bn̄ficijs minoribꝰ qͥbꝰ ꝑ electioneꝫ⁊ ꝯfirmationē ꝓuidet̉ locū habeāt hec iura: cōiter tenet̉ ꝙ ſic. ⁊ fa. jͣ. de relig. do. c. ij. ij. rn̄. īpͥn. g ¶ Ꝙuis.Iſtud ꝟ. nō eſt in decre. cū ī illis ꝑ qd̓ qn̄qꝫ dicebāt impetrātes ad hoc vt aliqͥd adderet electionē includi. Iādudū ꝯſulerā ꝯtrariū in qͣdā cā florētina illa rōne: qꝛcū regulariter in iure indefinita eqͥpolleat vniuerſali. d̓qͦ no. de elec. vt circa. li. vj. illud v̓bū nihil addet. Iteꝫqꝛ cū ꝑ decre. cū in illis: ꝟbū diſpoſitiōis non includatelectionē: qͣſi diuerſe ſint ſpēs vniuerſali adlectum illiſpeciei: qͣꝫuis illā amplificet: tn̄ aliā nō includet: maxime in hͦ caſu qͦ de materia reſtringibili loqͥmur: vt ibi īſcd̓o. §. mō vldes hoc h̓ approbatu. Didi etiā dubitariſi nullꝰ ip̄oꝝ modoꝝ expͥmat̉: qꝛ ſimpl̓r mādat̉ ꝓuideri de dignitate: vel pͥma q̄ vacabat vel quā duxerit acceptandā: nunqͥd includat̉ dignitas cui ꝓuidet̉ per electionē. ⁊ tenēt aliqͥ ꝙ hoc caſu ita veniet modꝰ electōisſicut qͥuis alius: exqͣ nullꝰ exprimit̉ cū illa decre. et iſtanō dicāt modū electiōis nō includi niſi expͥmat̉: ſed dicūt vno caſu vni exp̄ſſo aliū nō ꝯuenire. Cōtradicere videt̉ finis huiꝰ capl̓i. Sꝫ rn̄deri pōt ꝙ reſpicit caſuꝫ uarratū: vt ibi dicā. h ¶ In certa. De iſto enim ſcias ꝙIoh̓. mo. no. d̓ regū. iu. ī generali. li. vj. ⁊ Arch̓. eo. li. deꝯceſ. p̄bē. ne captāde. Clemē. iiij. determinaſſe aucͣte ſūpta de li. ij. Regū. xij. c. ⁊. iij. q. vij. §. vl. de illo qͥ habebat vnicā ouē. ⁊ ex. l. illicitas. §. ne tēnuis. ff. de off. p̄to.de illo qͥ habebat vnicū lumē: ꝙ cū ſcribit̉ alicui ꝓuideri de dignitate ī aliqͣ eccl̓ia. ⁊ nō eſt ibi niſi vnica etpͥncipal̓ illa nō debet̉. ⁊ ſit etiā rō: qꝛ ꝓuidere de illa dignitate nō eſt ꝓuidere ī eccl̓ia: ſꝫ de eccl̓ia alle. etiā decilam decre. vl. e. ti. ⁊ fa. qd̓ no. de off. le. c. pe. in glo. ij. li.vj. dicit etiā ibi Io. mo. ⁊ Arch̓. e. ti. ſi ꝓ clericꝭ. lib̓. vj.Bonifa. .viij. ꝓnūciaſſe ī forma paupeꝝ: ꝙ cum ſcribit̉alicui d̓ aliqͦ bn̄ficio ī eccl̓ia ꝓuideri ſi nō ſit ibi niſi vnicum. vl̓ ſcribit̉ ad collationē alicuiꝰ qͥ nō ꝯfert niſi vnicum de illo ꝓuideri nō poterit: cū illd̓ aliqͦ ſit relatiuuꝫſupponēs diuerſitatē. circa pͥmū tn̄ refert Arch̓. in addi. ꝙ qͥdā magni viri tenēt ꝯͣriū ꝑ decre. e. ti. qͣꝫuis. lib̓.vj. de ꝯceſ. p̄be. nulla. vij. q. j. ſcire. qͦ ad ſuꝑficiē. facit d̓ſi. c. fi. ⁊ faciāt p̄dicta ꝯͣ Io. mo. ⁊ Archi. ī his q̄ noͣ. deelec. qͣꝫ ſit. li. vj. qͥ dicūt decre. illā q̄ ſtatuit tp̄s pn̄tādeelectionis ⁊ petende cōfirmatiōis locū habere ſolum īpͥncipalibus p̄laturis eccl̓iaꝝ: ⁊ tn̄ tex. ibi dicit electio īaliqua eccl̓ia celebrata. ꝯͣriū etiā ꝓbat̉ ibi. §. fi. dū dicitquīs electus. i ¶ Eccl̓ia. Dioceſi vel ꝓuincia: cum.