Liber ¶ De probationibusTi. VII

iure: ſi quod in hmōi bn̄ficioa vel ad ipſum forſitan cōpetebat eideꝫ: hocipſo ſe noueritb cecidiſſe. Premiſſis nedumcirca futura: ſed etiam circac per appellationeꝫ pendentiad negocia obſeruādis. Nō obſtante ſi ꝯtra prefatam ſententiam de nullitate forſan opponatur. De probationibus.Nemens. v. in ꝯcilio Vien̄.Uerba litterarū apoſtolicaꝫquibus papa ꝓpriū factumnarrat: plene ꝓbāt ſi ſuꝑ illisgratia vel intentio pape fundatur Iohan. an. ca. I

G☞ Itteris nr̄is qͥbuscnos dignitates qͣſlibet ſeu beneficiacollationi nr̄e velgͦ ſodi apl̓ice reſeruaſſe: aut reſignationē bn̄ficij alicuius recepiſſe vel recipiendi poteſtahtē alij cōmiſiſſe vel aliquē excōicaſſe: ſeu ſuſpēdiſſe ſeu aliquē capellanū nr̄m: vel famiiliarē fuiſſe vel alia ſimilia ſuk per quibus gratia vel intenſtio nr̄a fundat̉ feciſſe narramus: cenſemꝰ ſuꝑ ſic narratisfidem plenariaꝫ adhibendā.o ¶ Volētes ad p̄terita ⁊ pen

a ¶ Del ad ipſum. Hec enī ſunt diuerſa hr̄e ius in revel ad rem: vt ſatis patet: de ꝯceſ. p̄ben. c. vlti. li. vj.b Cecidiſſe. Si. de p̄ben. eū qui. ij. rn̄ſo. li. vj. Probabiliter dubitat̉ an ordinarius ipſe ꝓnunciare vel declarare poſſit ipſum impedientē vel occupantē cecidiſſe aiure ſuo: mouetdublū qꝛ cā eſt incuria vnde nonvidet̉ plus poſſeordinarius qͣꝫ ꝑmittat iſta cōſtitutio: et hͦ nō eſtde ꝑmiſſis. Adꝯtrarium mouetꝙ occupatio velimpedimētū fuit infra ſuam dicceſim: ⁊ ſic poterit penā iuris ꝓdelicto declarareprecipue cuꝫ hecnō ſit neceſſariapriuatio: ſed ſufficit declaratio.c ¶ Pendentia.Concor. Cle. sͣ. deiudi. diſpēdioſaꝫin fi. ⁊ vide quodibi nō. d ¶ Non obſtante. Multum expediens fuit finis iſte: al̓s ad impediendā ſequeſtrationē qͥlibet de facto oppoſuiſſet nullitatē ſententie ⁊ allegaſſe ꝓ ſe ꝙ ſententia nulla nō meret̉ habere nomen ſententie: de re iudi. c. fi. li. vj. ff. de re iudi. li. iiij. §. condemnatū: cum ſuisꝯcor. ff. de teſta. tu. l. iij. ⁊ de bo. poſ. ꝯtra tabu. l. nō putauit. §. ij. ſūt aūt multi modi nullitatis: qͦs no. de re iudi. c. j. vbi de hͦ. ⁊ remiſi ad Spe. de ſen. ꝓla. §. iuſta. puto tn̄ ꝙ licet alia nullitas nō poſſit opponi: illa tn̄ opponi poterit ꝓ quā neget̉ iuriſdictio. oportet eniꝫ ꝙ ꝯſtetde ſnīa vt hic dicet̉: ⁊ ꝑ ꝯſequens de iuriſdictione auditoris qui tulit illā ſnīam: bene facit. ff. de pe. l. ij. in fi. etquod no. de offi. deleg. cū in iure. ex quo tn̄ de iuriſdiction ⁊ pronūciatione cōſtat alia nullitas allegata ſequeſtrationem non impedit: facit de teſtibus veniens. ij. deſpon. c. vno. li. vj. C. de edic. diui adri. tol. l. fi.Itteris. ¶ Primo ponit dubiū. Scd̓o illucextendit. Scd̓o ibi: Dolentes. Imola. Indiot. jͣ. dicā. e ¶ Noſtris. De lr̄is enim inferiocebat dubiū decre. ſi papa. sͣ. de priuile. lib. vj.rum dubitatur an fidē faciant etiā quo ad aſſertiua. dequo ſatis no. ⁊ ſcripſi. sͣ. e. poſt ceſſionē. f ¶ Sedi apl̓ice. Quō hec ſunt diuerſa ptꝫ de reſcrip. ſi gr̄oſe. li. vj.g ¶ Reſeruaſſe. Narramus qd̓ eſt. jͣ. Has reſeruationes faciūt etiā legati: cū moderatione tn̄ que habet̉ deoffi. leg. c. iij. et. ilij. li. vj. ſed in hoc differūt: qꝛ de legatireſeruatione nō ſufficeret fieri fidē ꝑ ipſius ꝟba narratiua: de teſti. cū a nobis. ſalua ꝯſuetudine curie: de qͣ ibiſcripſi: ⁊ de fide inſtru. qd̓ ſuper his. h ¶ Commiſiſſe.Hec poſſunt facere inferiores: nō tn̄ poſſent ꝯcedere facultatē reciplēdi renūciationē ⁊ cōferendi: qd̓ dic vt deoffi. leg. c. pe. ij. rn̄ſo. li. vj. i ¶ Alia ſimilia. Ut quiacōfert bn̄ficiū qd̓ narrat vacare ꝑ priuationē quā fecitde titio: vel ſcribit ordinario ꝙ nullā iuriſdictionē exerceat in ꝑſonas vel loca que narrat ſe exemiſſe. k ¶ Intentio. Licet ergo littera non ſit gr̄oſa: ſufficit et ꝙ ſuꝑillis narratis intentio pape fundet̉: vt qꝛ mandat ꝯtamacē citari moneri priuari vel capi: quem dicit ſepiusexcōicaſſe vel ſuſpendiſſe: vel mandat eum euitari: vel

