LiberI
a exercere: ita tn̄ ꝙ ſubditi quiexpulſores vel eoꝝ fautoresb aut conſiliarij nō fuerint vlStra duas dietas a fine ſue dieoceſis nō trahant̉. Volumꝰg inſuꝑ vt ante omnia a dioceſanis locorū in quibus mohrā traxerint petāt licētiā inī p̄miſſis: quā ſi obtinere neqͥkuerint: ꝓcedant nihilominꝰꝓut ſuperius eſt expreſſum.Sane ſi p̄dicti ep̄i aſſeruerītſe nō fuiſſe auſos p̄fatos expulſores ꝯſiliarios vl̓ fautores ꝑſonaliter vel ad domūaut publice vt p̄mittit̉: in eorum eccl̓ia cathedrali citarevel ip̄os malicioſe preſtitiſſeimpedimentū: ne per eos potuerint ſic citari: aut ꝙ in ſuis dioceſibꝰ iuriſdictionem ꝑin ſe vel per alium contra ipſos
exercere nequeūt vel nō aundent: ſtari ſuꝑ his volumuso aſſertionibus eorundem: ipſis diſtrictius iniūgētes ſubinterminatione diuini iudicij: ne circa p̄miſſa ꝯtra cony ſciētiā qͥcqͣꝫ mēdacit̉ aut doloſe aſſerant vel cōfingant.Eorūdem aūt ep̄orū ſnīas ⁊q̄ ꝓceſſus quos ī p̄miſſis caſibꝰ in alienis dioceſibꝰ duxerint faciendos: denūciēt ſeudenūciari faciāt ꝑ ſuas diocer̄ ſes ꝯuicini ep̄i: cū ab eis fuesrint reqͥſiti. Per p̄miſſa quoqꝫ nullū ex trā ſcurſu temꝑist quāticūqꝫ vel alias quoquomodo locorū dioceſanis velalijs quibuſcūqꝫ iuriſdictiovnem habētibꝰ in locis p̄miſſis in qͥbus p̄dicti ep̄i ſic exxpulſi iuriſdictionē vt p̄dicit̉
hlc ſit mens ꝙ iuriſdictlonē quā in dio. exiſtens interſubditos exercet: exercere poſſit hoc caſu: ſed certū eſtꝙ exiſtēs in dio. nō iudicaret vel puniret ſubditos ẜmcōſtitutiones ſuas de actibus cōmiſſis extra dioceſim:de cōſti. c. ij. li. vj. gͦ nec illud facere poterit extra dioce.exiſtens.Exercere.aetiā ꝑ aliū: dummō in loco illomorā trahat: adhͦ. sͣ. ꝓxi. rn̄. ibicitari faciāt: dereg. iu. pōt. li. vj.bNō fuerīt.quaſi hi qͥ talesfuerant poſſint.vlteriꝰ trahi. nāſi ꝓcedit̉ ꝯͣ eosvt expulſoreſ culpabiles: ſatis eſtꝙ locus ſit vicinior lꝫ vltra duas dietas: vt. sͣ.ſed ſi ad petitionē alioꝝ citant̉.vid̓r ſufficere ꝙep̄s ibi moret̉: licet locꝰ diſtet vltra duas dietas⁊ hͦ durū eſt: ẜmqd̓ poſſet trahivltra qͣttuor dietas. Si ergo hͦ ītendit lr̄a: debuerat aliquā metū adijcere: puta qꝛ tunc licet vltra dietas: nō tn̄ vltraquattuor trahi poſſet: vt ſepe facit curia romana: maxime in lr̄is cōſeruatorijs. c ¶ Dietas. vulgares. de hͦſatis de reſcrip. nōnulli. d A fine. cōcor. de reſcpͥ.