Ti. IXDe iureiurando

eccleſie noīe recipientis ꝓmia ſit: ⁊ tactis ſacro ſanctis euāgelijs iuramento firmauit: ꝙeandē eccleſiā ⁊ fidem catholicā pura fide totiſqꝫ viribusꝯſeruaret reuerēter: ⁊ etiā defenſaret: omnēqꝫ hereſim ſciſma ⁊ hereticos qͦſſibet fautores receptatores et defēſoresb ipſorū exterminaret ꝓ poſſe:ac nunqͣꝫ cum ſaraceno pagano ſciſmatico ſeu alio quomodolibet cōmunionem catholice fidei nō habente: aut cumaliquo alio prefate eccl̓ie inimico vel rebelli: ſeu eidem manifeſte ſuſpecto vnionē quālicbet ſeu parentelā aut cōfederatione iniret: ſed tam nr̄amoqͣꝫ ſucceſſoꝝ nr̄oꝝ ꝑſonas honorem ⁊ ſtatum manuteneretdefenderet ⁊ cōſeruaret ꝯtraomēs hoīes cuiuſcunqꝫ exiſterent preeminentie dignitatisvel ſtatus. Eidem etiam adijciens iuramento ꝙ manuteneret ſemꝑ atqꝫ ſeruaret priuilegia oīa ꝑ p̄deceſſores ſuose reges ac imperatores romanos prefate romane et alijsquibuſſibet eccleſijs quocūqꝫconceſſa tempore et ꝯtinentiecuiuſcūqꝫ: ipſaqꝫ oīa ⁊ ſpecialiter ac precipue perclare memorie. Conſtantinū karoluꝫHenricum Ottōnem quartūFredericū ſecundū atqꝫ Rodolphū predeceſſores ipſiusſuper ꝯceſſione recognitioneaduocatione annotatione q̄tatione et libera dimiſſioneterrarum ⁊ prouinciarum romaneᵛ eccleſie vbilibet poſitarum quarum etiam multas nominatim expreſſit: ſedi apoſtolicę romaniſqꝫ pon-

tificibus ſuper quocunqꝫ tenore conceſſa recognouit confirmauit ⁊ ex certa ſcientia innouauit ac etiam de nouo cōceſſit: ⁊ terras ipſas atqꝫ prouincias recognouit ad ius etꝓprietatem ipſius eccleſie pleniſſime pertinere: eaſqꝫ nihilominus ex abundanti de nouo eccleſie ſepefate donauit:ſub predicto ſe obligans iuramento qd̓ ipſas vl̓ aliquāue ipſarum partem nullo vnqͣꝫ tempore occuparet: ſeu qͣꝫtum in eo eſſet ab alio permitret occupari. Nec in eis autaliqua parte ipſarum iura aliqua poſſeſſiones aut tenutashaberet ſeu quomodolibetpoſſideret: nec in eis etiā poteſtarie ſeu cuiuſuiſ capitanieofficiū aut iuriſdictionē quācūqꝫ per ſe vel per aliū exerceret: quodqꝫ vt princeps catholicus et ſepedicte eccleſiehͦ aduocatus atqꝫ defenſor ipſam iuuaret et conſilijs et auxilijs illi aſſiſteret oportuniscontra quoſcunqꝫ inobedientes ⁊ rebelles eidem et precipue cōtra occupantes ſeu turbantes terras predictas ſeuprouincias vel partem quamlibet earundem. ¶ Sub eodem etiam iuramento promiſit ꝙ tam ipſam romanam eccleſiā qͣꝫ alias eccleſias libertatem eccleſiaſticā bona iurap̄latos ⁊ miniſtros eccleſiarūipſarum manuteneret ꝯſeruaret atqꝫ defenderet ſuo poſſe⁊ ꝙ eccleſie romane vaſalloscontra iuſticiam nullatenusoffenſurus: deuotoſqꝫ fideles eccleſie etiam in imperiocōſtitutos benigne tractaret:

de fl. inſtru. inter dilectos. ſuꝑ glo. inditlo. a ¶ Tactis. Ep̄i etiam cum fidelitatē iurāt tangūt ſacra vt ꝓbatur. sͣ. eo. ego. N. in fi. non ſic qn̄ teſtimonium dicūt:vel de calūnia iurant: quod dic vt de iura. calū. c. fi.b ¶ Exterminaret. Idem verbū de here. excōmunicamus. §. moueāt̉:⁊. §. ſequē. ⁊ dicitur quaſi extraterminos vlte vl̓iuriſdictiōis ſueeos ponere: vnde ponitur etiaꝫpro diſſipationedeſolatione ⁊ exlio. e ¶ Parentelā. Alludit vulgari italicorū: etponitur ꝓ affinitate. Cōſanguinitatē enī nō initrepoſſet: facit inſti.de legitima agna. tu. in fi.d ¶ Succeſſorū. Dide qd̓ no.⁊ dixi. eo. ti. veritatis. e ¶ Reixro ges. Romanosium ẜt ſeqͥt̉: ⁊ ꝑ hanctra. lltteram videt̉ ꝙcō/ rex romanorū qͥnondū eſt imꝑator vel coronatꝰegpriuilegia darepoſſit: de qͦ ſatisno. in Spe. de reſcpͥ. pn̄tati. §. fi.ver. Itē qd̓ ē obtentum: ⁊ hoc diſputauit ⁊ tenuitIa. de are. culusqueſtioneꝫ ad litterā poſuit. Cy. inl. bn̄ a zenone. Cde qͣdri. preſcrip.Inno. in decre.venerabilē: dicitꝙ ſi imꝑator nōpoſſit reciꝑe coronam in loco debito: nihilominꝰaucͣtē admīſtrandi reciꝑe poteſta Colonienſi archiepiſcopo adquem ſpectat velex ipſa electionehabet illam. ẜmcū refert. Hoſti.de verbo. ſig. ſuper qͥbuſdā. ꝙ v.dit ī alemania ꝑprincipes iudicari ⁊ teneri: ꝙ rexromanoruꝫ poſtelectionē concordē habeat oēm poteſtatē quā imꝑator⁊ & vnctio nihil addit: ⁊ facit ⁊ qd̓ no. Io. xciij. di. legi-

mus vt ſcripſi ſuꝑ ver. poſtqͣꝫ. ⁊ ſuꝑ ver. futurꝰ in glo.ſed qd̓ plus eſt: vidi ⁊ habeo formas quarundā litterarum que de regiſtris Inno. iij. dicunt̉ extracte: que manarūt ſuper negocio diſcordie electionis: de qua loquit̉decre. venerabilem. quaruꝫ altera dirigebat̉ archiep̄isepiſcopis et prelatis et pͥncipibꝰalemanie et ſclaule vel ſclauonie.altera ſpecialitermaguntino: inter alia referentes ꝙ inconcuſſa cōſuetudo imperij facta certarationi conſonaluri ſubnlxa perpatientiam ſe.apoſtoli. tolerata ⁊ per tolerantiam approbata.hoc habet ꝙ duobus electis in diſcordia vterqꝫ adminiſtrat vt rex⁊ omnem imperij luriſdictioneꝫexercet: qd̓ declarat ibi papa locūhabere: donec ꝑpapam alteriuselectio fuerit approbata aut reprobata.f ¶ Conſtantinum. Diſputantaliqui an donatio per Conſtatinum facta eccleſie romane inꝑſona beati Silueſtri: de qua. xcvj. diſtinc. Conſtantinus paleaeſt valuerit: etan ſucceſſor illaꝫreuocare potuerit. Accur. tenetꝙ donatio nō valuit. in aucͣ. quomō oportꝫ ep̄ospoſt prin. coll̓. ij.ſed Ioh̓. ꝯͣ qui hͦno. lxiij. diſt. egoLudouicꝰ. ꝙ valuerit et ꝙ ſit irreuocabilis probat hec littera.et. sͣ. de elec. fundamēta. §. ne autem. lib. vj. et facit qd̓ no. Hoſti.in ſum. de īmu. eccle. §. pe. ad fi.g T Rarolum.De quo. .xj. 4. volumus. de iudi. nouit. Io. an.h ¶ Aduocatꝰ. Bi. qd̓ no. ⁊ ſcpͥſi de elec. veꝟ.

Nō ſi duoſint electiimꝑatores

Queſtio

Cōſtantin

Karolus

lē.Db iiij