cōmittit alicui prouiſionē beneficij expreſſa perſona velnon expreſſa cui ꝓuidere deberet ꝙ vacare narrat altero de predictis modis. l ¶ Fundatur. In narratiuisergo ſuper quibus non fundatur papalis intentio haberet locū decreta. ſi papa. .j. reſponſo. de priuile. lib. vj.patet exemplumin eo qd̓ ibi not.glo. ij. facit quodno. iij. q. vj. hecquippe. et. xciij.di. dn̄s. Nūquidautem inſtrumētum ſententie inquo dicitur libellum oblatum li.cōteſta. ⁊ ſimiliade his fidem faciat: ſcripſi poſtInno. et Hoſti.sͣ. eo. quoniamcontra. ſuper verbo que occurrerint: et nota. inSpecu. de inſtrumen. edic. §. reſtat. ad finem. ꝟ.in ſumma. et facit quod nota. inSpecu. de probatio. §. finali. ver. ſed pone ludex. et deprocurato. §. ij. ad fi. §. ver. illud quoqꝫ.m ¶ Feciſſe narramus. Quid ſi talla narrata ſuper quibus fundatur intentio pape non ſunt de facto ſuo? perhanc litterā videtur ꝙ illa non ꝓbent: ⁊ facit ver. quodſequitur ſuper ſic narratis: ẜm qd̓ videt̉ ꝙ ſi ꝯfert beneficium ꝙ narrat in curia vacaſſe per mortem beneficiaticum hec narratio non ſit de facto ſuo nō ꝓbet: quod videt̉ graue: tamē rationē habet in tanto: qꝛ in facto proprio non ſic preſumit̉ error: vt in alieno de reſcrip. ab excōicato: cum ſuis ꝯcor. bene facit. jͣ. de ſen excom. ſi ſummus: ſatis puto ꝙ talia vero a probant ſaltem preſumptiue ex quo ſuper illis fundat̉ intentio pape: ita ꝙ preſumptioni ſtabit̉: niſi ꝯtrariū probatur: facit quod no.de reſcrip. nōnulli. in glo. pe. poterit tamen ꝓbari contrariū puta illum mortuū eſſe extra curiā quod fieri nōpoſtet in his que papa narrat de ſuo facto: et hoc fortevult littera infra ibi fidē plenariā: quaſi intēdat vt contra illā narrationē nō admittat̉ ꝓbatio: qd̓ intelligo deꝓbatione que perimat narrationē vel ipſam falſaꝫ oſtēdat. ꝓbatio ꝟo ꝑ quā ſtante narratione releuaret̉ ꝓbasbene admitteret̉. Pone in terminis: papa narrās renūclationē beneficij factā in manibus ſuis: et per eum acceptam ꝯfert illud vel cōferri mandat: bene potero probare quod illud beneficiū tempore conceſſionis ſpectabat ad me non ad cedentem. vel ꝙ ipſe ſedens prius ceſſerat in manibus ordinarij vel per ipſum fuerat illo priuatus: ⁊ his ſimilia que narrationē pape nō perimunt:facit de a ccuſa. cum dllecti. Ex his diſtingue narratiuaʸ reſcriptoꝝ papaliū: aut ſuper his non fundatur intentio papalis: ⁊ tunc non probant. vt in decreta. ſi papa. aut fundatur: et tunc ſubdiſtingue: aut ſunt de proprio facto ⁊ faciunt pleniſſimā que perimi non poteſt:aut de alieno: et tunc faciunt plenam: ſed perimi poteſtvt predixi. n ¶Cenſemus. Quaſi iudicamus ſententiamus ſtatuimus lubemus deliberamuſ exiſtimamushec omnia ſonat hoc verbum vt infra dicam. de conceſſione. preben. ca. j. o ¶ Pendētia. Concor. Clemen. deiudi. diſpendioſam in fine. ibi vide.

Nota

Queſt

2

Queſt.

Diuiſio