ſtatutū. §. cū vero. li. vj. e Nō tradant̉. qd̓ intelligo etiā ſi infra illas de facto trahi nō poſſint.f Ante omnia. nō valet ergo ꝓceſſus factus licentia non petita: ſi. de elec. prouida. ll. vj. gDioceſanis. per dioceſanos intelligo eos qui habent in locoepiſcopalē iuriſdictianē vel quaſi: facit fi. c. ⁊ qd̓ ibi dica: qd̓ intelligo ſi eā ſichabēt ꝙ dioceſanꝰ ep̄us illamexercere nō poſſit ibidē: alias ſi dioceſanꝰ poſſet: licet⁊ illi poſſint ſemꝑ ep̄us reqͥreret̉. ſꝫ an officialis ep̄i dare poterit hāc licentiā vel ſufficiet ab eo peti? nō putoex generali officialatū: facit de tēp. or. cū nullus. ij. rn̄.li. vj. eo. li. de offi. vica. c. ij. et. iij. maxime p̄ſente ep̄o. deoffi. or. romana in fi. e. li. ꝑ quā videt̉ ep̄m reqͥrendū ſieſt in dioce. vel circa illā. Sꝫ quid ſi multū diſtāt nec ēibi officialis a qͦ poſſit haberi? videt̉ d̓ mēte ꝙ facta reqͥfitione apud locū habitatiōis hͦ poterit: facit. ij. q. vj.biduū. sͣ. e. con. de elec. cām. ff. de iudi. ſi longius. ⁊ facit qd̓ no. de reſti. in integ. tū ex lr̄is in fi. Capitulū aūtvacante ſede hāc licētiā dare poterit: vel ſufficiet illamab eo peti: facit fi. c. ⁊ p̄di. decre. cū nullus. §. ij. ⁊. jͣ. d̓ here. c. j. ⁊ qd̓ ibi dicā. h In p̄miſſis. ꝑ hͦ puto ꝙ etiam primū caſum includat qͥ eſt de p̄miſſis. Sed nūqͥdſufficiet generalis petitio .ſ. ꝙ poſſet ꝯͣ expulſores ꝓcedere ⁊ īter ſubditos ius reddere? puto ꝙ ſic: graue em̄eſſet in ſingulis ꝑſonis vel cauſis licentiā petere: dicotn̄ ꝙ ſi de ſpeciali cā fuit petita licētia: ſiue data fueritſiue denegata ꝓ alia cā debebit peti. l Neqͥuerīt.cōcor. jͣ. de ſepul. dudū. ꝟ. ſi vero. sͣ. d̓ regu. lꝫ. ⁊ ſatis eſtꝑ hāc lr̄am ꝙ nequit habere licētiā: ſiue qꝛ denegat̉ ſi-
ue qꝛ petita ⁊ expectata nō dal̓: facit d̓ ap. ab eo. ll. vj.Kſubditi d̓ ꝓceſſu iniquo ep̄i vellēt cōqueri corā dloceſaProcedāt. ꝟtus huiꝰ cōſtitutiōis. ⁊ ꝑ hͦ ptꝫ ꝙ ſinō loci nō poſſent: cū ꝓpter neceſſitatē expulſiōis heccōſtitutio cōicet ſibi locū. ⁊ par in parem ⁊cͣ. de elec.īnotuit. ſi tn̄ al̓sp̄ter caſū qͦ ſedere al̓s cedere poteſt. ibi ꝑ hāc cōſtitutionē ibi delinqueret: bn̄ cognoſceret dioceſanꝰ. iiij. q. vj. c.j. ⁊ de rapto. c. j.Quid de minorep̄lato habēte luriſdictionē in loco: ſcripſi poſtInno. et Hoſt.de malo. ⁊ obe.cū inferior.