De ſentētia et re iudicataTi.XI
ſꝫ admittat̉: donec huius ſentēctie plenarie fuerint executioni mādate. ¶ Sil̓r ſi ille condtra quem tres ſententie difficnitiue fuerint ab interlocutoria vel grauamine ante ꝓlattionem ipſarum vl̓ earum alig cuius ſedis appellaſſe et cauhſam appellationis huiuſmodi adhuc pendere proponatſententiarum predictarum executionē tali p̄textu nolumuſimpediri: que ad cauſas qualitercunqꝫ etiam per appellaitionem pendentes duximusextendenda. Idem. Sententia lata contra citatum extra citantis territorium exiſtenteꝫ nulla eſt ip̄o iure. hocdicit. Ioh̓. andree. ca. IlinAſtoralis cura ſollicifiotudinis nob̓ diuinitusy ſuper cunctas chriſtiani poq puli nationes iniuncta nos
rinuigilare remedijs ſubiectorū eorūdē ꝑiculis obuiare: ⁊ſcādala remouere compellit.s ¶ Sane cū iā dudū int̓ qͦntdā Henricū imꝑatorē romānū ⁊ chariſſimū in chriſto filiū noſtrū Robertū ſicilie regē grauis fuiſſet materia turvbationis exorta: aſſerēte deinde imperatore predicto qgͦ cum quibuſdaꝫ ipſius ſubdiztis ꝙ rex ꝯfederationes ⁊ cōſpiratiōes fecerat in ip̄iꝰ maieſtatis offenſam: qd̓qꝫ tractaa uerat ⁊ ordinauerat: vt ciuitates q̄dā ſb̓ imꝑij ⁊ imꝑatoris eiuſdē obedientia ꝯſiſtentes ꝯͣ eū ⁊ imꝑiū rebellarent:b gēteſqꝫ ſui ip̄iꝰ fultē ſubſidionōnullas al̓s imꝑij ciuitates⁊ caſtra inde violent̉ eiectisip̄ius imꝑatoris officialibusoccuparunt: et pro ipſo regeoccupata tenebant: ac alias
⁊in alijs non: exemplum patet de teſta. raynucius. ⁊. c.raynaldus. a ¶ Admittat̉. Per hanc litteram videtur ꝙ etiam ſi non petat victor executionem: ꝑ modumramen exceptionis repellere poterit de nullitate agentem. ⁊ eſt ſil̓e ꝙ plene ſcripſi de ordi. cogni. c. fina. vltroergo ſe offerat executioni ⁊ ſententijs pareat ſi denullitate vult agere: concor. deordl. cogni. cumollectus.b ¶ Donec. Facta ergo execution poterit agere: ⁊ ſi obtinebitin cauſa nullitatis: obtinebit etiam reuocationeꝫexecutionis: facitde reſtitu. in integ. ſuſcitata. C.de preci. impera.offe. aucͣ. que ſuꝑplicatio.c ¶ Plenarie.Concor. de reſti.ſpol̓. c. fi. ⁊ patetꝑ hoc verbum ꝙnō facta executione etiam minimeꝑtꝭ eius quod ꝓnunciatum fuitimpediet̉ agens:ſil̓e. iij. q. j. reintegranda.d ¶ Diffinit iue.Hoc non exp̄ſſitsͣ. ꝓxl. rn̄. e ¶ Fuerīt. Succeſſiue: vt. sͣ. dixi: quia victus a pͥma ⁊ a ſecunda ſentētia appellauit: a tertia vero non potuit appellare: de ap. ſua nobis. f ¶ Alicuius. Maxime in vltima: hoc ꝓcedit cuꝫ ſcilicet dico meappellaſſe a grauamine illato ꝑ iudicem ſecunde appeſlationis: quā appellatione pendente confirmauit ip̄e iudex pͥmā ⁊ ſecundā ſnīaꝫ. hoc dico: qꝛ ſi a grauamine illato ꝑ iudicem pͥme appellatiōis appello: ⁊ iſte poſteafert diffinitiuā. ſi ab illa nō appello: non erit dare tertiādiffinitiuā: multominus ſi appellarē a grauamine ludicis cauſa pͥncipalis: ſi vero appellauero ab illa ſnīa etvtrāqꝫ appellationem ꝓſequor: tunc ꝓcedere poſſet caſus iſte: facit Clemen. sͣ. de dolo ⁊ contu. ſi autem.g ¶ Appellaſſe. Proponat quod eſt infra.h ¶ Huiuſmodi. Emiſſe ante ſententiam ab interlocutoria ⁊ grauamine: cuius ꝓſecutio forte ſtudioſe differivt videatur finis cauſe principalis. i ¶ Pendere. Alias appellaſſe non iuuaret