LiberIII
a ſuccumbit: non eſt in cauſab appellatiōis poſtmodū a diffinitiua emiſſe audiendus vl
eterius ſuper ea: niſi tunc rited ꝓpoſita ex eo pͥus repulſa fueiſſet: qꝛ ꝓponebatur inepte
Uita ⁊ honeſtate clericorū.TitulusCapitulaDioceſanisQuoniam qͥIIPrebendis et dignitatibꝰTitulusIICapitulaSi dignitatē.IIPer litterasIIISi pluresSi romanusIIIISi de beneficioSi iuxtaVITi.ōceſſiōe p̄. ⁊cͣ.Capitulū vnicūCum ei quemchi1scleſte non alienā.IIII1s.itulaMonaſterioꝝIISi vnariCNe conceſſione iurisxii.
luntatibusTi. VICapitulū vnicūReligioſisTi. VIISepulturisCapitulaEos quiDudumIIDecimis: primitijs ⁊ oblaTi. VIIItionibus.apitulaReligioſiISi beneficiorum IIRegularibus ⁊ tranſeuntibus ad religionē. Ti. IXpitulaVt ꝓfeſſoresIIEos quiStatu monachorum ⁊cͣ.Titulus. XCapitulaNe in agroIIAttendentesioſis domibꝰ. Ti. XIRelilaCū de qͥbuſdamIIQuia contingit.132tus
CapitulaVt conſtitutioPlures ab vnoIICenſibꝰ: exactionibꝰ ⁊ procuratoribusTi. XII.CapitulaCum ſint natureIIAd noſtramPreſentiIIIDe celebratione miſſaruꝫ ⁊alijs diuīs offi. Ti. XIIIICapitulaGrauiDignum ꝓrſusIIDe baptiſmo ⁊ eius effectuTi.Citulū vnicūPreſentiReliquijs ⁊ veneratiōe ſanCi. XVIctorumCapitulū vnicūSi dominumImmunitate eccleſiarumTitulus. XVIICapitulū vnicumQuolanmFinis
vo ſce̓o appellat: ſꝫ appellationē nō ꝓſeqͥt̉. hic videret̉decre. locū hr̄e. Ar. sͣ. c. ꝓxi. videret̉ ꝯͣ ꝑ id qd̓. jͣ. dicam:ꝙ credo vbi renūciat ſpōte: qͣſi licet tarde vtat̉ iurꝭ cōſilio expectādo euētū negocū pͥncipal̓: ⁊ ſic nō poſſetenus reſiſtat: vt. jͣ. dicā. a ¶ Succūbit. Si ſuccūbit inſcd̓a appellatiōegͦ tres habet ſentētias ꝯͣ ſe. et ſica tertia nō licuitappellare. eo. ti.directe. et. c. ſuanobis. C. ne li. invna cā. l. vna. sͣ.ea. cōpil. de re iudi. c. j. b ¶ Piffinitiua. Lata ſiue perpͥmū ad quē debuit cā remitti exqͦ fuit ꝓnūclatū maleappellatū ꝑ qͦcūqꝫ manꝰ. d̓ excep. dilecte. ſiue ꝑ vltimūqͥ forſan ex vi delegatiōis ī pͥncipali ꝓceſſit: ſiue ꝑ aliuꝫad quē forte poſt cām remiſſam ad pͥmū fuit ī alio articulo bn̄ appellatū: ita ꝙ expedito appellatōis articulo diffinit poſtea pͥncipale. c ¶ Suꝑ ea. Peremptoria ſic tertia repulſa. ⁊ ē mirabile. ꝙ nō appellās audit̉vt in p̄di. decre. fi. ſꝫ ſcd̓o appellās ⁊ ſuccūbēs nō vt h̓:cū ſcd̓a repulſio appellatiōis nō deberet plus poſſe qͣꝫappellatiōis omiſſio. Nā ⁊ in appellatiōe a diffinitiuaeqͥparamꝰ iſta nō appellare: vl̓ ſcd̓o appellare ⁊ ſuccūbere. ſꝫ licet iſta eqͥparēt̉ in diffinitiua ī interlocutorianō: lata enī tali īterlocutoria ẜm leges n̄ debuit: ẜm canoneſ potuit appellatiōꝫ differre ad euētū negocij pͥmiPrimū pꝫ. C. d̓ ep̄i. aud. l. ij. d̓ iud. aꝑtiſſimi. C. e. ti. eos
.§. ſuꝑ his. ⁊ qͦrū ap. nō recl. l. pe. Scd̓m ptꝫ ī p̄dic. decre. vlti. ſi gͦ diſtulit iurꝭ ꝯſilio: ⁊ poſtea victus appellauit ꝯtra taleꝫ interlocutoriā audit̉. ſꝫ ſi poſſetenꝰ talēterlocutoriam impugnauit. ſcꝫ ſemel ⁊ iterum appellādo ille articulus tam ſolēniter diſcuſſus vlterius examinari nō debetex quo in ſecūdaſuccubuit. ꝑ qd̓videtur ꝙ etiamiudex cauſe principalis ante diffinitiuaꝫ nō poſſit illam interlocutoriam reuocare: niſi tunc ſcꝫ in cauſa appellatiōis īterpoſite a diffinitiua. ¶ Prius. In cauſa pͥncipali.e ¶ Inepte. ſi. de iudi. exāminata. ff. de flumi. l. j. §. labeo. Exemplū: petebas hereditatē vl̓ electiōis ꝯfirmationem excipiebā te illegitimū. ⁊ qꝛ nō ſpecificaui qd̓debul. tertio ſuccubuſ: qd̓ nō ſpecifico in appellationediffinitiue. ſuꝑ qͦ vide qd̓ ſcpͥſi qͥ fi. ſint legit. ꝑuenit ſuper. j. glo. Ad idē faciūt q̄ ſcpͥſi de elec. dudū. ij. ī pͥn. vl̓ꝯͣ ꝓuiſum poſſeſſionē petētē excipiebā d̓ crimine. nuncaddo infamiā. de aecu. accedēs. vl̓ cū ius cōe fundaretactionē tuā excipiebā de p̄ſcriptiōe. nūc expͥmo titulūde p̄ſcpͥ. c. j. li. vj. vl̓ opponeba ꝑemptoriā nō pͥuilegiatā: vt li. nō ꝯte. c. j. li. vj. in vim dilatorie ad īpediēduꝫlit̓. ꝯteſt. ſuccubui pͥmo ſcd̓o ⁊ tertio. rediēs ad iudiceꝫpͥncipalis cauſe lata diffinitiua. a quā appellaui: illaꝫexceptionē in vim ꝑe mptorie ꝓponere potero.