¶ Sane. ſūme fuit neceſſarius iſte. §. vt aliquis fructꝰ ex ſuperioribus haberet̉.m ¶ Cōtra ipſos. No. qꝛ datoꝙ ep̄i expulſi ꝯͣalios vel circa alia poſſēt ꝑ ſe vl̓ꝑ alioſ iuriſdictionē ī ſuis dioceſibꝰ exercere: ſatꝭē ꝙ ꝯͣ illos n̄ poſſint: vt locū hēat ꝯſtitutio. n ¶ Suꝑ his. ſuꝑ alijs gͦ ip̄oꝝ aſſertiōi nō ſtabit̉: vn̄ ſi dicāt loca ad q̄ citāt illos eis fore ſecura. in hͦ eis nō credit̉: cūhͦ nō ſit d̓ h̓ exp̄ſſis. Eadē rōne nō credit̉ ſi dicāt loca īqͥbꝰ ꝓcedūt eē viciniora ī qͥbꝰ poſſint tute manere. ⁊ ꝓceſſus facere: ⁊ citati vēlre. Itē nec credit̉ eis ī eo ꝙ dicāt aliquē expulſorē ꝯſiliariū vl̓ fautorē: ille tn̄ cul īpingit̉: hꝫ ſe ſuꝑ eo defendere ⁊ ſic ītelligas ſupradicta.o ¶ Aſſertiōibꝰ. h̓ multa ſpālia ꝙ credit̉ aſſertiōi iudicis. Itē ꝙ credit̉ ſine iuram̄to: ⁊ ꝙ vni ſoli ⁊ ī cā ꝓpriaRegl̓arit̓ ꝯͣ: d̓ ꝓba. qm̄. d̓ teſti. veniēs. ⁊. c. lꝫ. ⁊. c. nuꝑ.vbi de hͦ: de cōſe. di. iiij. ꝑuulos. iiij. q. iiij. nullus. cū ſi.Cōſciētiā. cōcor. de renū. niſi in fi. de vo. c. fi. d̓ reſcripi ſtatutū. §. aſſeſſorē. ll. vj. q ¶ Premiſſis caſibꝰ.gͦ alios ꝓceſſus vicini nūciare nō tenent̉ ꝯͣ. xj. q. iij. curede tre. ⁊ pa. c. j Solū. ptꝫ ꝑ lr̄am ſequētē: nā factos inalienis dioceſibꝰ exͣ p̄dictos caſus exequi nō tenēt̉ factos in ꝓprijs ſic: vt in ꝯͣrijs. r ¶ Ab eis. nō vidēt̉gͦ ſufficere ꝙ reqͥrat̉ a tertio: etiaꝫ cuiꝰ interſit.SReqͥſiti. ſi. de fo. cōpe. poſtulaſti. e. tl. romana. ꝟ.fi. ll. vj. ep̄s reqͥrēs illos nō facientes punire nō poſſetaget tn̄ corā illiꝰ ſuꝑiore vt illū cogat ⁊ puniat: de lureꝑa. nullꝰ. niſi luſtā haberet cām nō parēdi: vt qꝛ notorie ſūt iniuſti: de offi. dele. ſi qn̄. d̓ offi. leg. ſtuduiſti.t ¶ Ꝙntūcūqꝫ. etiā cuiꝰ lnitij vel ꝯͣrij nō ſit memoria:qd̓ al̓s releuat ab onere ꝓbādi titulū: d̓ p̄ſcrip. c. j. ll. vj.Habētibꝰ. habēt em̄ qn̄qꝫ inferiores in loca velꝑſonas ep̄alē iuriſdictionē vel qͣſi: de priuil̓. abbates.in fi. li. vj. x ¶ Ut p̄dicit̉. dat̉ intelligere ꝙ ſi allasinter ſubditos ip̄oꝝ dioceſanoꝝ iudicarēt: bn̄ ꝑ taciturnitatem ⁊ tꝑis lapſum ei p̄iudicari poſſet: ſed iſto caſucū hͦ faciūt iuris auctoritate: dioceſanis nulla negligetia poteſt aſcribi: ergo nec cōtra ipſos p̄ſcribi.
Queſtio