illum: ſi deſerta vel contra eūfinita eſſet illius appellationis cauſa. Sed quid ſi dicat ſe ſic appellaſſe ⁊ cauſam appellationis finitam ꝓſe: ſcilicet quia ꝓnunciatum fuit bene appellatum. Dico etiam tunc non impeditur executio ꝑ reſponſionemſupra ꝓxi. Allegat em̄ nullitatem: quia ꝑ id ꝯſtat iudicem a quo fuit appellatum diffinitiuam ferre non potuiſſe: ſed ſi aduerſarius ab illa ꝓnunciatione qua ꝓnunciatum fuit bene appellatum infra tempus debitūappellaſſet: tunc adaptaretur hec littera: quia adhucillius appellationis cauſa penderet.k ¶ Impediri. Licet ergo ex pendentia illius appel-
latiōis dubitet̉ an ſaltē vltima ſnīa tenuerit: vult tū ꝙfiat executio ſaluo iure retractatiōis tā ſnīe qͣꝫ executionis ſi iudicet̉ bn̄ appellatū: vt dixi. .sͣ. ꝓx. rn̄. nō em̄ īpedit hec lr̄a appellatiōis illius ꝓſecutionē: dūmō ip̄iusfatalia nō ſint lapſa. l ¶ Pendētes. Uide. sͣ. ea. cō. d̓iudi. diſpēdioſaꝫin fine.Aſtoralis.Tres ꝑtes pͥncipales hꝫ hec cōſtitutio .ſ. exordium: narrationē ⁊ꝯcluſionē. Prīaponit exordiumbreue. Scd̓a ibi:Sane. narranscauſas ⁊ effectuꝫculuſdā ſnīe lateꝑ quēdā imꝑatorē Henricum inregē Robertumcū ſuppletiōe defectuū on̄dit nullitatē illius tā exip̄iꝰ cauſis alijsinſertꝭ in illa: qͣꝫex ꝑſonis a qͦ etin queꝫ ſnīa latafuit. Tertia ibi:Ut igit̉. ꝯcludēdo declarat illaꝫſnīaꝫ irritā: ⁊ illāetiā irritādā qͣtenus d̓ facto ꝓceſſit. Scd̓a ſb̓diuidit̉: qꝛ pͥmo narrat ſnīe cauſas effectū ⁊ ſuppletionē: vt dixi. Scd̓a ibi: Ueꝝ. ſubijcit illā examini. ⁊ dicitqͣre. Tertia ibi: Notoriū. īprobat citationē ⁊ ꝓceſſuꝫ exmetu citati rōne aſtantiū imꝑatori: ⁊ rōne loci. Quartaibi: Ut illd̓. illā īprobat rōne loci ī qͦ ⁊ d̓ qͦ citatio factafult. Quīto ibi: Deniqꝫ. ꝯcludēdo ꝯͣ ſnīaꝫ pͥus ſoluit duplex obſtaculū: qͦ dici poſſꝫ regē vaſallū iꝑij ⁊ īꝑiū deliqͥſſe. Sexto ibi: Rurſus. on̄dit diuerſis moīs ī illa ſnīaimꝑatorē ſue ptātꝭ t̓mīos exceſſiſſe. Septīo ibi: Ceteꝝ.ſoluit ſuppletionē defectuuꝫ quā in ſnīa fecit imꝑator.n ¶ Cura. h̓ īcipe ꝯſtructū: ⁊ tale vl̓ ſil̓e puto ꝙ erat exordiū deciſū: d̓ decr. paſtoral̓. in cōpi. Greg. ſb̓ diuerſistitul̓ collocata: vt dixi. sͣ. d̓ reſcpͥ. paſtoral̓ ī pͥn. o ¶ Diuinitꝰ. ꝑ ꝟ. illd̓ Paſce oues meas. Io. vlt. d̓ elec. ſignificaſti. d̓ ma. ⁊ obe. ſolite. p ¶ Chriſtiāl. d̓ homi. ꝓ hūani. li. vj. ⁊ fac̄ exͣua. Boni. vnā ſctāꝫ. ⁊ fac̄ hͦ lr̄a ad id qd̓dixi. sͣ. ea. cōp. d̓ teſti. c. j .ſ. qd̓ regl̓arit̓ iudeos n̄ cōpeſciteccl̓ia. q ¶ Nos compellit. qd̓ eſt. jͣ. r ¶ Inuigilare.Ponit̉ h̓ in ꝓ valde: ſic̄ de fideiuſ. c. j. de qͦ vide in Specu. d̓ diſpū. ⁊ alle. §. poſt hec. ꝟ. ill̓. ibi īponit̉: ⁊ huic exordlo ꝯcor. ꝓemiū ſexti: de offi. deleg. officij. lib̓. vj.s ¶ Sane. Narratio. t ¶ Imꝑatorē. Inchoaueratem̄ diſcoria eo nondū coronatō s. ea. cōpi. de iureiur.ca. j. poſt pͥn. v ¶ Aſſerēte. Forte veraciter: qd̓ tn̄ ſnīanō iuſtificat: vt ſequit̉ in. §. rurſus. x ¶ Ip̄iꝰ. Imꝑatoris vel regis: pͥmum placet. y ¶ Subditis. Idem ſicū nō ſubditis vel hoſtibus. C. ad. l. iul̓. maie. ſiqͥs canonizata. vj. q. j. z ¶ Cōſpiratiōes. Uide qd̓ ſcpͥſi de ludi. exhibita. a ¶ Et ordinauerat. Rex romanoꝝ Robertus. b ¶ Fulte: Id eſt minute firmate vl̓ adiute.
Diuiſio
Inuigilari